Απολογισμός: ένας χρόνος μετά

Το παρόν "βλογ" φέτος το καλοκαίρι έκλεισε ένα χρόνο ύπαρξης και ένα χρόνο μετά, είναι και παραμένει ένα βλογ για το μπούτσο. Ίσα ίσα 12 αναρτήσεις (13 με αυτή), και απο αναγνωσιμότητα αρχίδια.

Στις δραστηριότητες του βλογ έχουμε να αναφέρουμε (έτσι για τα πρακτικά) μια αλλαγή απο σκοτεινό-ξεκούραστοστηνανάγνωστηskin, σε ροζουλί-φλώρικο-κοριτσίστικο ωστε να κάνει κοντράστ με τη σκληρή και βαριά θεματολογία

Και τώρα αγαπητοί μου πάμπολλοι αναγνώστες, οι επιτυχίες του βλογ:

Ναι κύριοι, το διαδικτυακώς μεγαλύτερο σουξέ του βλογ αποτελεί η επιστημονική ανάλυση του Φουσέκη. Το διαδίκτυο έκανε το θαύμα του και ο Λόγος εξαπλώθηκε. Παρότι κοίταξα στο γκουγκλ για "Φουσέκης" και το "xosimo" το καταχωνιάζει στον πάτο, ανακάλυψα οτι αρκετοί συνάνθρωποι αναζήτησαν τη γνώση σε αυτό το πόνημά μου. Λες η τακτική του να πρήζω τον ένα και τον άλλο "κοίτα τί εγραψα για τον Φουσέκη" να έπιασε τόπο; Λες να διαδώθηκε απο στόμα σε στόμα; Τελος πάντων.

Ο Λόγος μου διαδίδεται λοιπόν, και το ανακαλυψα πρωτη φορα οταν 2 μαλάκες ανταλλάξανε ένα βίντεο στο Φέιςμπουκ με τη φάρσα "Λάθος". Τύπος ονόματι Ευάνθιος (?) πολύ σωστά σχολίασε οτι δεν είναι του Φουσέκη και απο κάτω παρέθεσε (τα-ραν-τα-τααααααν!) λινκ στην ανάρτησή μου!!!

Και απο κάτω σχολίασε: "Προφανώς δεν έχετε τόσο ελεύθερο χρόνο μ΄αυτόν που το έγραψε [εμένα εννοεί] για να κάτσετε να το διαβάσετε όλο, αλλά ο τύπος είναι θεός. [πάλι εμένα εννοεί]"

Ενα άλλο λινκ στην ανάρτηση αυτή λοιπόν, έχει δημοσιευτεί απο τον τύπο ονόματι Vallomas σε αυτό το φόρουμ οπου περι φαρσών ο λόγος. Απο κάτω σχολιάζει

"Χαχαχαχα, δεν πάμε καλά. Πολυυυυυύς ελεύθερος χρόνος. [για μένα λέει]

(πάντως καλά τα λέει) [πάλι για μένα λέει]"

Πιο παρακάτω, τύπος ονόματι Metal_Warrior απαντάει "ωραίος".

Φυσικά το καβλί μου έχει αγγίξει ταβάνι, όχι μόνο απο τα πορωτικά ονόματα (Metal_Warrior κι έτσι), αλλά και απο τα θετικά σχόλια.

Όσο για τον ελεύθερο χρόνο που κατανάλωσα για να γράψω αυτή την παπαριά, έχω να πω οτι πρωτον, η ανάρτηση γράφτηκε καλοκαίρι, και δεύτερον, έχει φάει περισσότερες επεξεργασίες απο όσα γαμήσια θα φάει η Jena Jameson μέχρι να πάρει τη σύνταξη της πορνοστάρ. Δεν ξύπνησα ένα Σάββατο πρωί και είπα "με τί στον πούτσο ανούσιο πράγμα να χαραμίσω το σουκού μου goddammit?". Η εξήγηση είναι απλή: αυτό που είδατε το έγραφα στάλα στάλα, αγάλι αγάλι πετραδάκι πετραδάκι, όποτε μου κάβλωνε.

Σε άλλο φόρουμ που κι εκεί πιάσανε το ίδιο θέμα, τύπος ονόματι awake έχει την ευγένεια να τιμήσει το βλογ μου παραθέτοντας το λινκ

Παμε παρακάτω όμως στο ίδιο φόρουμ (!), αλλά σε άλλη (!!) συζήτηση περι φαρσών: τύπος που ένας παπάς τον βάφτισε xHATEBREEDx, δημοσίευσε το λίνκ σε αυτή την ανάρτηση του, σχολιάζοντας φυσικά "κοιταξτε το παληκαρι ολοκληρη βιογραφια για ενα ατομο που ουτε καν ξερει ποιος ειναι. Αιντε τρελα στα βουνα."

Εχω να πω στον xHATEBREEDx καταρχάς οτι είμαι κοπέλα. Κατα δεύτερον "καλωσήρθες στο Ίντερνετ μεγάλε" και να μου πει ποιός έχασε τη λογική να τη βρω εγώ. Επίσης έχω να επισημάνω οτι τα χοντρά κοχόνια φαίνονται όταν μπορείς απο το ελάχιστο να βγάλεις το πολύ. Και φυσικά επειδή έχω βγάλει και γυμνάσιο, εκπαιδεύτηκα να βάζω σάλτσες στα γραπτά για να "δείχνουν". Μια φορά σε ένα διαγώνισμα η μαλάκω η καθηγήτρια μου εβαλε κατω απο τη βαση και στο διπλανο μου ειχε βαλει 14-15. Κοιταω το γραπτο του λοιπον, και τι να δω; ότι έλεγε αυτός τα είχα γράψει κι εγώ, μόνο που αυτός είχε βάλει μερικές μαλακίες παραπάνω. Εμένα η απάντηση ήταν μία σωστή παράγραφος, αυτουνού ήταν μια σελίδα μαλακίες οπότε ποιός θα πάρει τον καλύτερο βαθμό; Φυσικά αυτός που την έχει μεγαλύτερη.

(παντως στην ανάρτησή του ο τύπος έχει κανει copy μια σημαντική αποκάλυψη για τους Πατρινούς που ειχε δημοσιευτεί στο koproskylo.gr. Το σάιτ δεν υπάρχει πια, οποτε η ανάρτηση του παληκαριού αποτελεί document.)

Για επίλογο, θα πω οτι ένα απο τα κινητρα μου για το άρθρο για τον Φουσέκη, ήταν για να φαντάζομαι τα έκπληκτα μούτρα αυτών που θα το διαβάσουν. Όπως βλέπω, αρκετοί συνάνθρωποι θα γούρλωσαν τα μάτια, θα πήραν το αμήχανο χαμόγελο της λοβοτομής, και θα είπαν ένα "ρε το μαλάκα που τάγραψε αυτά". Ο σκοπός εκπληρώθηκε, αλλά θα ήθελα να είχα και μια κάμερα

Για τα παραπάνω ένα εχω να πω: είναι ακόμα η αρχή! Στις επόμενες αναρτήσεις θα κατακτήσω το διαδίκτυο!

Φράσεις που μου τη σπάνε #9: Το χιούμορ των δασκάλων

Πάλι όταν ήμαστα μικλά παιζάκια, και ζούσαμε μέσα στην αθωότητα και ανεμελιά του σχολείου, των διαβασμάτων, των φροντιστηρίων, του ωδείου, του μπαλέτου, των ιδιαιτέρων κλπ ε, πώς να το κάνουμε.... πότε πότε δεν μπορούσαμε να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας.

Φυσικά για αυτό υπήρχε κάποια εξήγηση. Απο την πιο προφανή (βλ. άλλες προταιρεότητες [βλ. παιχνίδι]) μέχρι την πιο ουσιαστική.

Θα γίνω πιο σαφής σε αυτό το "ουσιαστική": ας είμαστε ειλικρινείς, έχουμε ένα σάρκινο εγκέφαλο και όχι οργκανάιζερ. Με άλλα λόγια "άνθρωποι είμαστε" ή με άλλα λόγια "ένα μυαλό είναι αυτό". Πάμε λοιπόν το πρωί της Πέμπτης ας πούμε, σχολείο, και εκεί που πιστεύεις οτι είσαι διαβασμένος πχ στα Αρχαία και έχεις μάθει φαρσί το μονόλογο του Κρέοντα, ξαφνικά η πραγματικότητα σε γειώνει.

Δεν είχες να μάθεις μόνο το μονόλογο του Κρέοντα. Εκεί που είχες βάλει σημείωση τελευταία φορά, έπρεπε να πηδήξεις 3 σελίδες και να μάθεις μετά το μπινελίκι του Κρέοντα προς τον Τειρεσία. Α ναι! σαν μια ανάμνηση απο ένα παράλληλο σύμπαν ή κάποιο ταξίδι στο χρόνο, θυμάσαι οτι ο προφέσσορας σας είπε να κάνετε κατ εξαίρεση αυτό το πήδημα. Θυμάσαι καθαρά οτι ο εναλλακτικός εαυτός σου, είχε βάλει μια άλλη επιπρόσθετη σημείωση σε εκείνο το σημείο 3 σελίδες μετά. Τώρα πλέον το βλέπεις! Αλλα θα ορκιζόσουν οτι στο primary universe στο οποίο ζούσες μέχρι χτες που έκανες το διάβασμα, δεν έγινε ποτέ κάτι τέτοιο, και δεν υπήρχε κανένας λόγος να κάνεις το πήδημα και να δεις τη σημείωση. Έτσι δεν την είδες ποτέ.

Όταν όμως είσαι άτυχος και σε εξετάσει, ακολουθεί αυτός ο διάλογος ο οποίος σε όλους μας θυμίζει κάτι.

- Γιατί παιδί μου δεν διάβασες το σημείο με τον Τειρεσία;
- Εεε... το... το ξέχασα κύριε
- Έφαγες χτές;
- Ορίστε;
- Ρωτάω αν έφαγες χτες
- Ε, ναι κύριε
- Να φας δεν ξέχασες!

Ο προφέσσορας, πολύ σωστά, μας λέει οτι οποιοσδήποτε - ανώτερος απο αμοιβάδα - ζωντανός οργανισμός "θυμάται" να ικανοποιήσει βασικές οργανικές ανάγκες επιβίωσης, και που ακόμα και να τις ξεχάσει, θα του τις θυμήσει κάποιος άλλος (πχ. "Βασιλάαααακη! Έλα να φας παιδί μου!").

Όποιος λοιπόν μπορεί να θυμηθεί να ικανοποιήσει μια τέτοια ανάγκη, εννοείται οτι μπορεί πολύ εύκολα, αυτονόητα, και ενστικτωδώς, σα να είναι δεύτερή του φύση, να θυμάται οτι πριν 7 μέρες (αφού έχουν μεσολαβήσει 7 ύπνοι, ένα σαββατοκύριακο, 14 πήγαινέλα απο και προς το σπίτι, 49 ώρες σχολείο, 10 διαφορετικά μαθήματα 2-3 διαγωνίσματα, 2 ξένες γλώσσες, 4 φροντιστήρια και διάβασμα 5 άλλων μαθημάτων χτες το βράδυ), σε κάποια τυχαία και "σημαντική" για τη ζωή του στιγμή, κάβλωσε στον τάδε προφέσσορα οτι αυτή τη φορά κατ' εξαίρεση δεν θα είχαν συνεχόμενο κείμενο, αλλά θα πηδούσαν 3 σελίδες για να συνεχίσουν.

Φυσικά. Αλλά εκείνη τη στιγμή βρισκόμαστε στο χείλος της ρόμπας (μας κοιτάζει και η όμορφη Μαριαντζελίνα [ή άλλο καβλωτικό κοριτσίστικο όνομα της προτίμησής σας] απο το πιο πίσω θρανίο και γελάει) και μας φαίνεται οτι ο προφέσσορας μας έχει pwnάρει με το πιο λογικό και πετυχημένο επιχείρημα του κόσμου. Μας έχει στριμώξει στον παροιμιώδη τοίχο της παροιμιώδους Cloud City και σαν παροιμιώδης Darth Vader είναι έτοιμος να ρίξει την παροιμιώδη χαριστική βολή με το παροιμιώδες Lightsaber.

Κάτι μέσα μας έχει βραχυκυκλώσει. Η λογική μας διαμαρτύρεται. Ξέρουμε οτι κάτι δεν πάει καλά. Οτι κάπου υπάρχει τρύπα πιο μεγάλη απο τη μουνότρυπα της Kayden Kross. Αλλά δεν μπορούμε να εντοπίσουμε τί στο μπούτσο είναι αυτό που δεν πάει καλά.
Με απλά λόγια, δεν μας έρχεται στο μυαλό οτι το φαγητό δεν ξεχνιέται επειδή είναι λίιιιιγο πιο ζωτική και φυσιολογική διαδικασία ενώ το να θυμόμαστε κάθε λεπτομερεια πριν 7 μέρες δεν είναι.

Χαμηλώνουμε το βλέμμα, μετράμε τα δευτερόλεπτα, και περιμένουμε τον προφέσσορα να ξεθυμάνει και να ασχοληθεί με την επόμενη μαλακία του μαθήματος.

Βέβαια δεν είναι αυτή η μόνη περίπτωση που οι δάσκαλοι βραχυκυκλώνουν τους νευρώνες της λογικής μας. Έπεσε σύρμα απο το Βασιλάκη να κάνουμε κάποια σκανταλιά; Τολμήσαμε να την κάνουμε; Το αναφέραμε στο δάσκαλο; Ε, θα μας "αποδείξει" το παράλογο της σκανταλιάς μας με την εξίσου "λογική" παρομοίωση "Αν σου έλεγε ο Βασιλάκης να πηδήξεις απο το παράθυρο, θα πήδαγες"; Αγνοώντας φυσικά οτι η σκανταλιά που κάναμε με το Βασιλάκη δεν αποτελεί μοιραία once-in-a-lifetime πράξη, και ούτε αντιβαίνει στο ένστικτο της αυτοσυντήρησης κάποιου έμβιου οργανισμού.

Χρόνια μετά θα εμπλακούμε σε κάποια επιχειρηματολογία. Κάποιος που διαφωνεί μαζί μας pwnάρει απλά με την απάντηση "ατυχής σύγκριση". Και θα πούμε "Α, ναι ρε γαμώτο, αυτό έπρεπε να του πω του καριόλη του δάσκαλου!"

Φράσεις που μου τη σπάνε #8: Η σεβασμιότατη άποψή μου

Έχετε παρατηρήσει οτι όποτε θίγουμε ένα controversial (όπως λέμε στο χωριό μου) θέμα, που αναμένεται να προκαλέσει διαφωνίες, η αντίδραση κάποιου θα είναι να μας αποστομώσει με μια ατάκα του τύπου

"Άποψή σου, και είναι σεβαστή"

Θα αναλύσω αυτή τη φράση επιστημονικά σε δύο μέρη.

Πρώτα πρώτα η σημείωση του προφανούς. Το οτι είπα οτι η Σκάρλετ Γιόχανσον είναι φόλα, είναι (ω της εκπλήξεως) άποψή μου, και όχι πχ του γιου του μάυρου του αετού, του Φούφουτου ή του Τζων Σμίθ. Θα έλεγα οτι είναι απόδειξη οτι ο συνομιλητής μας δεν έχει μυωπία ή αλτζχάιμερ και όντως αναγνωρίζει οτι εγώ είμαι εγώ και όχι κάποιος άλλος που μιλάει με τη φωνή μου καθώς και οτι αμφιβάλει οτι ο Φούφουτος έχει μπει στο μυαλό μου σαν να είμαι ο Μάλκοβιτς και μιλάω εκ μέρους του.

Κάποιοι βέβαια κάνουν κατάχρηση αυτής της ατάκας σε σημείο διαλογικού ρύπου. Σε ένα φόρουμ που συζητούσαν πολιτική, πετάγεται ένας παπάρας και τί λέει προκειμένου να διαφωνήσει με έναν άλλον; Κάνει quote το μήνυμα του άλλου και επισημαίνει:

"Κι όλα αυτά, υπενθυμίζουμε, είναι αποκλειστικά η άποψή σου και μόνο."

Αυτή λοιπόν η δήλωση του προφανούς ήταν η συγκλονιστική "συνεισφορά" του στο διάλογο.

Στην ουσία βέβαια ο συνομιλιτής προσπαθεί με κάπως αποτυχημένο τρόπο να μας πει ευγενικά "αυτό που λές είναι απλα η λάθος άποψή σου την οποια την έχεις μόνο εσύ ο γραφικός και οχι εμείς οι υπόλοιποι φυσιολογικοί μάγκες". Αν πιστεύει λοιπόν το οτι επειδή είναι η άποψή μας, όχι των άλλων, και οτι είναι λάθος, γιατί δεν έχει τα αρχίδια να μας το πει κατάμουτρα;

Και προχωράω στο δεύτερο μέρος.


Το οτι η αποψή μας είναι σεβαστή είναι άλλο ένα πράγμα που μου τη σπάει και είναι εξίσου αυτονόητο, απο τη στιγμή που δεν έχουμε χούντα, μεσαίωνα ή κάποιο θεοκρατικό καθεστώς. Σεβασμός στην άποψη του άλλου σημαίνει οτι μπορώ να λέω οτι ο Σπάιντερμαν είναι πιο δυνατός απο τον Γιου-γκι-Ο χωρίς να έχει ο άλλος δικαίωμα να με κρεμάσει ανάποδα και να με μαστιγώσει για να υποστηρίξω τον Γιου-γκι-Ο. Απο κει και πέρα όμως τι;

Πίσω απο τα γράμματα βέβαια σημαίνει το εξής: "λες πίπες και παπαριές αλλά εγώ είμαι μάγκας, ανώτερος χαρακτήρας και δημοκράτης και σου του υπενθυμίζω λέγοντας οτι ανέχομαι το παραλήρημά σου χωρίς να σου πω βούλωσε την τρύπα σου"
 
Υπενθυμίζω στους κυρίους "ανώτερους χαρακτήρες" οτι ο σκοπός σε ένα διάλογο δεν είναι να αποδείξουμε οτι η άποψή μας είναι σεβαστή, που είναι εξ ορισμού, αλλά να μας ακούσει ο άλλος και να αποδείξουμε οτι δε λεμε μαλακίες. Στον πραγματικό διάλογο μιλάμε όχι για να τιμήσουμε τη Δημοκρατία, αλλά για να μας ακούσει αυτός που έχει αντίθετη άποψη, και άμα θέλει να το ξανασκεφτεί. Έτσι σέβεται πραγματικά την άποψή μας.

Αλλά ο υποκειμενισμός είναι τόσο έντονος πλέον που είναι απαράδεκτο έστω και να σκεφτείς οτι μπορει να επηρρεάσεις την άποψη του άλλου. Η πολιτικά ορθή ανταλλαγή απόψεων μη χέσω, έχει καταντήσει "πινγκ-πονγκ απόψεων": μιλάμε μόνο για να μιλήσουμε επειδή οι απόψεις μας είναι "σεβαστές". Κατά τα άλλα μιλάμε χωρίς να μας ακούει κανένας, χωρίς να ακούμε κανένα, χωρίς ποτέ να ξανασκεφτούμε αυτά που ακούσαμε και στο τέλος να έχουμε την ίδια ακριβώς γνώμη που είχαμε πριν το διάλογο, σα να μη έγινε ποτέ.

Γιατί... μη ξεχνάμε, αν αλλάξουμε γνώμη, ο άλλος είναι φασίστας!

Φράσεις που μου τη σπάνε #7: Ηθοπχιός σημαίνει φως

Disclaimer: το παρόν βγήκε να έχει λιγότερα μπινελίκια και περισσότερο κοινωνικοϋπαρξιακό προβληματισμό απο τα προηγούμενα. Ισως αν έχωνα πιο πολλά μπινελίκια, κάποιος (απο τα δύο-τρία (2-3) άτομα που με διαβάζουν) θα νομίσει οτι είμαι ρατσιστικώς διακείμενος εναντίων των ηθοποιών επειδή ξέρω γω έτσι μου τη γκάυλωσε.

Απο την άλλη, φοβάμαι οτι μεταλλάσσομαι σε blogger :/

Ξεκινάω: Οι ηθοποιοί έχουν ως επάγγελμα κάποιες ιδιότητες και υποχρεώσεις που δεν έχουν πολλά άλλα επαγγέλματα.

1. Πρώτα πρώτα, ο ηθοποιός κάποτε είχε "κακό" όνομα, πάνω κάτω όπως οι καμπαρετζούδες στη σημερινή σόου-μπιζ. Ένας γονιός της εποχής (παρακαλώ οπτικοποιήστε κάτι σε Τσαγανέα) δε δεχόταν το παιδί του να γίνει ηθοποιός. Ήθελε κάτι σε γιατρό-δικηγόρο. Όμως ο ηθοποιός ένιωθε μια ιερή φλόγα μέσα του που τον έκαιγε, και για χάρη της θα γινόταν κώλος με τους γονείς του και θα εγκατέλειπε το σπίτι του με 2 δραχμές στην τσέπη.
   Πάνω κάτω όπως τα τραβέλια δηλαδή. Που λόγω ανυπέρβλητης βιολογικής ανάγκης θα εγκατέλειπαν τα πάντα, ακόμα και με κατάρες των δικών τους, προκειμένου να βρουν τον εαυτό τους.
   Ή όπως κάποιοι καλόγεροι, που παρά τον πόνο και τις αντιρρήσεις τον δικών τους, αφήνουν τα εγκόσμια πίσω για να βρουν το Θείο (δεν εννοώ τον uncle).
   Ομολογώ οτι εγώ δεν έχω τα παπάρια για να αφήσω τη ζωή μου για κάποιο πάθος και αυτό είναι το πρώτο σημείο που κάνει τους ηθοποιούς εκείνης της γενιάς αξιοσέβαστους.
2. Ύστερα ο ηθοποιός έχει υποχρεώσεις: ο ηθοποιός δεν αρρωσταίνει ποτέ ("ανεβαίνει στη σκηνή και με 40 πυρετό"). Επίσης πάνω στη σκηνή "εξίσταται" και πρέπει να συνεχίσει το ρόλο του, ακόμα και αν τον γιουχάρουν.
   (Τώρα αν τα αναφέρει αυτά κάποιο επίσημο εγχειρίδιο στη Δραματική Σχολή, δεν το ξέρω. Ισως ο ηθοποιος "εξίσταται" και δεν πρεπει να εμ... "βεβηλώσει" το ρόλο του εγκαταλείποντάς τον ή απαντώντας στο κοινό. Ίσως είναι Bad Karma. Μπορεί η απότομη μετάβαση να αφήσει ανοιχτές πύλες σε άλλες διαστάσεις ή να εξορίσει την ψυχή του στο Λίμπο).
3. Τέλος, ο ηθοποιός έχει κάποιες αξιώσεις. Εκπαίδευσε και διασκέδασε χιλιάδες κόσμο στην πορεία του, οπότε πρέπει να τον θυμόμαστε και να τον τιμάμε όταν βγει στη σύνταξη και (συνήθως, για κάποιο λόγο) μένει απένταρος στην ψάθα χωρίς οικογένεια. Δικαιούται λοιπόν να έχει το Σπίτι του Ηθοποιού και άλλα παρεμφερή ιδρύματα. Επίσης μετα θάνατον πρέπει να τον θυμόμαστε σαν ήρωα.

Και τώρα θα σας πώ γιατί τα παίρνω όταν ακούω αυτές τις καραμέλες, και τις politically correct εκθειάσεις της προσφοράς του ηθοποιού.

Ωραία όλα αυτά αλλά ρε πούστη προς τί όλος αυτός ο "παγανισμός"; Δηλαδή τί κάνει το επάγγελμα του ηθοποιού πιο ιερό απο κάποια άλλα. Φυσικά πέραν του οτι η διασημοτητα τους καθιστά στην πεφωτισμένη ελίτ των σελέμπριτων και διασήμων.

Θα μπορούσα τώρα να ξεκινήσω ένα φτηνό φλέιμ '90ς και να πω "Ο γιατρός είναι 'πιο καλό επάγγελμα' απο τον ηθοποιό γιατί σπούδασε πιο πολύ και τώρα σώζει ζωές" αλλά δε θα το κάνω. Θα συγκρίνω όμως με κάποιο παρεμφερές, πνευματικό επάγγελμα, για να δούμε αν έχουν ίδια καθήκοντα και ίδιες αξιώσεις.

Εκπαιδευτικός, ξέρω γω.

Ο εκπαιδευτικός παρά τις προφανείς ομοιότητες με τον ηθοποιό (είναι όρθιος μπροστά σε κάποιο κοινό παίζοντας κάποιο ρόλο) επιτελεί πνευματικό-intellectual έργο: Ξεστραβώνει εμάς τα τούβλα, μας "κάνει ανθρώπους". Απο τη ζωή κάποιου εκπαιδευτικού θα περάσουν περίπου 30.000 παιδιά. Σημαντικό η όχι δεν ξέρω. Θα μπορούσα να ζήσω χωρίς να ξέρω ποιός ήταν ο Ρήγας Φερραίος, καθώς και θα μπορούσα να ζήσω με περισσότερο παιχνίδι και λιγότερα μπινελικώματα απο μέσα μου για τον κομπλεξικό μου δάσκαλο.

Η διαφορά ποιά είναι;

Ο εκπαιδευτικός δεν έχει αξιώσεις...
δεν κοκορεύεται οτι η δουλειά του είναι "ιερή" και οτι "και με 40 πυρετό έχει καθήκον να μπει στην αίθουσα" παρότι η παρουσία του είναι εξίσου (αν όχι πιο) απαραίτητη...
αν γεράσει φτωχός και άκληρος δε θα έχει κάποιο "Σπίτι του Εκπαιδευτικού" να τον φροντίσει...
δεν θα τιμηθεί απο πολιτιστικές εκδηλώσεις με βραβεία και αναγνώριση...
δεν θα βραβευτεί για το έργο ζωής του, και αν βραβευτεί, δε θα το δειξει κανένας...
δεν μνημονεύεται σε τραγούδι όπως "Εκπαιδευτικός σημαίνει φως"...
και δεν περιμένει φήμη και υστεροφημία.

Δεν ξέρω πόσα επαγγέλματα θα μπορούσατε να βάλει ο καθένας στη θέση του "Εκπαιδευτικού" και να ζυγίσει πόσο πιο "καλό επάγγελμα" είναι σε σχέση με τον ηθοποιό

Καταλαβαίνω οτι στην "παλιά εποχή" οι ηθοποιοί ίσως ήταν ήρωες αφού έβγαιναν μέσα απο δύσκολες συνθήκες. Καταλαβαίνω οτι ακόμα πιο παλιά η ηθοποιΐα ήταν ιερουργία αφού ο Θέσπης παίζοντας κάποιο ρόλο γινόταν Διόνυσος σε ενα πνευματικό-μεταφυσικό επίπεδο (ναι ρε, πήγα και Γυμνάσιο). Αυτά όμως ηταν τότε.

Τώρα, ο ηθοποιός (αν εξαιρέσουμε τις ελιτίστικες καταβολές στη σόου-μπιζ) είναι ένα επάγγελμα, καθόλου πιο ιερό απο του μπακάλη, του πυρηνικού φυσικού ή του δημοσιογράφου!! Καιρος να εκσυγχρονιστούμε τώρα και να αφήσουμε τους ιδεαλιστικούς παγανισμούς και την εξιδανίκευση ενός επαγγέλματος εξαιτίας της ιστορικής φορτίσεως που φέρει (πωπω σαν Κνίτης ακούγομαι)

Αντί επιλόγου:
Πριν λίγο είχα σκεφτεί ένα γαμάτο επίλογο, αλλά τον ξέχασα. Να όμως ένα λινκ που τα λέει όλα: http://www.slang.gr/lemma/show/theatranthropos_17540

Φράσεις που μου τη σπάνε #6: Κατουρώντας κόντρα στον άνεμο

Οταν ήμαστα μικλά παιζάκια η δασκάλα μας έλεγε να μη κοροϊδεύουμε, ζατί...


"Όποιος κοροϊδεύει τον άλλο, κοροϊδεύει τα μούτρα του"


Μάλιστα...


Το ωραίο ήτουνα όταν μας το λέγανε αυτό για "παρηγοριά", όταν δηλαδή μας κοροϊδεύανε τα άλλα τα κακά παιζάκια.

Δηλαδή οκ, γίνεσαι ρόμπα δημοσίως, στους νταήδες, τις πιπινίτσες κλπ, αλλά βαθιά μέσα στη συνείδησή σου έχεις μια εσωτερική ηρεμία, μια ηθική πληρότητα, ξέροντας οτι αυτοί που σε κοροιδεύουν, στην πραγματικότητα κοροιδεύουν τα μούτρα τους, και δεν το ξέρουν. Αλλά εσύ το ξέρεις, και δεν τους το λες! Χιχι, πονηρούλη!

Την επόμενη φορά δηλαδή, όταν τα πάρεις, όταν θυμώσεις για τα καλά, και τολμήσουν οι άλλοι να σε κοροϊδέψουν θα τους πεις στα ίσα "Όποιος κοροϊδεύει τον άλλο, κοροϊδεύει τα μούτρα του" και θα τους γειώσεις. Θα τους βάλεις στη θέση τους λέμε! Θα τους πατήσεις σα σκουλήκια και θα φύγεις απο το πεδίο της διένεξης υπερήφανος και 2 μέτρα ψηλότερος ενώ αυτοί μαζεύουν τα κομμάτια τους.

ΡΕ ΔΕΝ ΚΟΒΕΤΕ ΤΟ ΔΟΥΛΕΜΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΚΥΡΕΣ ΗΘΙΚΟΛΟΓΙΕΣ;;; 

 Δηλαδή τη στιγμή που εγώ γίνομαι χώμα απο τη ρόμπα, θα σκέφτομαι οτι οι νταήδες (που μεθαύριο θα με κλέβουν, θα με εκμεταλλεύονται, θα με πατάνε) σε κάποια εναλλακτική μυστικιστική διάσταση, βρισκονται απέναντι απο το αστρικό τους σώμα και αυτο-κοροϊδεύονται; ή αλληλο-κοροϊδεύονται τεσπα, γιατι δεν ξέρω τί ισχύει σε τέτοιες σουρρεαλιστικές παπαριές;

Ναι οκ, μας πείσατε και νιώθουμε καλύτερα τώρα, κύριοι μεγάλοι. Επίσης έχω νέα: αυτοί που σας κλέβουν στην ουσία κλέβουν τον εαυτό τους αλλά δεν το ξέρουν. Οπότε μη γκρινιάζετε.

Σε 80 χρόνια ο αμείιιιιλικτος χρόνος  θα τους δείξει τη σκληρή του όψη όσο τα γηρατειά θα τιμωρήσουν όλους όσους σας αδίκησαν!! Με πόνους, ακράτειες, κούραση και ασθένειες! Μουαχαχαχα!

Φράσεις που μου τη σπάνε #5: Η αρετή της ψυχραιμίας

Μας έχει τύχει ουκ ολίγες φορές. Λέμε κάτι, μια κουβέντα παραπάνω βρε αδερφέ, και/ή  τα παίρνει κάποιος μαζί μας, συνήθως στο διαδίκτυο βέβαια γιατί κοτάει απο κοντά.


Βλέπεις λοιπόν τον άλλο να σε κοιτάζει απειλητικα, καμιά φορά να απλώνει τα χέρα του στο λαιμό σου κιόλας, να σε αρπάζει απο το γιακά, ή (σε περίπτωση διαδικτύου) να γράφει-γράφει-γράφει κατεβατά με μπινελίκια, για εκει που "δεν ήσουν εντάξει". Ακόμα και στα γραπτά νιώθεις το σφυγμό του βρε παιδί μου να βαραει κόκκινο, και το αίμα του να βράζει (ναι, ακομα και γραπτώς!!). Ε, εκει κοντά λες, τι αφιονίστηκε έτσι αυτός;; και εκστομίζεις το κλασσικό:

- "Ηρέμησε ρε παιδί μου"

για να σε ταπώσει αυτός με το ακόμα πιο κλασσικό (αφού στιγμιαία χαμηλώσει τη φωνή του ή αφήσει το Shift):

- "Ήρεμος είμαι"
(drum fill!!)

ΧΑΧΑΧΑΧΑ!! Μα ναι, πλακα σου εκανε βρε, νομιζες οτι στα αλήθεια τα είχε πάρει;; Οχι δα! Αφου είναι τέρας ηρεμίας. Να, δεν έβλεπες καπου εκεί μεταξύ του "θα σου ξεριζώσω τα αρχίδια" και του "θα σου γαμήσω ό,τι έχεις αγάμητο", λίγο πριν του βγουν καπνοί απο τα αυτιά και του κοκκινίσουν τα μάτια, τί ήρεμα και γαλήνια άπλωνε τον τραχανά, χόρευε μπαλέτο και κούρευε το γκαζόν θαυμάζοντας την ηλιόλουστη μέρα, ταυτόχρονα;

Και οχι, μη  κοιτας οτι στην επομενη φράση θα αρχίσει να φωνάζει και να μπινελικιάζει ή θα πατήσει το CAPS LOCK. Είναι ηθοποιός λέμε!

Το θέμα είναι ποιός δουλεύει ποιόν. Ναι ρε μαλάκα, μας έπεισες οτι είσαι πολύ ήρεμος, φαίνεται αυτό. Κι εγώ μόλις εχτές βγήκα απο τη σπηλιά του Πλάτωνα και οταν καποιος μου δείχνει τα δόντια του ακόμα δεν ξέρω αν είναι επειδή χαμογελάει.

Ακριβώς επειδή ΔΕΝ σε βλέπω ήρεμο σου λέω να ηρεμήσεις.

Πως; Είσαι ηρεμος;;; ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΕΙΣ ΚΙ ΑΛΛΟ ρε παπάρα!!

Και οχι, δεν ειμαι ηρεμος :)

Περι Λέντη

Επιστημονική (όπως πάντα) ανάλυση

Μιας και θίξαμε το Φουσέκη, ας κάνουμε μνεία στο Λέντη που για όσους δε γνωρίζουν, είναι ο φερόμενος πατέρας και πνευματικός ηγέτης της τηλεφωνικής φάρσας.

Επισημαίνεται στους αξιότιμους αναγνώστας οτι ο Λέντης είναι ένας φαρσέρ που κυκλοφόρησε τα κατορθώματά του σε κασέτα, η οποία πιο πρόσφατα βρήκε το δρόμο τους στο ίντερνετ. Οι φάρσες του είναι χυδαίες και ποντάρουν κυρίως στο βρίσιδι, το μπινελίκι και το χώσιμο και γι' αυτό δεν αρέσει στους περισσότερους.

Πριν ξεκινησουμε, πρέπει να αναφέρω οτι μια ανάλυση για το έργο του Λέντη υπάρχει στο http://ktel-3.tripod.com/behindthedevice.htm το οποίο προσπαθεί να φτιάξει το ψυχογράφημα και το προφίλ του Λέντη, οδηγούμενο σε λογικά, αλλά ημιαυθαίρετα συμπεράσματα. Η δική μου ανάλυση εμβαθύνει σε άλλα σημεία αλλά το παραπάνω λινκ δίνει μια πιθανή εικόνα για το πιθανό προσωπικό περιβάλλον και το ψυχολογικό υπόβαθρο του Λέντη.

Όρισμός και ταυτότητα
Με το όνομα "Λέντης" (για την προέλευση και τη σημασία του ονόματος βλέπε παρακάτω) εννοούμε 2 τουλάχιστον άτομα τα οποία πραγματοποίησαν, προφανώς σε συνεργασία, τις φάρσες αυτές. Μερικές απο αυτές, τις έκαναν και οι δυο μαζί (σταματούσε ο ένας και συνέχιζε ο άλλος). Οι δυο τους μάλιστα έχουν ίδια φιλοσοφία και χρησιμοποιούν παρόμοιες ατάκες, μέθοδο και σφοδρότητα στις φάρσες.

Για αυτο το λόγο μάλλον, ο κόσμος τους αποκαλεί Λέντη και αναφέρεται σε αυτούς στον ενικό, και (ειδικά οσοι δεν προσέξαν τη διαφορά στη φωνή) τους θεωρούν ένα άτομο. Κι εγω στην αρχή, παρότι είχα την εντύπωση οτι άκουγα διαφορετικές φωνές, δεν μπήκα στον κόπο να σκεφτώ αν "ο Λέντης" είναι "οι Λέντηδες" και να συγκρίνω! Την αλήθεια τη διάβασα πολυ αργοτερα, στο παραπάνω λινκ!

Πριν συνεχίσουμε, ας ξεκαθαρίσουμε ποιοί είναι οι δύο "Λέντηδες".

• Ο ένας, ας τον ονομάσουμε Μπουκωμένο, έχει λίγο βραχνή και μπουκωμένη φωνή, και γενικώς ακούγεται πιο μάγκας. Η φωνή του είναι η πιο χαρακτηριστική. Αυτός έχει κάνει τις πιο πολλές φάρσες όπως για παράδειγμα τη φάρσα με τη Στέλλα ("Έλα να μας γαμήσεις") και την I want to speak with Jenny please.
• Ο δεύτερος, ας τον ονομάσουμε Συναχωμένο, έχει πολύ πιο λεπτή και ευγενική φωνή. Ενίοτε ακούγεται γελαστός και η φωνή του είναι ένρινη (ακούγεται σα συναχωμένος). Σε καμία περίπτωση όμως δεν είναι πιο ευγενικός ή μαλακός απο τον άλλο, γιατί κι αυτός χώνει μπινελίκι χωρίς προηγούμενο. Έχει κάνει λιγότερες φάρσες απο το Μπουκωμένο (γύρω στις 9) όπως η "μπουκωμένη με πούτσους".
• Τέλος να αναφέρω την πιθανότητα οτι μπορεί να υπάρχει και τρίτος Λέντης, του οποίου η φωνή να μοιάζει με του Συναχωμένου και να τους μπερδεύουμε. Αυτό το λέω επειδή σε κάποιες φάρσες οπου εντοπίζω το Συναχωμένο, η φωνή ακούγεται λίγο διαφορετική, κανοντας με να υποψιαστω οτι δεν ειναι ο ιδιος. Παροτι προσπαθησα να τις ακουσω προσεκτικα, δεν μπορεσα προς το παρον να βρω μια σημαντική διαφορά, μιας και το πιο πιθανό είναι ο ίδιος να αλλάζει τη φωνή του, και γι'αυτό προς το παρόν θα θεωρήσω δεδομένο οτι οι Λέντηδες είναι 2. Επιφυλάσσομαι όμως να κάνω μια πιο προσεκτική σύγκριση.

Οι φάρσες οπου ακούγονται και οι δύο, είναι τουλάχιστον 4.

Οι δύο Λέντηδες πιθανότατα είναι κολητοί, ή ακόμα και αδέλφια.

Το ερώτημα που μένει τωρα είναι το εξής: ποιός απο τους δύο είναι Ο ένας και αληθινός, ο "ορίτζιναλ" Λέντης; Ποιός απο τους δύο έχει το δικαίωμα για αυτόν τον τίτλο; Προσωπικά έχω συνδυάσει το όνομα Λέντης με τον Μπουκωμένο, μιας και η φωνή του έιναι πιο χαρακτηριστική, και έχει κάνει τις πιο πολλές φάρσες. Ο Συναχωμένος όμως έχει κάνει εξίσου αξιομνημόνευτες και χαρακτηριστικές φάρσες και είναι και αυτός που καθιέρωσε το όνομα "Λέντης", στη φάρσα που λέει "Ο Λέντης είμαι, ο σέντερ μπακ" (περισσότερα βλ. παρακάτω).

Προς το παρόν λοιπόν θα αφήσω αυτό το τυπικό ερώτημα να πλανάται χωρίς απαντηση και ενίοτε θα αναφέρομαι συνολικά και στους δύο στον ενικό.

Το όνομα "Λέντης"
Ο Λέντης (και οι δύο) είχαν μια τεχνική στις φάρσες τους, να αναφέρουν κάποια συγκεκριμένα ονόματα. Αυτά τα χρησιμοποιούσαν για ομοιοκαταληξία, και να ξεκινήσουν το βρισίδι.

Τα ονόματα αυτά ήταν (αλφαβητική σειρά):

• Ανέστης (ομοιοκαταληξία με το "ο πούτσος μου ο πυροσβέστης")
  
• Αργύρης (ομοιοκαταληξία με "ο πούτσος μου ο μουσαφίρης")
• Άρης (ομοιοκαταληξία με "ο πούτσος μου ο παπάρης")
• Ηρακλής (ομοιοκαταληξία με "ο πούτσος μου ο μερακλής")
• Λέντης (ομοιοκαταληξία με "ο πούτσος μου ο λεβέντης")
• Σταμάτης (ομοιοκαταληξία με "ο πούτσος μου ο ακαμάτης")

Άλλοτε ο φαρσέρ "ζητούσε" αυτά τα ονόματα ("ξέρετε ποιόν Αργύρη θέλω; Τον πούτσο μου το μουσαφίρη"), άλλοτε συστηνόταν με αυτά ("ξέρετε ποιος Ανέστης είμαι; Ο πούτσος μου ο πυροσβέστης").

Φυσικά χρησιμοποιούνταν και άλλα άσχετα ονόματα (Κώστας, Βάγγος, Νίκος κλπ).

Για ποιό λόγο λοιπόν επικράτησε το όνομα "Λέντης" για να αναφερθεί σε αυτόν/ούς τον/τους φαρσέρ; Πιθανότατα επειδή απο τα παραπάνω, είναι το μόνο που "δεν υπάρχει" και το πιο χαρακτηριστικό. Ο πραγματική αιτία όμως βρίσκεται σε μία ή δυο φάρσες του Συναχωμένου, οπου όταν τον ρωτάνε, συστήνεται ως Λέντης. Για κάποιο λόγο αυτή η ατάκα εντυπώθηκε στο συλλογικό ασυνείδητο των θαυμαστών του Λέντη, και το συγκράτησαν.

Η αλήθεια είναι οτι το Λέντης είναι ενα υπαρκτό επίθετο που μπορεί κανείς να βρει στον τηλεφωνικό κατάλογο. Είναι άγνωστη όμως η σημασία που είχε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Πιθανόν να επρόκειτο για παρατσούκλι.

Ποιό να είναι όμως το πραγματικό όνομα του Λέντη; Σε κάποια φάρσα, μια γυναίκα ισχυρίζεται πως τον αναγνώρισε, τον αποκαλεί "Δημήτρη" και τον βρίζει. Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν ο Συναχωμένος Λέντης όντως ήταν ο Δημήτρης που νόμιζε το "θύμα", ή αν το θύμα απλά μπλόφαρε. Ο Λέντης παρέμενε ατάραχος.

Τα θύματα
Αξίζει να κάνουμε μια ανάλυση συνολικά στα "θύματα" που διάλεγε ο Λέντης και να εξετάσουμε εαν όντως αποτελούσαν κάποιο στόχο.

Δεν είναι ξεκάθαρο τί σχέση είχε με τα θύματα, αλλά πιθανόν είναι να τα έβρισκε τυχαία τουλάχιστον απο κάποιο τηλεφωνικό κατάλογο. Στις περισσότερες φαίνεται να ξέρει ποιον ζητάει. Πιθανόν και να του έλεγαν οι γνωστοί του κάποια άτομα που έχουν απωθημένα, και να του έκαναν "παραγγελιά" να τα μπινελικώσει.

Σε κάποια σημεία οπου αναφέρει περιοχές της Αθήνας, μου δημιουργείται η εντύπωση οτι τα θύματα είναι σε προνομιακές περιοχές. Σε μία πχ αναφέρει "θα σας γαμήσω όλους εκει στη Γλυφάδα καριολομούνικα". Σε μία άλλη, αναφέρει τηλέφωνο που (σήμερα τουλάχιστον) αντιστοιχεί σε Κηφησιά. Αυτό είναι ένδειξη οτι τα θύματα του Λέντη αποτελούσαν "στόχο" βάσει γεωγραφίας και κλάσης. Περισσότερα για την ανθρωπογεωγραφία του Λέντη, παρακάτω.

Αυτο που καταλαβαινουμε ειναι οτι καποια απο τα θύματα τα ειχε ενοχλήσει και στο παρελθόν. Επίσης μερικά θύματα ακούγονται σε πάνω απο μια φάρσα, όπως η κυρία Στέλλα, ο άντρας της Ρούλας (σε κάποια φαρσα μιλάει με κάποια Ρούλα, ίσως την ίδια), και μάλλον η Μάιρη στην οποία κάνει τον Αμερικάνο.

Πολλά απο τα θύματά του, φαίνεται να είναι ηλικιωμένοι, και γονείς 50-70 χρονών αν κρίνουμε απο τη φωνή. Αυτό όμως δεν εμποδίζει το Λέντη να τους βρίζει καθώς και τα σόγια τους, γονείς, σπίτια κλπ. Δεν αργούν όμως και οι κυράτσες να "πάρουν μπρος" και να ανταποδώσουν το μπινελίκι, ανάβοντας έτσι τη φάρσα.

Απο την πρώτη φορα που άκουσα τις φάρσες εντύπωση μου έκανε οτι όταν τα θύματα μπαίνουν στο παιχνίδι, αναφέρονται "στην μάνα και την αδελφή" του Λέντη για να τον βρίσουν. Η μάνα είναι συχνός στόχος προσβολής, αλλά προσωπικά δεν είχα ξανακούσει ποτέ να βρίζουν την αδελφή κάποιου για να τον προσβάλλουν. Προφανώς οι φάρσες προέρχονται απο μια εποχή και ένα κοινωνικό περιβάλλον οπου ο άντρας (που έχει το ρόλο του προστάτη) θα ένιωθε μεγάλη προσβολή αν του έθιγαν την αδελφή, όπως γίνεται με τη μάνα. Όταν του έλεγαν αυτό πάντως, ο Λέντης άνετα αποκρινόταν απλά οτι δεν έχει αδελφή!

Αλλη μια χαρακτηριστικη αντιδραση των θυματων, ειναι να αναφέρουν οτι ο Λέντης είναι δειλός και οτι δεν έχει αξία όσο κρύβεται πίσω απο το τηλέφωνο, αντί να έρθει να τους τα πει απο κοντά. Το θέμα όμως δεν είναι οτι ο Λέντης είχε προηγούμενα μαζί τους, ούτε ήθελε να παίξουν μονομαχία. Ο Λέντης ήθελε να κάνει αυτό ακριβώς: το εφφέ της φάρσας.

Σκηνικό των φαρσών
Κατά ένα διαδικτυακό σάιτ, αναφέρεται οτι ο Λέντης έκανε τις φάρσες στην αρχή της δεκαετίας του '90. Σε κάποιο φόρουμ πάλι διάβασα οτι οι φάρσες έγιναν το 1987. Όπως και να έχει, οι φάρσες έγιναν χωρίς κάποιο ηλεκτρονικό μέσο, και είναι άγνωστο τί εξοπλισμό είχε ο Λέντης για να τις μαγνητοφωνήσει απο το τηλέφωνο, και μάλιστα σε σχετικά καλή ηχητική ποιότητα.

Προφανώς ο Λέντης μοίρασε τα μαγνητοφωνημένα κατορθώματά του σε γνωστούς, και κατόπιν ταξίδεψαν απο χέρι σε χέρι, όπως έχει γίνει και σε άλλες περιπτώσεις (Πατρινοί, Κόνδορος). Το καλοκαίρι του 1999 ή λίγο πριν, κάποιος ψηφιοποίησε μερικές απο αυτές και τις ανέβασε σε 24 (εικοσι τέσερα) mp3 σε κάποιο σάιτ με την επωνυμία Underground. Το σάιτ αυτό φιλοξενούσε επίσης την κασσέτα "Βρωμύλος" του Μετζέλου και τις φάρσες των Πατρινών.

Απο οσο μπορω να πω το σάιτ ειχε μεγάλη επιτυχία και ανέβηκαν και άλλα σάιτ και φόρουμ αφιερωμένα στο Λέντη, απο την πιτσιρικαρία της εποχής. Οι 24 (εικοσι τέσσερεις) φάρσες του Underground κυκλοφορούσαν απο σάιτ σε σάιτ. Ένα απο αυτά ήταν το "ΚΤΕΛ" (http://ktel-3.tripod.com) το οποιο μάλιστα προσπαθούσε να αναβιώσει το παράδειγμα του Λέντη, προσπαθώντας να τον μιμηθεί. Είναι πιθανό οτι και ο Φουσέκης να εμπνεύστηκε απο το Λέντη, χωρίς όμως να τον μιμηθεί.

Σήμερα δεν έχει μείνει τίποτα απο όλη αυτή την ιστορία, πέραν απο κάποιες σελίδες του ΚΤΕΛ αν και το ίδιο το σάιτ έχει πέσει. Το ΚΤΕΛ ισχυριζόταν οτι επρόκειτο να ψηφοποιήσει και άλλες φάρσες του Λέντη (βλ. παραπάνω λινκ) που δεν έχουν ανέβει στο ίντερνετ, αυτό όμως δεν έγινε ποτέ.

Την εποχή εκείνη, ένας γνωστός μου (λίγο μαλάκας κιόλας) μου είπε οτι έχει πρόσβαση σε μία απο τις αυθεντικές κασέτες του Λέντη, και τις έχει ψηφοποιήσει. Μάλιστα μου είπε οτι υπάρχουν αρκετές "άγνωστες" φάρσες που δεν υπάρχουν στις γνωστές 24 (εικοσι τέσσερεις) του Underground που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Μάλιστα μου έστειλε 2 (δύο) απο αυτές τις άγνωστες!! Μετά όμως όσο και αν του ζητούσα, δεν μου έστειλε άλλες (είπα οτι ήταν λίγο μαλάκας).

Αυτό το γεγονός πάντως έχει συνταράξει τα νερά. Όπου και αν έβρισκα πληροφορίες για τον Λέντη, πάντα έβρισκα τις ίδιες 24 (εικοσι τέσσερεις) του Underground. Μέχρι τώρα δεν έχω καμία άλλη απο αυτές τις "άγνωστες" φάρσες εκτός απο αυτές τις 2 (δύο) που ανέφερα. Φαντάζομαι θα είναι συλλεκτικής αξίας.

Κατάλογος φαρσών του Λέντη
Ο κατάλογος είναι με τη σειρά που είναι αριθμημένα τα 24 (εικοσι τέσσερα) αρχεία μπ3 που κυκλοφορούσαν εξ αρχής στο διαδίκτυο, και δεν ανταποκρίεται σε χρονολογική σειρά. Αναφέρονται επίσης ποιός απο τους δύο πραγματοποιεί την καθε μία, καθώς και παρατηρήσεις πάνω στα θύματα (πχ. ποιά ακούγονται πάνω απο μια φορά)

1. Mouni klamμeno (Μπουκωμένος)
   
2. Ela na mas gamήseis (Μπουκωμένος)
   
3. I want to speak to Jenny (Μπουκωμένος)
4. Kseni, kseni!! (Μπουκωμένος)
5. Lentis, den einai kyrie! (Μπουκωμένος) Δύο φάρσες
   
6. Στon poutso mou (Μπουκωμένος) Τρεις σύντομες φάρσες
   
7. Ξekoliara apopse (Μπουκωμένος) Πέντε σύντομες φάρσες
   
8. Ton Kouna-Mouta dwse mou ! (Μπουκωμένος)
9. Treis kai par' t' arxidia mou ! (Συναχωμένος)
10. Aimilie, me vrizoune ! (Συναχωμένος)
11. H gamiola i korh sou (Μπουκωμένος)
12. Pirate stilo kai molybi ? (Συναχωμένος) Ίδιο σενάριο με τη φάρσα 9
    
13. St' arxidia mas kai afto (Μπουκωμένος) Η ίδια κυράτσα με τη φάρσα 9
    
14. Na ton valeis ston kwlo sou! (Συναχωμένος, μετά κλεινει το τηλεφωνο και συνεχίζει ο Μπουκωμένος, υποδυόμενος οτι είναι ο ίδιος)
    
15. Karga nekrofylos (Συναχωμένος και μετά Μπουκωμένος) Άντρας της Ρούλας
    
16. Ela agaph mou (Συναχωμένος) Μιλάει με μια Ρούλα, μάλλον τη γυναίκα του παραπάνω
    
17. 8ymasai pou se gamaga? (Μπουκωμένος) Πάλι ο άντρας της Ρούλας
    
18. O Nikos o Tsagkouras (Συναχωμένος)
    
19. Poly xalia eistε kyrie (ο Συναχωμένος μιλάει στην κυράτσα και μόλις έρχεται ο άντρας της, αναλαμβάνει ο Μπουκωμένος)
    
20. I would like to speak to Mary (Μπουκωμένος) πιθανόν πρόκειται για την ίδια Μαίρη της φάρσας 3
    
21. Mounogria, Pourogria (Συναχωμένος)
    
22. Mapa! (Μπουκωμένος)
23. O Giwrgos me to papi (Συναχωμένος) πιθανόν η Άντα είναι η κόρη της γριάς στη φάρσα 21
    
24. Ti symptwsh !?!? (Μπουκωμένος)

Όλα αυτά μας κάνουν σύνολο 37 περίπου ξεχωριστές φάρσες