Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011

Καναπεδάκιας σε μορφή FAQ

Και τώρα επειδή ξέρω οτι σας εξόργισα σε προηγούμενο ποστ, θα προκαταλάβω τις σκέψεις σας. Σε μορφή FAQ θα απαντήσω στις χιλιοειπωμένες παπαριές που έχετε να μου αντιπαραβάλετε για να αποδείξετε πόσο άπραγος και απαθής είμαι (θα δείτε και οτι αυτά τα άκυρα επιχειρήματα επαναλαμβάνονται σε κάθε ιντερνετικό διάλογο και διαφωνία)

  • "Πρέπει να βγούμε στους δρόμους γιατί είναι καλύτερο απο το να καθόμαστε στους καναπέδες μας άπραγοι. Κανένας ποτέ δεν κατάφερε κάτι μη κάνοντας τίποτα."

Οκ, εγώ που είμαι άπραγος στον παροιμιώδη καναπέ μου, πίστεψέ με, παράγω το ίδιο πρακτικό αποτέλεσμα με το να στέκομαι έξω απο τη βουλή με σημαίες και κατσαρόλες φωνάζοντας 'Ουουουου!'

Κανένας δε λέει οτι δεν πρέπει να υπάρχει αντίδραση. Φυσικά και χρειάζεται να υπάρχει αντίδραση, αλλά

αυτή η αντίδραση πρέπει να έχει κάποια, you know, λογική σύνδεση γαμώτο...;;;

Σύνδεση αποτελέσματος και αιτίας. Πως λεμε, "το βάζο έπεσε" και "έσπασε", ή "έτρεξα" και "κουράστηκα", ή "άναψε φωτιά" και "κάηκε". Απλή λογική. Ας μου εξηγήσει κάποιος πού στο μπούτσο υπάρχει η σύνδεση "διαμαρτύρομαι έξω απο τη βουλή" και "η Κυβέρνηση φεύγει". Εξηγείστε μου πώς το ένα μπορεί να προκαλέσει το άλλο!

Για να καταλάβετε καλύτερα, φανταστείτε με σαν γέρο Κινέζο σοφό σε ναό Σαολίν, γιατί ακολουθεί απαύγασμα σοφίας τύπου παραβολής :
Όταν θες να διορθωθεί το πρόβλημα πηγαίνοντας κάπου και φωνάζοντας, είναι σαν να έχεις πχ ποδάγρα και να ανεβαίνεις στην ταράτσα του  σπιτιού σου και να φωνάζεις 'αούγκα!' στον αέρα για να φύγει η ασθένεια. Όταν σε ρωτάνε γιατί το κάνεις αυτό, τους απαντάς 'Γιατί είναι καλύτερο απο το να μη κάνω τίποτα', ενώ όταν σου λένε οτι δεν υπήρξε βελτίωση, τους απαντάς (το ίδιο εύστοχα με πριν) 'Αρχή είναι ακόμα, πρέπει να είμαι εδώ κάθε μέρα και να επιμένω μέχρι να τη διώξω'.

Έτσι είναι, μη νομίζεις οτι δε συμμετέχω στον Αγώνα Για Το Καλύτερο. Λέω κάθε μερα το μαγικό ξόρκι του Ατλαντιανού θεού Κε No Mπι όταν ξυπνάω. Μη κοιτάς που είναι πιο εύκολο απο το να κατέβω Σύνταγμα. Δεν του φαίνεται αλλά είναι πιο αποτελεσματικό! Να δεις που τελικά άν αλλάξουν τα πράγματα, ο Κε No Mπι θα ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό! Απόδειξέ μου το αντίθετο αν μπορείς!

Ο Μίκης, που είναι ό,τι πλησιέστερο έχετε σε πνευματικό ηγέτη, είπε οτι 'αν μαζευτούμε 2.000.000 Έλληνες και φυσήξουμε, θα τους πάρει ο άνεμος'. Στο δημοτικό πηγαίναμε στην τουαλέτα και όποιος είχε το μεγαλύτερο τσουτσούνι νικούσε, αλλά εδώ δεν πάει με το ποσό. Κανένα πολιτικό σύστημα δε βασίζεται σε νερουλές πόρνες που μοιράζουν σπαθιά, και κανένα πολιτικό σύστημα δεν μετράει πόσοι αγανακτισμένοι μαζεύονται έξω απο τη Βουλή για να παρει αποφάσεις.

  • "Αφού διαφωνείς με αυτό που κάνουμε, μάλλον εσύ ο πιο έξυπνος και πιο σωστός απ' όλους θα πρέπει να έχεις βρει τη χρυσή, ιδανική λύση που θα σώσει τον κόσμο. Θέλω πολύ να μας την πεις για να νιώσουμε απίστευτα μαλάκες όλοι εμείς οι υπόλοιποι που ξεσηκωνόμαστε. Για πες μας!"


Κατα πρώτον, αυτο να το πεις στους διαδηλωτές που δεν έχουν να προτείνουν κάτι. Κατά γενική ομολογία, το κίνημα των Αγανακτισμένων ξέρει τί ΔΕΝ θέλει αλλά όχι τί ΘΕΛΕΙ.

Εφόσον εσείς οι ίδιοι μπορείτε να είστε κατά του συστήματος χωρίς κάποια συγκεκριμένη αντιπρόταση, έτσι κι εγώ μπορώ να είμαι σκεπτικιστής χωρίς να έχω τη χρυσή, ιδανική λύση.

Κατα δεύτερον, η γνωστή λογική "για να διαφωνείς με το Α πρέπει να προτείνεις κάτι Β (αλλιώς πρέπει να κάνεις το Α)" είναι άκυρη και φασιστική.

Τώρα φανταστείτε με και πάλι σαν γέρο σοφό Κινέζο γιατί ακολουθεί πιο εντυπωσιακή παραβολή...
Όταν βγαίνεις στις πλατείες με 'σκοπό' να αλλάξεις το σύστημα είναι το ίδιο με κάποιον μαλάκα που πίνει χλωρίνη για να γίνει αόρατος. Εσύ του λες οτι με τη χλωρίνη δε θα γίνει αόρατος και αρνείσαι να πιεις χλωρίνη. Και αυτός τί φοβερό απαύγασμα λογικής σου λέει; Οτι για να έχεις το δικαίωμα να αρνείσαι, πρέπει να έχεις ανακαλύψει εσύ το Μαγικό Φίλτρο Που Σε Κάνει Αόρατο.

Αφού σου απέδειξα το μέγεθος της μαλακίας του 'επιχειρήματος' της αντιπρότασης, θα σου εξηγήσω το εξής: εγώ δεν γράφω για να μας βρω λύσεις και, surprise, δεν ειμαι αυτος που θα σώσει τον κόσμο. Γράφω για να απολογηθώ στις κατηγορίες και να σου πω γιατί δεν έχεις το δικαίωμα να μου επιρρίπτεις ευθύνες όταν δεν δέχομαι την αποτελεσματικότητα αυτού που κάνεις.

Αν είχα το μυαλό να βρω τις λύσεις δε θα ήμουν εδώ, αλλα και σίγουρα δε θα ήμουν με τον όχλο. Αυτά τα άτομα που είχαν το μυαλό, την ικανότητα, τη θέληση, τις διασυνδέσεις, την πρωτοβουλία, την ενέργεια και τα μέσα να οργανώσουν το κίνημα των Αγανακτισμένων, ας βρουν και τη σωστή λύση. Εγώ βλέπω την αναποτελεσματική λύση και την αμφισβητώ.

  • "Αν όλοι σκέφτονταν όπως εσύ, ποτέ κανένας δεν θα άλλαζε τίποτα!"


Ε, και;

Tο πώς σκέφτομαι είναι δικό μου πρόβλημα και είναι άσχετο με το τί κάνουν οι "όλοι" ή τί έχει γίνει στην Ιστορία. Η στάση μου μπορεί να είναι "λάθος" αλλά είναι ανίκανη να αλλάξει στο καλύτερο ή στο χειρότερο την Ιστορία ή τους ήρωες. Δεν ασκώ ινδουϊστοβουδιστονεοεποχιτομυστικιστικοενεργειακά vibes που θα κάνω τους "όλους" να κάνουν όπως εγώ.

Και, προπαντώς, ούτε κηρύττω τις απόψεις μου σαν τις μόνες πραγματικές και σωστές ζητώντας να τις υιοθετήσουν. Μπορείς λοιπόν να κοιμάσαι ήσυχος οτι η ύπαρξή μου δεν αποτελεί κίνδυνο για την καριόλα την κενωνία και τον Ιερό σου Αγώνα.

(Εδώ που τα λέμε, αν όλοι σκέφτονταν σαν εμένα μπορεί να είχαν βρει κάτι καλύτερο, αλλά αυτό δε θα το μάθουμε ποτέ.)

Καλώς ή κακώς στους 2-3 που σκέφτονται σαν εμένα, υπάρχουν 100 που σκέφτονται σαν τους Αγανακτισμένους. Οπότε τα πράγματα είναι όπως είναι. Δεν μπορώ να καταλάβω λοιπόν σε τί εξυπηρετεί αυτό το "Αν".

  • "Δηλαδή μας λες οτι όλοι είμαστε κορόιδα και πρόβατα που ξεβολευτήκαμε απο τους καναπέδες μας. Δε σέβεσαι τα προβλήματα και την αγανάκτησή μας. Μας λες να περιμένουμε στα σπίτια μας να ψοφήσουμε."

(όχι, πείτε μου οτι κάποιοι απο σας δεν σκεφτηκατε τέτοια αντίδραση!!)

Α ναι! Κι εγώ, όταν ήμουν στην Παλαιολιθική Εποχή, πίστευα οτι όποιος έχει αντίθετη άποψη απο μένα είναι κακός, εχθρός, οτι είναι εναντίον μου και δε με σέβεται. Επίσης πίστευα οτι όποιος είναι χοντρός, είναι βλάκας.

Ελπίζω όταν κι εσύ περάσεις στη Μεσολιθική Εποχή, να καταλάβεις το εξής βασικό του διαλόγου: όταν κάποιος προβάλλει αντίθετη άποψη, αυτό δεν σημαίνει αυτόματα οτι δεν σε σέβεται ή οτι σε λέει μαλάκα και κορόιδο. Επίσης, όταν διαφωνεί με αυτό που κάνεις ή πιστεύεις, δε σημαίνει οτι σου απαγορεύει να το κάνεις. Υπάρχει τεράστια απόσταση μεταξύ του να μη συμφωνώ με κάτι, και του να σε αποτρέπω απο το να το κάνεις.

Δεν είμαι εναντίον σου. Μαζί σου είμαι, και γι' αυτό σου λέω τί κάνεις λάθος. Είμαι εναντίον σου όμως όταν λες οτι είμαι υποχρεωμένος να ακολουθήσω το ίδιο λάθος.

Φασιστικό δεν είναι να λέω οτι οι διαμαρτυρίες δεν έχουν αποτέλεσμα. Φασιστικό είναι να με ταμπελώνεις σαν 'καναπεδάκια', 'απαθή' και 'συνυπεύθυνο για όλα τα κακά' χωρίς να λάβεις υπόψη σου τον σκεπτικισμό μου.

Πουθενά δεν είπα οτι οι Αγανακτισμένοι είναι πρόβατα και μαλάκες. Πουθενά δεν είπα οτι δεν πρέπει να διαμαρτύρεστε. Η αγανάκτηση σου είναι ιερό πράγμα και τη σέβομαι. Αυτό που δεν μπορώ να σεβαστώ είναι η κενή λογική του 'διαμαρτύρομαι επειδή μπορώ' ή 'επειδή δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω' και όλο αυτό το hive mind.

Μία διαμαρτυρία που είναι στείρα.

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011

Διάφορες μαλακίες που ακούστηκαν από/για τους Αγανακτισμένους

Οι εξελίξεις στη χώρα μας είναι καταιγιστικές, οπότε οργιάζουν και οι αφορμές για παπαρολογία. Ορίστε μερικά μαργαριτάρια που ακούστηκαν, σε ελεύθερη μετάφραση, και η περίτρανη απόδειξη της μαλακίας τους.

Το παρόν ποστ ενδέχεται να ενημερωθεί σε περίπτωση που οι παπαριές πληθύνουν.

"Οι κακοί βουλευτές ειδοποίησαν τις κακές εταιρίες να μάς μπλοκάρουν τα κινητά κατα τη διάρκεια των διαδηλώσεων. Επίσης έκοψαν το δρομολόγιο του ηλεκτρικού για να μη πάμε."

- Αγανακτισμένοι κατά τις πρώτες μερες

Όπως έχω αναφέρει στην προηγούμενη ανάρτηση, το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει τους βουλευτές είναι το αν πάρεις τον κώλο σου στο Σύνταγμα (move your ass to the Syntaghma - Αμερικάνικη έκφραση, τί να κάνουμε) για να μπαστακωθείς εκεί. Είναι στον κόσμο τους: φτύνεις και νομίζουν οτι βρέχει.
Το αμέσως επόμενο πράγμα που ΔΕΝ ενδιαφέρει τους βουλευτές είναι το αν στείλεις MMS με την 'επιτυχία' της συγκέντρωσης στο γκόμενό σου, με τις βυζάρες της συν-διαδηλώτριας στους συμφοιτητές σου, ή το αν πάρεις τηλέφωνο τον κολλητό σου να του πείς τί γαμάτα που είναι εκεί, ή τον πατέρα σου τον κυρ Αποστόλη για να του πεις οτι πέρασες απο 'μια φίλη σου και θα αργήσεις λίγο'.

Υπάρχει μια πολύ λογική εξήγηση η οποία λέει οτι οι κυψέλες κινητής τηλεφωνίας έχουν ένα συγκεκριμένο bandwidth. Αν η κυψέλη που είναι υπεύθυνη για την περιοχή του Συντάγματος ξαφνικά πρέπει να εξυπηρετήσει 20.000 νοματαίους, θα συμβεί ένα πράγματα που στα επιστημονικίστικα λέγεται Denial of Service, και στα Αλβανικά 'ντεν έκει σήμα'.

Αλλά ας μην αφήσουμε αυτές τις τεχνικές λεπτομέρειες να καταστρέψουν μια τόσο γαμάτη συνωμοσιολογία, που αποδεικνύει πόσο σημαντικοί είστε και πόσο φοβούνται τη δύναμή σας. Μπρρρ!

"Η αμφισβήτηση του κοινοβουλευτικού συστήματος προσβάλλει την ίδια τη Δημοκρατία, για την οποία οι προγόνοι μας έχυσαν αίμα."

- διάφοροι γνωστοί πολιτικοί

Κύριοι γνωστοί πολιτικοί που είπατε την παραπάνω κοτσάνα, σας ενημερώνω οτι υπάρχουν τόσα είδη Δημοκρατίας, όσοι και οι οργασμοί που μπορεί να έχει μια γυναίκα που κοιμάται με τον Τσακ τον Νόρρις. Η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία είναι μία (1) (1+0=2-1=1) μορφή Δημοκρατίας, δηλαδή όχι η μόνη. Μια μορφή Δημοκρατίας, είναι και η Άμεση Δημοκρατία, την οποία και ζητούν οι Αγανακτισμένοι. Σε αυτήν, έχει άμεσο λόγο ο Λαός και όχι οι "εκπροσώποι" του, γαμω το δημοψήφισμά σας που το καταργήσατε γαμώ.

Καταλαβαίνετε οτι οι Αγανακτισμένοι έχουν πρόβλημα με τους 'εκπροσώπους' μας και όχι με τη Δημοκρατία.

Δεύτερον, και κύριον, τη Δημοκρατία την έχει καταργήσει το ίδιο το σύστημα που υπηρετείτε. Λέξεις κλειδιά: κομματοκρατία, πρωθυπουργοκρατία. Μια Κομματοκρατία στην οποία έχετε απόλυτη εξουσία, δεν είστε υπόλογοι σε κανένα, μοναδική σας 'τιμωρία' είναι η μη-ψήφο σας στις επόμενες εκλογές, και στην οποία ο Λαός έχει λόγο μόνο μια φορά στα 4 χρόνια, αφου έχετε καταργήσει ουσιαστικά το Δημοψήφισμα, να τη χέσουμε. Δεν μας πειράζουν οι θεσμοί, αλλά η υλοποίησή τους απο εσάς.

Τρίτον, η Δημοκρατία δεν αποτελεί κάποια θεότητα ή εξωδιαστατική διάνοια, η οποία θα μας τιμωρήσει με λοιμούς και καταστροφές όταν τη βρίσουμε. Η Δημοκρατία είναι μια έννοια, μια λέξη στο λεξικό. Ούτε αγία, ούτε ιερό-μαγικό σύμβολο. Δεν προσβάλλεται καμία οντότητα όταν κάποιος την "προσβάλλει", ούτε οι προγόνοι μας θα σηκωθούν απο τους τάφους να μας σφάξουν για τη βλασφημία.

Δεν μπορείτε να λέτε οτι οι πέτρες που πετάνε εναντίον σας είναι πέτρες κατά τις Δημοκρατίας. Τα ίδια έλεγε και ο Φαραώ που ήταν εκπρόσωπος του Ρα, και ο Σάπα Ίνκα που ήταν εκπρόσωπος του Ίντι πριν 4000 χρόνια. Πράξη εναντίον του ήταν βλασφημία εναντίον της θεότητας. Τώρα που δεν έχουμε θεότητες, σας συμφέρει να παρουσιάζεστε ως ενσαρκώσεις αφηρημένων εννοιών.

Αφήστε τις παγανιστικές και μεσσιανικές παπαριές που δεν πείθουν κανένα.

"Δεν φταίνε και οι 300 Βουλευτές, μόνο οι κακοί."

- άλλοι γνωστοί πολιτικοί

Όταν όμως τα μέτρα της Κρίσης έπεσαν επι δικαίων και αδίκων ήταν καλά, ε; Δεν μας ρώτησε κανένας ποιοι μέχρι τώρα ήμασταν λαμόγια, τί ψηφίσαμε ή αν συμφωνούμε. Οι καλοί πρέπει να σηκώσουν τον ίδιο σταυρό με τους 'κακούς', ε; Σε μια 'ευνομούμενη' πολιτεία πληρώνει ο Λαός ως μάζα. Ως λαός μαζί τα φάγαμε και ως λαός μαζί θα πληρώσουμε, ε; Αυτή η μαλακία που μόλις ανέφερα λέγεται 'Συλλογική ευθύνη'. Τίποτα προσωπικό. Είναι η αδυναμία του συστήματος.

Όλοι θυμόμαστε πως όταν ξεκίνησε η Κρίση, η blogόσφαιρα (ξερν!) άρχισε τα αυτομαστιγώματα, τις αυτοκριτικές και τις ενοχές για το πώς 'ασελγήσαμε στη σάρκα της Δημοκρατίας', για τις λαμογιές που 'όλοι' κάναμε, για την εφορία που 'όλοι' κλέψαμε, τις αποδείξεις που 'όλοι' δεν κόψαμε, και λοιπά προπατορικά αμαρτήματα. Ένα trend που ευτυχώς δεν κράτησε πολύ αλλά δείχνει τη φιλοσοφία της 'συλλογικής ευθύνης'.

Ε, έτσι και εσείς ως βουλευτές θα πληρώσετε προπατορικά αμαρτήματα, φταίτε δε φταίτε. 'Οπως κι εμείς 'όλοι' φάγαμε και 'όλοι' θα πληρώσουμε την Κρίση, έτσι και οι βουλευτές 'όλοι' κλέψατε και 'όλοι' θα φάτε μούτζα, γιουχάισμα και γιαούρτια. Τίποτα προσωπικό. Είναι η αδυναμία του συστήματος! Δε θα κάτσουν να ρωτήσουν πόσα έφαγε ο καθένας. Συλλογική ευθύνη δεν είπαμε; Ισότητα για όλους!

Τρίτη 31 Μαΐου 2011

Γιατί δεν είμαστε καναπέδες

Για άλλη μια φορά το blog 'Χώσιμο' μπαίνει στην καρδιά της κενωνίας αλλά για πρώτη φορά ακολουθεί τη ροή των γεγονότων και ασχολείται με ένα πιασάρικο θέμα, απο αυτά που απασχολούν την κοινή γνώμη. Με αυτό τον τρόπο ευελπιστεί να αποκτήσει κανένα αναγνώστη ή να φτάσει ψηλά σε αποτελεσματα του Google.

Όπως καταλάβατε, το θέμα έχει να κάνει με το κίνημα των Αγανακτισμένων, το οποίο έχει χωρίσει τον πληθυσμό σε Ενεργούς Πολίτες Που Θα Αλλάξουν Το Σύστημα και Απαθείς Καναπεδάκηδες Που Είναι Συνυπεύθυνοι Για Ο,τι Κακό Θα Συμβεί.

Στο παρελθόν ο γνωστός ημίθεος Mikeius είχε αναλύσει σε ένα παλαιότερο άρθρο του τις αρετές της """"έμπρακτης"""" (πολλά εισαγωγικά) διαμαρτυρίας, και το πόσο γελοίοι και άχρηστοι και τζάμπα μάγκες είναι όλοι όσοι διαμαρτύρονται 'με λόγια' στα φόρα και στα μπλογκζ, τονίζοντας πόσο δυνατό "όπλο" είναι αυτό το σημαντικό μας δικαίωμα για διαμαρτυρία.

Ένα λογικό του σφάλμα είναι το οτι τα υπεργαμάτα σχόλια που αφήνουμε στα μπλογκς είναι πιο ουσιώδη απο το να διαμαρτύρομαι καταλαμβάνοντας χώρο με το σώμα μου σε μια συγκεκριμένη περιοχή (συνήθως το Σύνταγμα).

Κάπου αργότερα, ο gmargari, με αφορμή ένα κρούσμα αστυνομικής βίας, έγραψε ένα άρθρο που μας παρακινούσε κόντρα στην κόντρα. Βία αυτοί; Διαμαρτυρίες εμείς! Έτσι επειδή ο λαός δε μασάει και να μη τους δώσουμε τη χαρά οτι μας κόψανε τον τσαμπουκά. Μάλιστα μέσα στο αναβράζον φοιτητικό του αίμα, μας προέτρεπε όλους να ενωθούμε στον αγώνα, βαπτίζοντας έτσι φασιστικά "συνυπεύθυνους για το μέλλον", όλους τους μη συμμετέχοντες στο πανηγύρι.

Πριν συνεχίσω, δεν μπορώ να μη σχολιάσω την εντυπωσιακή μετάβαση που συνετελέσθη μεσα σε ένα χρόνο. Απο το προσωρινό διαδικτυακό κρούσμα αυτο-ενοχής του "Όλοι φτάιμε" και "Εμείς ευθυνόμαστε" κλπ, καταλήξαμε στο σημερινό "Κλέφτες" και "Ο λαός δεν ξεχνά ποιοί του φάγαν τα λεφτά". Επειδή δεν έχω λόγια για αυτό το φοβερό παράδειγμα συνέπειας που επιδεικνύουμε ως κοινή γνώμη, θα το σχολιάσω απλά σαν "ώριμη εξέλιξη".

Δηλώνω καναπεδάκιας λοιπόν. Σε περίπτωση που δε φτιάξει ο κόσμος μη ξεχάσετε ποιος θα φταίει: Εγώ και όλοι εμείς που δεν συμβάλλαμε το σημαντικό αριθμό μας στη μεγάλη συγκέντρωση των Αγανακτισμένων για να "γίνουμε πολλές" να τρομάξουμε τον οχτρό να βάλει νέφτι στον κώλο να φύγει.

Ο λόγος που είμαι καναπεδάκιας είναι η απουσία νοήματος σε όλο αυτό. Το να 'δηλώσω την αγανάκτησή μου' και να 'δείξω οτι δεν κοιμάμαι' δεν έχει καμία πρακτική σημασία, πόσο μάλλον όταν παραλήπτης του μηνύματος είναι κάποια άτομα που δεν τους ενδιαφέρει η ύπαρξη ή ο αριθμός μας. Βλέπω δημοσιογράφους να ρωτάνε τους παππούδες, τα φοιτητάκια, τα πιπίνια και τις κυράτσες "Γιατί ήρθατε εδώ". Και όλοι απαντάνε "γιατί δεν έχω δουλεία", "γιατί δεν έχω ελπίδα", "γιατί έχω 3 στόματα να θρέψω" και άλλα τέτοια.

Συντομη επανάληψη μαθήματος "Η Γλώσσα Μου" Δημοτικού: το "γιατί" ενίοτε ρωτάει σκοπό και όχι αιτία. Τις αιτίες τις ξέρουμε. ΣΚΟΠΟ ΕΧΕΤΕ;;

Με άλλα λόγια οι αποστομωτικές απαντήσεις τους στο υπαρξιακό ερώτημα "Γιατί είστε εδώ και τί κάνετε εδώ" μπορεί να οπτικοποιηθεί με το εξής βίντεο:


Δεν ξέρω αν όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν όλο το δίκιο με το μέρος τους, αλλά η λογική οτι οι Big Bad Guys θα φύγουν επειδή απλά το φωνάζουν, απο κάπου μπάζει. Μπορεί οι Big Bad Guys να αποκαλούνται απατεώνες και άχρηστοι, αλλά το μόνο σίγουρο είναι οτι δεν θα αυτοκτονήσουν επειδή υπάρχει 'φασαρία'. Πολυκοσμία και φωνές (πάντα μετά τις 6 μμ), αυτοσχέδιες επιτροπές, ομιλίες και αποφάσεις του αέρα, είναι πράγματα ανώδυνα, αόρατα και ανύπαρκτα. Δεν ενοχλούν κανέναν που δεν θέλει να ενοχληθεί, και σίγουρα οι Big Bad Guys δεν πρόκειται να βάλουν τέτοιες ευαισθησίες πάνω απο το τομάρι τους. Απάντησέ μου με το χέρι στην καρδιά: αν ήσουν ο Πάγκαλος, πιστεύεις θα είχε ιδρώσει το αυτί σου;

Με πορδές δε βάφονται αυγά. Δεν έχει σημασία πόσες φορές και για πόσο πολύ θα κλάνεις. Αυγά δε θα βάψεις. Δεν έχει σημασία πόσες χιλιάδες άτομα θα κατέβουν στις πλατείες, ούτε αν κάτσουν μία ή δύο εβδομάδες.

Έβλεπα ανθρώπους να θεωρούν τις διαμαρτυρίες πετυχημένες επειδή ήταν πολύς κόσμος. Δεν αμφιβάλλω οτι χιλιάδες δυνατές κλανιές είναι άξιο καταγραφής. Αυγά όμως βάφτηκαν; Όχι!

Πίστεψέ με, αυτοί που θέλεις να σε ακούσουν χέστηκαν για σένα. Περιμένουν απλά να βαρεθείτε και να φύγετε, ή να κάνετε καμιά στραβή για να απαξιώσουν το κίνημα. Ό,τι συμβεί πρώτο. Θέμα χρόνου είναι. Κατα τα άλλα ξέρουν οτι το 2013 θα είναι πάλι στην εξουσία.

Πέρα απο αυτό, κατεβαίνετε στις πλατείες απλά για να εκτονωθείτε, χωρίς να περιμένετε κάτι. Αυτό το κάνω άνετα και απο το σπίτι μου.

Και τώρα ο επικός επίλογος
Το καλύτερο που μπόρεσα, το έκανα μαλάκες, και αυτό δεν το κάνατε εσείς. Ας με πείσει κάποιος οτι απο τις εκατοντάδες χιλιάδες που είστε τώρα κάτω, κανένας σας δεν ψήφισε Τους  Γνωστούς Ίδιους. Και πείστε με οτι κανένας απο εσάς δεν θα τους ξαναψηφίσετε. Κι όμως, θα τους ξαναψηφίσετε όπως κάνατε εδώ και 30 χρόνια, και πάλι θα βγουν πρώτοι. Γιατί πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι του λαού, όσο κι αν φωνάζετε τώρα.

Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010

Φράσεις που μου τη σπάνε #10: Μαζί τα φάγαμε

Το βλογ μετά απο ένα χρόνο ύπαρξης ωρίμασε και ως απόδειξη πρώτη φορά θα κάνω κοινωνικοπολιτικό σχόλιο. Αλλά επειδή παραμένω και μαλάκας, το κάνω καθυστερημένα.

Όταν λοιπόν μας φορτώσανε την κρίση, ως συνέπεια της επι 37 χρόνων ανομίας και δικοματισμού, αρχίσανε να κυκλοφορούν στα χαζο-βλόγια, στα chain mail, στα φόρουμ και στα πόρταλ, συγκινητικά κειμενάκια, και σχόλια αυτοκριτικής και γενικώς αυτομαστίγωμα, οτι φταίμε, οτι ευθυνόμαστε, οτι τα φάγαμε μαζί και οτι όλοι είμαστε λαμόγια, όπως επιβεβαίωσε και γνωστός πολιτικός.

Αυτή βέβαια η πολιτικώς ορθή μεγαλωσύνη μας εμφανίζεται όποτε γίνεται κάποια καταστροφή. Και με τις φωτιές της Πάρνηθας το 2007 πάλι "όλοι φταίμε, όλοι είμαστε υπεύθυνοι, η αδιαφορία μας" κλπ κλπ

Φυσικά και η χώρα αποτελείται απο λαμόγια, κομπιναδόρους, τεμπέληδες και ανεύθυνους, και στην καλύτερη περίπτωση τα λεφτά απο τις λαμογιές σκορπίστηκαν και πήγαν σε όλο το λαό, λίγο ή πολύ στον καθένα. Αλλά αυτή η πραγματικότητα έχει τεράστια απόσταση απο αυτό που θένε να πείσουν τον κόσμο τα βλογοπαίδια. Βλέπεις νέους και 16χρονα τσουτσέκια να γλύφουν την καπότα με γεύση "Αυτοκριτική" και να αναμασάνε το "όλοι δώσαμε φακελάκι" στα πλαίσια του politically correct και του σαβουάρ βιβρ. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και να θέλουν να συμπαρασύρουν όποιον περπατά και αναπνέει στη συνενοχή. Καταμερισμός ευθύνης λοιπόν, αφού "όλοι" τα φάγαμε, "όλοι" είμαστε λαμόγια, και πρέπει να σηκώσουμε τις αμαρτίες αυτών που ψηφίζει η πλειοψηφία. Λες και είμαστε κηδεμόνες τους... λες και μια ψήφος μεσα στα 10.000.000 καθιστά εμένα ή εσένα υπεύθυνο για αυτά που αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς... λες και μαζευτήκαμε 4.000.000 νοματαίοι σε ένα δωμάτιο και ως συνένοχοι είπαμε "ας βγάλουμε τον τάδε στην εξουσία να μας τα φάει".

Για να κάνουμε μια επανάληψη

ΛΑΟΣ <=> ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ

ΚΡΑΤΟΣ <=> ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΣ/ΔΗΜΟΣΙΟ

ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ≠ ΚΡΑΤΟΣ

Σημειώνω οτι δεν λέω οτι πρέπει να "αντισταθούμε" ή να είμαστε παράνομοι. Αφού όλοι θα πληρώσουμε, θέλουμε δε θέλουμε, και οι πραγματικοί ένοχοι δεν θα πληρώσουν, το θέμα του φταιξίματος είναι καθαρά φιλολογικό και ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Απο κει και πέρα αν πιστεύουν λοιπόν οι βλογερς οτι κληρονόμησαν τις αμαρτίες των γονιών τους ωστε να τους αξίζει ισόβια εργασία χωρίς σύνταξη ή ποιότητα ζωής, ας είναι. Όμως αυτή η μόδα της αυτοκριτικής μου σπάει τα νεύρα και με προσβάλλει!

Ουδείς αναμάρτητος, αλλά θέλω να υπενθυμίσω στα πολιτικώς ορθά τσουτσέκια της αυτοκριτικής, οτι υπάρχουν άνθρωποι που δούλευαν όλη τους τη ζωή και ποτέ δεν έκλεψαν. Δεν ξέρω πόσοι είναι, ούτε τα ονόματά τους, αλλά θέλουν δε θέλουν θα ζήσουν με 500 ευρώ, σε αντίθεση με κάποιους πολιτικούς. Όσο τα τσουτσέκια των βλογίων κάνουν επίδειξη ανωτερότητας και αυτοκριτικής επειδή το μπακάλικο του πατέρα τους δεν έκοψε απόδειξη, οι πραγματικοί υπεύθυνοι που δε λένε κουβέντα, έκλεψαν εκατομμύρια και δε θα στερηθούν τίποτα. Άλλωστε αυτός ο ηρωικός "καταμερισμός συλλογικής ευθύνης" που επιδεικνύουν βολεύει τους πραγματικούς ενόχους.

Σας έχω νέα, μάγκες. Στο νιονιό μας υπάρχει ένας μηχανισμός που λέγεται γνωστική παραφωνία (κατα το Google translate) και ενεργοποιείται όταν η ύπαρξή μας απειλείται απο κάποια ασυνέπεια. Όταν δούμε οτι κάτι δεν είναι όπως "πρέπει", η αντίληψη και η συμπεριφορά μας αλλάζουν, προκειμένου να το εξηγήσουν. Όπως η αλεπού κατάλαβε οτι τα σταφύλια είναι σάπια επειδή δεν μπορούσε να τα πιάσει, έτσι και εμείς οταν συνειδητοποιήσαμε οτι οι πραγματικοί ένοχοι είναι αόρατοι, χαμένοι, δεν θα τιμωρηθούν, ως αντίδραση δημιουργούμε τύψεις ωστε να συνάδουν με την "τιμωρία" που μας φόρτωσαν.

(Κι άλλη επιστημονική ανάλυση. Γάμησα πάλι)

Θα μου πείτε τώρα, οτι το σύστημα του πολιτεύματός μας δεν "βλέπει" ποιός έκανε τί για να αποδώσει ευθύνες. Όλος ο λαός έχει τις ίδιες υποχρεώσεις και δεν σε ρωτάει αν δέχεσαι ή ψήφισες την κυβέρνηση για να σου επιβάλει τον νόμο που ψήφισε. Στο μαλακισμένο "μυαλό" του πολιτεύμτος, τα καλά και τα άσχημα υποτίθεται οτι γίνονται από όλους για όλους. Στον ενήλικο κόσμο του ώριμου πολίτη, όταν σου λένε να πληρώσεις επειδή φταις, δεν λες "ναι, αλλά αυτός φταίει πιο πολύ" σαν παιδάκι δημοτικού.

Αυτο ομως έχει μόνο θεωρητική υπόσταση και απέχει απο την πραγματικότητα. Υπάρχει κανένας νόμος που λέει οτι είμαι υπόλογος για το αν ο αδελφός μου παίρνει ναρκωτικά; Τότε γιατί είμαι υπόλογος για το τί έκανε αυτός που ψήφισα;

Ισχυουν χιλιοι παραγοντες στην πράξη και δεν εχει προβλεψει το σύνταγμα και το πολιτευμα.
  • Κατηγορείτε τους εαυτούς σας οτι δεν μιλούσατε και δεν αντιδρούσατε ενώ τα βλέπατε όλα αυτα, οποτε σας αξίζουν όσα υποστούμε. Πώς όμως ρε μαλάκες θα αντιδράσετε σε ένα καθεστός μέσα στο οπίο γεννηθήκαμε και θεωρούμε φυσιολογικό; Το οτι ο Υπουργός, ο "υπηρετης του λαού", έχει βίλλα, είναι τόσο λογικό και θεμιτό όσο το να έχει παλάτι ή μέγαρο ο βασιλιάς ή ο δικτάτορας. Στο ίδιο καθεστός ζούμε, μόνο τα ονόματα και οι ορισμοί αλλάζουν, και αυτά στα χαρτιά.
  • Μετά κατηγορείτε τους εαυτούς σας ως παθητικούς πολίτες. Ρε μαλάκες είμαστε ένα μπάχαλο 10 εκατομμυρίων με πρωτεύουσα 4 εκατομμυρίων και όχι σε φιλελεύθερη ή αναρχοαυτόνομη κοινότητα οπου ο καθένας έχει λόγο για τον εαυτό του και τον πλησίον. Ψηφίζουμε άρχοντες ακριβώς για να μη χρειάζεται να κάνουμε τη δουλειά τους. Όποιος έχει την κλήση να γίνει ακτιβιστής, ας γίνει, αλλά μη μας χώνετε στο ίδιο τσουβάλι όσους δεν έχουμε την ίδια κλήση
  • Λέτε πως οτι "φταίμε" επειδή "ψηφίζαμε" τους ίδιους επι 30 χρόνια. Υπενθυμίζω οτι ζούμε σε ένα μπαχαλο 10 εκατομμυρίων. Δεν εκλέγουμε πρόεδρο τάξης οπου μία ψήφος κάνει τη διαφορά. Οταν μιλάμε για εκατομμύρια ανθρώπους, το να λες "εμείς" δεν έχει νόημα. Η ψήφος είναι απρόσωπη. Δεν έχει σημασία τί θα ψηφίσεις εσύ, αλλά τί θα ψηφίσουν 9.999.999 άλλοι μαλάκες εκτός απο σένα. Και να ψηφίσεις τους καλούς, αυτοί θα βγάλουν τους κακούς. 
  • Οι μισοί απο αυτούς που θα πληρώσουν (εμείς ή "τα παιδιά μας") μόλις πρόσφατα αποκτήσαν δικαίωμα ψήφου, ή δεν αποκτήσανε ακόμα. Παρόλαυτά θα πληρώσουν επειδή σύμφωνα με τη μαλακισμένη λογική του σύστηματος (την οποία υιοθετείτε και ηθικά) φταίνε, επειδή γεννηθήκαν και αναπνέουν.
  • Το σύνταγμα και το  πολιτευμα θεωρούν τους άρχοντες ως κεχρισμένους απο την ιερή ψήφο του αλάνθαστου λαού. Το πολίτευμα όμως δεν λαμβάνει υπόψη τα ψέμματα και τη δημαγωγία που επηρρεάζουν αυτή την "ιερή" ψήφο. Δεν λαμβάνει υπόψη οτι ο "ώριμος ενήλικας πολίτης" των 18 ετών θα πιστέψει πιο εύκολα αυτή τη δημαγωγία, ελπίζοντας ένα καλύτερο μέλλον

Οπως το πολίτευμα δεν το αφορα το τί τρέχει τριγύρω στον πραγματικό κόσμο, και το ποιός πραγματικά φταίει, ετσι και εγώ δεν δέχομαι την "πραγματικοτητα" όπως την αντιλαμβάνεται το πολίτευμα, που με καταλογίζει συνυπεύθυνο στο σύστημα. Ναι, απο την πλευρά της πολιτείας όλοι θα πληρώσουμε, επειδή δε γίνεται αλλιώς. Ναι, όλοι θα υποστούμε τις όποιες συνέπειες, θέλουμε δε θέλουμε - στερήσεις, πείνα, φτώχεια, ανεργία. Μή μας ζητάτε όμως να έχουμε και ενοχές για πράγματα που δεν κάναμε. Δε θα συμμετάσχω στο πάρτυ αυτοκριτικής και τύψεων απο πάνω. Θα πληρώσω, αλλά σε αντίθεση με σας, εγώ δεν φταίω, δεν αποδέχομαι τη συνενοχή, δεν δέχομαι τη συλλογική ευθύνη, δεν δέχομαι να συμπεριλαμβάνομαι στο "μας" της ενοχής σας, και κατηγορήστε με όσο θέλετε για το αντίθετο.

Η τακτική των φταιχτών να μας κάνουν όλους συνενόχους, είναι παλιό κόλπο.

Όσο και να βρίζετε τους Γαλαζοπράσινους και τους εαυτούς σας που τους ψηφίζατε 30 χρόνια, εσείς οι ίδιοι θα τους ξαναψηφίσετε και θα τους ξανψηφίζετε κάθε φορά, και απόδειξη θα είναι οι επόμενες εκλογές. Εδώ θα είμαι και θα πω "σας τά λεγα εγώ". Μόκο, ζώα!!

(η γελοιογραφία είναι  του Σπύρου Δερβενιώτη)

Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010

Απολογισμός: ένας χρόνος μετά

Το παρόν "βλογ" φέτος το καλοκαίρι έκλεισε ένα χρόνο ύπαρξης και ένα χρόνο μετά, είναι και παραμένει ένα βλογ για το μπούτσο. Ίσα ίσα 12 αναρτήσεις (13 με αυτή), και απο αναγνωσιμότητα αρχίδια.

Στις δραστηριότητες του βλογ έχουμε να αναφέρουμε (έτσι για τα πρακτικά) μια αλλαγή απο σκοτεινό-ξεκούραστοστηνανάγνωστηskin, σε ροζουλί-φλώρικο-κοριτσίστικο ωστε να κάνει κοντράστ με τη σκληρή και βαριά θεματολογία

Και τώρα αγαπητοί μου πάμπολλοι αναγνώστες, οι επιτυχίες του βλογ:

Ναι κύριοι, το διαδικτυακώς μεγαλύτερο σουξέ του βλογ αποτελεί η επιστημονική ανάλυση του Φουσέκη. Το διαδίκτυο έκανε το θαύμα του και ο Λόγος εξαπλώθηκε. Παρότι κοίταξα στο γκουγκλ για "Φουσέκης" και το "xosimo" το καταχωνιάζει στον πάτο, ανακάλυψα οτι αρκετοί συνάνθρωποι αναζήτησαν τη γνώση σε αυτό το πόνημά μου. Λες η τακτική του να πρήζω τον ένα και τον άλλο "κοίτα τί εγραψα για τον Φουσέκη" να έπιασε τόπο; Λες να διαδώθηκε απο στόμα σε στόμα; Τελος πάντων.

Ο Λόγος μου διαδίδεται λοιπόν, και το ανακαλυψα πρωτη φορα οταν 2 μαλάκες ανταλλάξανε ένα βίντεο στο Φέιςμπουκ με τη φάρσα "Λάθος". Τύπος ονόματι Ευάνθιος (?) πολύ σωστά σχολίασε οτι δεν είναι του Φουσέκη και απο κάτω παρέθεσε (τα-ραν-τα-τααααααν!) λινκ στην ανάρτησή μου!!!

Και απο κάτω σχολίασε: "Προφανώς δεν έχετε τόσο ελεύθερο χρόνο μ΄αυτόν που το έγραψε [εμένα εννοεί] για να κάτσετε να το διαβάσετε όλο, αλλά ο τύπος είναι θεός. [πάλι εμένα εννοεί]"

Ενα άλλο λινκ στην ανάρτηση αυτή λοιπόν, έχει δημοσιευτεί απο τον τύπο ονόματι Vallomas σε αυτό το φόρουμ οπου περι φαρσών ο λόγος. Απο κάτω σχολιάζει

"Χαχαχαχα, δεν πάμε καλά. Πολυυυυυύς ελεύθερος χρόνος. :lol: [για μένα λέει]

(πάντως καλά τα λέει)
[πάλι για μένα λέει]"

Πιο παρακάτω, τύπος ονόματι Metal_Warrior απαντάει "ωραίος".

Φυσικά το καβλί μου έχει αγγίξει ταβάνι, όχι μόνο απο τα πορωτικά ονόματα (Metal_Warrior κι έτσι), αλλά και απο τα θετικά σχόλια.

Όσο για τον ελεύθερο χρόνο που κατανάλωσα για να γράψω αυτή την παπαριά, έχω να πω οτι πρωτον, η ανάρτηση γράφτηκε καλοκαίρι, και δεύτερον, έχει φάει περισσότερες επεξεργασίες απο όσα γαμήσια θα φάει η Jena Jameson μέχρι να πάρει τη σύνταξη της πορνοστάρ. Δεν ξύπνησα ένα Σάββατο πρωί και είπα "με τί στον πούτσο ανούσιο πράγμα να χαραμίσω το σουκού μου goddammit?". Η εξήγηση είναι απλή: αυτό που είδατε το έγραφα στάλα στάλα, αγάλι αγάλι πετραδάκι πετραδάκι, όποτε μου κάβλωνε.

Σε άλλο φόρουμ που κι εκεί πιάσανε το ίδιο θέμα, τύπος ονόματι awake έχει την ευγένεια να τιμήσει το βλογ μου παραθέτοντας το λινκ

Παμε παρακάτω όμως στο ίδιο φόρουμ (!), αλλά σε άλλη (!!) συζήτηση περι φαρσών: τύπος που ένας παπάς τον βάφτισε xHATEBREEDx, δημοσίευσε το λίνκ σε αυτή την ανάρτηση του, σχολιάζοντας φυσικά "κοιταξτε το παληκαρι ολοκληρη βιογραφια για ενα ατομο που ουτε καν ξερει ποιος ειναι. Αιντε τρελα στα βουνα."

Εχω να πω στον xHATEBREEDx καταρχάς οτι είμαι κοπέλα. Κατα δεύτερον "καλωσήρθες στο Ίντερνετ μεγάλε" και να μου πει ποιός έχασε τη λογική να τη βρω εγώ. Επίσης έχω να επισημάνω οτι τα χοντρά κοχόνια φαίνονται όταν μπορείς απο το ελάχιστο να βγάλεις το πολύ. Και φυσικά επειδή έχω βγάλει και γυμνάσιο, εκπαιδεύτηκα να βάζω σάλτσες στα γραπτά για να "δείχνουν". Μια φορά σε ένα διαγώνισμα η μαλάκω η καθηγήτρια μου εβαλε κατω απο τη βαση και στο διπλανο μου ειχε βαλει 14-15. Κοιταω το γραπτο του λοιπον, και τι να δω; ότι έλεγε αυτός τα είχα γράψει κι εγώ, μόνο που αυτός είχε βάλει μερικές μαλακίες παραπάνω. Εμένα η απάντηση ήταν μία σωστή παράγραφος, αυτουνού ήταν μια σελίδα μαλακίες οπότε ποιός θα πάρει τον καλύτερο βαθμό; Φυσικά αυτός που την έχει μεγαλύτερη.

(παντως στην ανάρτησή του ο τύπος έχει κανει copy μια σημαντική αποκάλυψη για τους Πατρινούς που ειχε δημοσιευτεί στο koproskylo.gr. Το σάιτ δεν υπάρχει πια, οποτε η ανάρτηση του παληκαριού αποτελεί document.)

Για επίλογο, θα πω οτι ένα απο τα κινητρα μου για το άρθρο για τον Φουσέκη, ήταν για να φαντάζομαι τα έκπληκτα μούτρα αυτών που θα το διαβάσουν. Όπως βλέπω, αρκετοί συνάνθρωποι θα γούρλωσαν τα μάτια, θα πήραν το αμήχανο χαμόγελο της λοβοτομής, και θα είπαν ένα "ρε το μαλάκα που τάγραψε αυτά". Ο σκοπός εκπληρώθηκε, αλλά θα ήθελα να είχα και μια κάμερα

Για τα παραπάνω ένα εχω να πω: είναι ακόμα η αρχή! Στις επόμενες αναρτήσεις θα κατακτήσω το διαδίκτυο!

Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010

Φράσεις που μου τη σπάνε #9: Το χιούμορ των δασκάλων

Πάλι όταν ήμαστα μικλά παιζάκια, και ζούσαμε μέσα στην αθωότητα και ανεμελιά του σχολείου, των διαβασμάτων, των φροντιστηρίων, του ωδείου, του μπαλέτου, των ιδιαιτέρων κλπ ε, πώς να το κάνουμε.... πότε πότε δεν μπορούσαμε να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας.

Φυσικά για αυτό υπήρχε κάποια εξήγηση. Απο την πιο προφανή (βλ. άλλες προταιρεότητες [βλ. παιχνίδι]) μέχρι την πιο ουσιαστική.

Θα γίνω πιο σαφής σε αυτό το "ουσιαστική": ας είμαστε ειλικρινείς, έχουμε ένα σάρκινο εγκέφαλο και όχι οργκανάιζερ. Με άλλα λόγια "άνθρωποι είμαστε" ή με άλλα λόγια "ένα μυαλό είναι αυτό". Πάμε λοιπόν το πρωί της Πέμπτης ας πούμε, σχολείο, και εκεί που πιστεύεις οτι είσαι διαβασμένος πχ στα Αρχαία και έχεις μάθει φαρσί το μονόλογο του Κρέοντα, ξαφνικά η πραγματικότητα σε γειώνει.

Δεν είχες να μάθεις μόνο το μονόλογο του Κρέοντα. Εκεί που είχες βάλει σημείωση τελευταία φορά, έπρεπε να πηδήξεις 3 σελίδες και να μάθεις μετά το μπινελίκι του Κρέοντα προς τον Τειρεσία. Α ναι! σαν μια ανάμνηση απο ένα παράλληλο σύμπαν ή κάποιο ταξίδι στο χρόνο, θυμάσαι οτι ο προφέσσορας σας είπε να κάνετε κατ εξαίρεση αυτό το πήδημα. Θυμάσαι καθαρά οτι ο εναλλακτικός εαυτός σου, είχε βάλει μια άλλη επιπρόσθετη σημείωση σε εκείνο το σημείο 3 σελίδες μετά. Τώρα πλέον το βλέπεις! Αλλα θα ορκιζόσουν οτι στο primary universe στο οποίο ζούσες μέχρι χτες που έκανες το διάβασμα, δεν έγινε ποτέ κάτι τέτοιο, και δεν υπήρχε κανένας λόγος να κάνεις το πήδημα και να δεις τη σημείωση. Έτσι δεν την είδες ποτέ.

Όταν όμως είσαι άτυχος και σε εξετάσει, ακολουθεί αυτός ο διάλογος ο οποίος σε όλους μας θυμίζει κάτι.

- Γιατί παιδί μου δεν διάβασες το σημείο με τον Τειρεσία;
- Εεε... το... το ξέχασα κύριε
- Έφαγες χτές;
- Ορίστε;
- Ρωτάω αν έφαγες χτες
- Ε, ναι κύριε
- Να φας δεν ξέχασες!

Ο προφέσσορας, πολύ σωστά, μας λέει οτι οποιοσδήποτε - ανώτερος απο αμοιβάδα - ζωντανός οργανισμός "θυμάται" να ικανοποιήσει βασικές οργανικές ανάγκες επιβίωσης, και που ακόμα και να τις ξεχάσει, θα του τις θυμήσει κάποιος άλλος (πχ. "Βασιλάαααακη! Έλα να φας παιδί μου!").

Όποιος λοιπόν μπορεί να θυμηθεί να ικανοποιήσει μια τέτοια ανάγκη, εννοείται οτι μπορεί πολύ εύκολα, αυτονόητα, και ενστικτωδώς, σα να είναι δεύτερή του φύση, να θυμάται οτι πριν 7 μέρες (αφού έχουν μεσολαβήσει 7 ύπνοι, ένα σαββατοκύριακο, 14 πήγαινέλα απο και προς το σπίτι, 49 ώρες σχολείο, 10 διαφορετικά μαθήματα 2-3 διαγωνίσματα, 2 ξένες γλώσσες, 4 φροντιστήρια και διάβασμα 5 άλλων μαθημάτων χτες το βράδυ), σε κάποια τυχαία και "σημαντική" για τη ζωή του στιγμή, κάβλωσε στον τάδε προφέσσορα οτι αυτή τη φορά κατ' εξαίρεση δεν θα είχαν συνεχόμενο κείμενο, αλλά θα πηδούσαν 3 σελίδες για να συνεχίσουν.

Φυσικά. Αλλά εκείνη τη στιγμή βρισκόμαστε στο χείλος της ρόμπας (μας κοιτάζει και η όμορφη Μαριαντζελίνα [ή άλλο καβλωτικό κοριτσίστικο όνομα της προτίμησής σας] απο το πιο πίσω θρανίο και γελάει) και μας φαίνεται οτι ο προφέσσορας μας έχει pwnάρει με το πιο λογικό και πετυχημένο επιχείρημα του κόσμου. Μας έχει στριμώξει στον παροιμιώδη τοίχο της παροιμιώδους Cloud City και σαν παροιμιώδης Darth Vader είναι έτοιμος να ρίξει την παροιμιώδη χαριστική βολή με το παροιμιώδες Lightsaber.

Κάτι μέσα μας έχει βραχυκυκλώσει. Η λογική μας διαμαρτύρεται. Ξέρουμε οτι κάτι δεν πάει καλά. Οτι κάπου υπάρχει τρύπα πιο μεγάλη απο τη μουνότρυπα της Kayden Kross. Αλλά δεν μπορούμε να εντοπίσουμε τί στο μπούτσο είναι αυτό που δεν πάει καλά.
Με απλά λόγια, δεν μας έρχεται στο μυαλό οτι το φαγητό δεν ξεχνιέται επειδή είναι λίιιιιγο πιο ζωτική και φυσιολογική διαδικασία ενώ το να θυμόμαστε κάθε λεπτομερεια πριν 7 μέρες δεν είναι.

Χαμηλώνουμε το βλέμμα, μετράμε τα δευτερόλεπτα, και περιμένουμε τον προφέσσορα να ξεθυμάνει και να ασχοληθεί με την επόμενη μαλακία του μαθήματος.

Βέβαια δεν είναι αυτή η μόνη περίπτωση που οι δάσκαλοι βραχυκυκλώνουν τους νευρώνες της λογικής μας. Έπεσε σύρμα απο το Βασιλάκη να κάνουμε κάποια σκανταλιά; Τολμήσαμε να την κάνουμε; Το αναφέραμε στο δάσκαλο; Ε, θα μας "αποδείξει" το παράλογο της σκανταλιάς μας με την εξίσου "λογική" παρομοίωση "Αν σου έλεγε ο Βασιλάκης να πηδήξεις απο το παράθυρο, θα πήδαγες"; Αγνοώντας φυσικά οτι η σκανταλιά που κάναμε με το Βασιλάκη δεν αποτελεί μοιραία once-in-a-lifetime πράξη, και ούτε αντιβαίνει στο ένστικτο της αυτοσυντήρησης κάποιου έμβιου οργανισμού.

Χρόνια μετά θα εμπλακούμε σε κάποια επιχειρηματολογία. Κάποιος που διαφωνεί μαζί μας pwnάρει απλά με την απάντηση "ατυχής σύγκριση". Και θα πούμε "Α, ναι ρε γαμώτο, αυτό έπρεπε να του πω του καριόλη του δάσκαλου!"

Σάββατο 3 Απριλίου 2010

Φράσεις που μου τη σπάνε #8: Η σεβασμιότατη άποψή μου

Έχετε παρατηρήσει οτι όποτε θίγουμε ένα controversial (όπως λέμε στο χωριό μου) θέμα, που αναμένεται να προκαλέσει διαφωνίες, η αντίδραση κάποιου θα είναι να μας αποστομώσει με μια ατάκα του τύπου

"Άποψή σου, και είναι σεβαστή"

Θα αναλύσω αυτή τη φράση επιστημονικά σε δύο μέρη.

Πρώτα πρώτα η σημείωση του προφανούς. Το οτι είπα οτι η Σκάρλετ Γιόχανσον είναι φόλα, είναι (ω της εκπλήξεως) άποψή μου, και όχι πχ του γιου του μάυρου του αετού, του Φούφουτου ή του Τζων Σμίθ. Θα έλεγα οτι είναι απόδειξη οτι ο συνομιλητής μας δεν έχει μυωπία ή αλτζχάιμερ και όντως αναγνωρίζει οτι εγώ είμαι εγώ και όχι κάποιος άλλος που μιλάει με τη φωνή μου καθώς και οτι αμφιβάλει οτι ο Φούφουτος έχει μπει στο μυαλό μου σαν να είμαι ο Μάλκοβιτς και μιλάω εκ μέρους του.

Κάποιοι βέβαια κάνουν κατάχρηση αυτής της ατάκας σε σημείο διαλογικού ρύπου. Σε ένα φόρουμ που συζητούσαν πολιτική, πετάγεται ένας παπάρας και τί λέει προκειμένου να διαφωνήσει με έναν άλλον; Κάνει quote το μήνυμα του άλλου και επισημαίνει:

"Κι όλα αυτά, υπενθυμίζουμε, είναι αποκλειστικά η άποψή σου και μόνο."

Αυτή λοιπόν η δήλωση του προφανούς ήταν η συγκλονιστική "συνεισφορά" του στο διάλογο.

Στην ουσία βέβαια ο συνομιλιτής προσπαθεί με κάπως αποτυχημένο τρόπο να μας πει ευγενικά "αυτό που λές είναι απλα η λάθος άποψή σου την οποια την έχεις μόνο εσύ ο γραφικός και οχι εμείς οι υπόλοιποι φυσιολογικοί μάγκες". Αν πιστεύει λοιπόν το οτι επειδή είναι η άποψή μας, όχι των άλλων, και οτι είναι λάθος, γιατί δεν έχει τα αρχίδια να μας το πει κατάμουτρα;

Και προχωράω στο δεύτερο μέρος.


Το οτι η αποψή μας είναι σεβαστή είναι άλλο ένα πράγμα που μου τη σπάει και είναι εξίσου αυτονόητο, απο τη στιγμή που δεν έχουμε χούντα, μεσαίωνα ή κάποιο θεοκρατικό καθεστώς. Σεβασμός στην άποψη του άλλου σημαίνει οτι μπορώ να λέω οτι ο Σπάιντερμαν είναι πιο δυνατός απο τον Γιου-γκι-Ο χωρίς να έχει ο άλλος δικαίωμα να με κρεμάσει ανάποδα και να με μαστιγώσει για να υποστηρίξω τον Γιου-γκι-Ο. Απο κει και πέρα όμως τι;

Πίσω απο τα γράμματα βέβαια σημαίνει το εξής: "λες πίπες και παπαριές αλλά εγώ είμαι μάγκας, ανώτερος χαρακτήρας και δημοκράτης και σου του υπενθυμίζω λέγοντας οτι ανέχομαι το παραλήρημά σου χωρίς να σου πω βούλωσε την τρύπα σου"
 
Υπενθυμίζω στους κυρίους "ανώτερους χαρακτήρες" οτι ο σκοπός σε ένα διάλογο δεν είναι να αποδείξουμε οτι η άποψή μας είναι σεβαστή, που είναι εξ ορισμού, αλλά να μας ακούσει ο άλλος και να αποδείξουμε οτι δε λεμε μαλακίες. Στον πραγματικό διάλογο μιλάμε όχι για να τιμήσουμε τη Δημοκρατία, αλλά για να μας ακούσει αυτός που έχει αντίθετη άποψη, και άμα θέλει να το ξανασκεφτεί. Έτσι σέβεται πραγματικά την άποψή μας.

Αλλά ο υποκειμενισμός είναι τόσο έντονος πλέον που είναι απαράδεκτο έστω και να σκεφτείς οτι μπορει να επηρρεάσεις την άποψη του άλλου. Η πολιτικά ορθή ανταλλαγή απόψεων μη χέσω, έχει καταντήσει "πινγκ-πονγκ απόψεων": μιλάμε μόνο για να μιλήσουμε επειδή οι απόψεις μας είναι "σεβαστές". Κατά τα άλλα μιλάμε χωρίς να μας ακούει κανένας, χωρίς να ακούμε κανένα, χωρίς ποτέ να ξανασκεφτούμε αυτά που ακούσαμε και στο τέλος να έχουμε την ίδια ακριβώς γνώμη που είχαμε πριν το διάλογο, σα να μη έγινε ποτέ.

Γιατί... μη ξεχνάμε, αν αλλάξουμε γνώμη, ο άλλος είναι φασίστας!