Καταλογος Ελληνικών internet memes 2

Συνεχίζουμε το προηγούμενο θέμα, συμπληρώνοντας με άλλα ιντερνετικά μιμίδια που μου διέφυγαν την άλλη φορά.

Καινούργιοι Άγιοι

Η γραμμή προϊόντων της Apple με το i-prefix το οποίο ήδη παρωδείται απο τους αγγλόφωνους. Εδώ όμως κάποιο εντόπιο σαΐνι σκέφτηκε οτι το συγκεκριμένο γράμμα προφέρεται όπως το Άη-. Έτσι γεννήθηκε και ο Άη Ποντ, με το πληκτρο της συσκευής ως φωτοστέφανο.

Δεν ξέρω ποιός το σκέφτηκε, αλλά αυτό απετέλεσε τη γέννηση και ενός μιμιδίου: βρίσκουμε μια αγγλική ή ελληνική φράση που αρχίζει από I, eye, άει κλπ και βάζουμε μια ανάλογη vector φιγούρα
πάνω σε φόντο ώχρας. Φυσικά το όνομα του Άη είναι πάντα σε faux-Βυζαντινή γραμματοσειρά.

Φυσικά κάποια είναι έξυπνα, κάποια είναι σκέτες μαλακίες.

Εδω θα βρειτε μια λιστα ολων των αγίων

Καταλογος Ελληνικών internet memes

Λεω να προχωρήσω με μία ακόμα επιστημονική ανάλυση. Ιστορικέ του μέλλοντος την έκανες πάλι! Σου ετοιμάζω άλλο ένα θησαυρό!!
Τα Internet memes (διαδικτυακά μιμίδια αν είσαι ο Άδωνις Γεωργιάδης) είναι οι μικρές μαλακιούλες που ανακυκλώνονται και υιοθετούνται από όλους (δηλ. τα πρόβατα) όπως οι παρομίες, τα ανέκδοτα και οι urban legends. Μιμίδια αποτελούν τα viral videos, τα facts του Τσακ Νόρρη καθώς και (πιο παλιά) το Star Wars kid. Για το φαινόμενο των μιμιδίων έχει χυθεί πολύ μελάνι οπότε για να μη τα ξαναλέω ξεστραβωθείτε εδώ.

Η γνώμη μου για τα μιμίδια είναι αυτή που λέει και ο Mikeius εδώ (κάτω κάτω εκεί που λέει "θάνατος στα internet memes").

Παμε τωρα να δουμε ποια μιμίδια κυριάρχησαν στον Ελληνικό μικρόκοσμο και φοιτητικόσμο, προς απομίμηση των διεθνών μιμιδίων.

Καινούργιοι Άγιοι

Η γραμμή προϊόντων της Apple με το i-prefix το οποίο ήδη παρωδείται απο τους αγγλόφωνους. Εδώ όμως κάποιο εντόπιο σαΐνι σκέφτηκε οτι το συγκεκριμένο γράμμα προφέρεται όπως το Άη-. Έτσι γύρω στο 2009, γεννήθηκε και ο Άη Ποντ, με το πληκτρο της συσκευής ως φωτοστέφανο.

Δεν ξέρω ποιός το σκέφτηκε, αλλά αυτό απετέλεσε τη γέννηση και ενός μιμιδίου: βρίσκουμε μια αγγλική ή ελληνική φράση που αρχίζει από I, eye, άει κλπ και βάζουμε μια ανάλογη vector φιγούρα
πάνω σε φόντο ώχρας. Φυσικά το όνομα του Άη είναι πάντα σε faux-Βυζαντινή γραμματοσειρά.

Φυσικά κάποια είναι έξυπνα, κάποια είναι σκέτες μαλακίες.

Εδω θα βρειτε μια λιστα ολων των αγίων

Το κρασάκι του Τσου

 Απόσο έχω ακούσει, αυτό το βίνδεο το γύρισαν υπάλληλοι μιας εταιρείας στο γκαράζ του κτηρίου. Το κόνσεπτ είναι απλό: το αυτί μας "πιάνει" ακατάληπτες λέξεις που μοιάζουν Ελληνικά. Άμα τώρα γράψεις κάτω αυτά τα ελληνικά για να βγάλεις νόημα και να τα οπτικοποιήσεις, βγαίνει μια σουρρεαλιστική σκατούλα. Το Κρασάκι του Τσού αναφέρεται στους στίχους του Γιαπωνέζικου τραγουδιού που ακούγεται περίπου σαν to-ra-sa-ki tu-su.

Παρότι είναι μια μαλακία και μισή, αυτή η τεχνική (το αποκαλώ "Τεχνική Τσου") απέκτησε μιμητές και του έκαναν αφιερώματα ο Αρναούτογλου και οι Φωτομαρία. Ακόμα και στο ΟΛΑ μεταξύ των βιντεακιών υπαρχουν βιντεοκλιπ με αυτή την Τεχνική χρησιμοποιώντας αποσπάσματα απο bollywood ή κινέζικες ή τούρκικες ταινίες (με τίτλους όπως "Να η κουβέρτα", "Κουτουρου και Φιρίκια", "Ο Κιμάς", "Μια Ρουκέτα")

Hey Panos

Ενας τυπάκος που προφανώς ανήκει στην "κοοπερατίβα Μετέχνιο" (μάλλον μια ομάδα τυπακιών που κάνουν βιντεάκια στο Εσυσωλήνα) παριστάνει τον Panos, ένα χαρακτήρα ασαφούς ρόλου και ιδιότητας, που είχε κάνει μια "φάση με τα πόδια", ψωνάρα που το παίζει ψαγμένος και τον θαυμάζουν όλοι. Δίνει συνέντευξη σε ένα high class χώρο με μουσική πιάνου και ομιλίες και αφίσσα μιας γαλλικής ταινίας στο background. Το βιντεο περασε απο στομα σε στόμα και απο λινκ σε λινκ, μεχρι και έγιναν απομιμήσεις και γκρουπακια στο φατσοβιβλίο για να εκθειαζουν τον Πάνος.

Στα υπερσύγχρονα εργαστήριά μας πιστεύουμε οτι μέρος της επιτυχίας του οφείλεται σε ξεφτέριαπου πιστέψανε οτι οντως είναι κάποιο ψώνιο και απλά τον κάνανε χάζι. Σχολιακια όπως "Xaxaa poios nomizi oti ine aftos re!" είναι ενδεικτικά της νοημοσύνης των ανθρώπων (απο αυτούς που ψηφίζουν κυβέρνηση κάθε 4 χρόνια).

Α, και για να μαθαίνουμε κάτι καινούργιο. "Οι πάπιες κλαίνε μόνο μια φορά" στα Βάσκικα είναι "ahateak negar behin bakarrik".

Makis facts

Ο δικός μας Τσακ Νόρρης!!!! Το μιμίδιο με τα Makis facts ξεκίνησε το 2008 στα χνάρια των Chuck Norris Facts, όταν παίχτηκε στις ειδήσεις η ιστορία με τον Ζαχόπουλο. Ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος παρουσιάζεται σαν ένας παντογνώστης που υπερβαίνει τον χώρο και τον χρόνο ("Ο Μάκης έχει τραβήξει με βιντεοκάμερα την κατασκευή της πρώτης βιντεοκάμερας").

Το μιμίδιο ήταν βραχύβιο και πλέον κανένας δεν τα θυμάται. Μερικά έχουν ξεμείνει εδώ.

Η κλωτσιά του ΜΑΤατζή

Ματατζής (με αναποδη ασπίδα) επιτίθεται σε έναν αγανακτισμένο με ταμπούρλο. Ενα χμ... "τεχνητό" μιμίδιο γιατί έγινε με πρωτοβουλία του Sport24. Τους απογόνους του μιμιδίου μπορείτε να τους δείτε εδώ.

Μπρεθλες tsifteteli cover

Απλα γαματο. Εχει οπτικοποιηθεί ως βιντεοκλιπ απο κάτι τύπους που λέγονται Platanos Productions

Διαφήμιση L'Espion
(ή "όταν οι Λαρσαίοι ανακαλύπτουν το τηλεμάρκετινγκ")

Το συγκεκριμένο δεν είναι μιμίδιο καθότι δεν έχει αποκτήσει απομιμήσεις ή άλλους απογόνους, αλλά έχει κάνει κι αυτό το σουξέ του.

Άμα είσαι Λαρσαίος και έχεις ενα καρο με ψηφιακές καμερούλες L'Espion, (οι οποίες, όπως λέει η σελίδα στον ΕσυΣωλήνα, είναι φτηνές κινέζικες QVGA κάμερες) να πως μπορείς να βγάλεις λεφτά.

• Γυρίζεις μια εκπομπή τηλεμάρκετινγκ, 
• βάζεις ερασιτέχνες ηθοποιούς να κάνουν τους ικανοποιημένους πελάτες 
• τους βγάζεις σε παράθυρο να παίζουν με στόμφο λες και είναι στον τοπικό ερασιτεχνικό θίασο, 
• έχεις εναν παρουσιαστή με μπλοκάκι, δήθεν να σημειώνει όσα λένε οι "ζωντανες συνδέσεις",
• έχεις απο πισω ενα mystify screensaver των Windows 95 αντί special effects, 
• τσοντάρεις και μια τύπισσα απο το "τηλεφωνικό κέντρο" να επαναλαμβάνει οτι γίνεται "χαμός" γιατί όλη η Λάρσα θέλει να επωφεληθεί απο αυτό το παγκόσμιο γεγονός, 
• και οτι ο κάθε πελάτης μπορεί να παραγγείλει αυστηρά μόνο μέχρι 2 κομμάτια για να "προλάβουν όλοι".

Ναι καλα το λενε μερικοι: τα 80ς δεν πεθαναν ποτε!




Thanks: Τα παραπανω sites απο τα οποια εχω κανει hotlinks χωρις να τους ζητησω καμία άδεια.

ΥΓ. Ο Αρναούτογλος έκανε αφιέρωμα στους Ελληνες σταρς του ΕσυΣωλήνα στην εκπομπή του

Το πνεύμα των Χριστουγέννων (αυτό του Σκρουτζ)

Προς τον ιστορικό του μέλλοντος, που πιθανότατα θα ξεψαχνίζει το διαδίκτυο και τα αρχαία blogs για να ανασυνθέσει τον πολιτισμό του 21ου αιώνα: Φιλε μελλοντάνθρωπε πρέπει να είσαι πολύ μάγκας για να έχεις επιβιώσει στην εποχή σου. Εδώ στην Ελλάδα του 2011, υπο το καθεστώς χρεοκρατίας, έχουμε πέσει σε εθνική κατάθλιψη. Ποια ελπιδα, ποιά όνειρα, ποιά σχέδια, ποιές γιορτές. Εκει! Μιζέρια και κατάθλιψη, πάρε νά χεις.

Δε φταίνε όμως μόνο αυτά. Τα τελευταία χρόνια, εκεί που μπαίνει Δεκέμβρης και βλέπω έναν αγιοβασίλη, ένα στόλισμα, ένα ψεύτικο χιόνι σε μια βιτρίνα και ανοίγει η καρδιά μας, πετάγονται τα αλτέρια για να μας εκπλήξουν άλλη μια φορά με τον αντικομφορμισμό τους. Αυτή η νέα προτότυπη μόδα τους ωθεί να εκφράσουν πόσο τους εκνευρίζει αυτή η ευχάριστη ατμόσφαιρα, τα ψεύτικα χαμόγελα, οι τυπικές ευχές, η καταναγκαστική ευτυχία και το Last Christmas των Wham!, και δε βλεπουν την ώρα να τελειώσει αυτό το όργιο καταναλωτισμού, τεχνητό δημιούργημα εμπόρων και διαφημιστών που βρήκαν ευκαιρία να καπηλευτούν ένα θρησκευτικό έθιμο.. Οπως κάθε χρόνο οι ναοί του καπιταλισμού και του καταναλωτισμού σαν το The Mall τρίβουν τα χέρια τους σε πείσμα της κρίσης, η οποία τελικά θα καταστρέψει τα σχέδιά τους. Μπουαχαχαχαχα. Όσο για τον Άι Βασίλη, είναι δημιούργημα της κοκακόλας (έχουν και το ίδιο χρώμα)

Θα εκφραστώ υποκειμενικά και εν μέσω συναισθηματικής φόρτισης: Είναι σαν να λέω σε κάποιον 'Χρόνια πολλά' και να μου απαντάει 'Της θειάς σου ρε αρχίδι'. Του γαμάς ο,τι έχει αγάμητο ή οχι;

Πρέπει να ξεκαθαρίσω οτι ως Έλλην δεν μεγάλωσα με την παπαριά οτι η νύχτα των Χριστουγέννων είναι μαγική και συμβαίνουν μαγικά πράγματα και οτι έρχεται ο Αγιοβασίλης και λοιπά φαντάσματα. Αυτά είναι Αγγλοσαξονικές αμερικανιές. Μεγάλωσα με την πεποίθηση οτι η νύχτα της Πρωτοχρονιάς είναι μαγική, τότε έρχεται ο Αγιοβασίλης και ό,τι κάνεις εκείνη τη νύχτα, αυτό θα σου συμβαίνει όλο το χρόνο. Για μένα λοιπόν τα 'Χριστούγεννα' πιάνουν όλη την εμπορική περίοδο αρχίζουν απο το Δεκέμβρη και πιάνουν και Πρωτοχρονιά.

Αναφερόμενος στο θέμα του καταναλωτισμού και των πλαστών αναγκών, θα υπενθυμίσω στους Σκρούτζηδες οτι τα δώρα, είτε στον εαυτό μου είτε στους φίλους μου, είναι προσφορά, όχι καταναλωτισμός. Ενα χρονο δεν πήρα κανένα εξάρτημα στο πισί, ρούχα ή μπιχλιμπιδια. Αν δεν ήρθε τώρα η ώρα να τα κάνω όλα αυτά, τότε πότε;

Κάποιος άλλος πιο παραδοσιακός θα πει πολύ σωστά, οτι το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν είναι καταναλωτισμός της κοκακόλας. Είναι θρησκευτικό συναίσθημα, είναι ευκαιρία να ανανεώσουμε τον πνευματικό μας κόσμο με τον ερχομό του Jesus, και εκτός αυτού είναι και ευκαιρία να παιχτούν σποτάκια με κοινωνικά μηνύματα για να θυμηθούμε την Ουγκάντα. Και επίσης είναι ευκαιρία να δώσουμε ένα 20λεπτο σε έναν απο τους δεκάδες ζητιάνους της Ομόνοιας.

Τώρα θα πουν πάλι οι Σκρούτζηδες "τι υποκρισία είναι αυτό το ξαφνικό και προσωρινό ενδιαφέρον που μας πιάνει στις Γιορτές! Αυτά πρέπει να τα σκεφτόμαστε κάθε μέρα, όχι μόνο τώρα!" ως δικαιολογία για να μη κάνουν κάτι ούτε όλο το χρόνο, ούτε και τώρα. Οι μαλάκες όμως δε σκέφτονται οτι αυτά δεν μπορούμε να τα σκεφτόμαστε συνέχεια. Αν δεν υπήρχαν οι Γιορτές για να μας φέρουν αυτό το "υποκριτικό" ενδιαφέρον, στοίχημα οτι δεν θα το είχαμε ποτέ.

Κατα τη γνώμη μου το πνεύμα των Χριστουγέννων είναι ένα πλάσμα που έχει σχηματιστεί σε συνάρτηση όλων αυτών. Το πνεύμα δεν είναι ούτε ο καταναλωτισμός, ούτε ο αγιοβασίλης της κοκακόλας, ούτε το SMS που θα στείλεις στο Διεθνές Χαμόγελο των Γιατρών της Αμνηστίας του Παιδιού του Κόσμου Χωρίς Σύνορα, ούτε η θρησκευτική κατάνυξη στην εκκλησία. Είναι όλα αυτά μαζί.

Με λίγα λόγια, το πνεύμα των Χριστουγέννων είναι:

• Να στολίζεις το σπίτι σου
• Να παίρνεις δίπλες, κουραμπιέδες και μελομακάρονα απο το ζαχαροπλαστείο
• Να βλεπεις για εκατοστη φορα Μονο στο Σπιτι, Χριστουγεννιατικο Εφιαλτη, Ψαλιδοχέρη και Γκρέμλινς με τη σόμπα δίπλα σου και ένα φλυτζάνι κακάο
• Να πηγαινεις σουπερμάρκετ και να βλέπεις οτι ήρθαν και πάλι τα κάστανα, τα ιταλικά κέικ και τα εισαγώμενα τυριά
• Να ξενυχτας στο σπιτι του κολλητών σου με φίλους, να καταναλώνετε ουίσκια και ξηροκάρπια και να παίζετε παντομίμα μεχρι το πρωί.
• Να είσαι φαντάρος σε χιονισμενο στρατοπεδο και να παίρνεις άδεια για να δεις την οκογένειά σου
• Να χιονίζει και να παίζεις το αγαπημένο σου βιντεογκέιμ 3-4 η ώρα το πρωι ενω αναβοσβήνουν τα στολίδια στο μπαλκόνι του γείτονα
• Να πηγαίνεις βόλτα στους ναούς του καταναλωτισμού, να βλέπεις βιτρινες, στολίδια, άνεργους Αγιοβασίληδες και ας μην αγορασεις ΤΙΠΟΤΑ.
• Να ακούς το Χριστούγεννα της Βανδή, το Τούλι για τον Χριστούλη της Γαρμπή και το All I Want for Christmas της Κάρρει και μετά να σου χτυπάει ένα κουτσούβελο Αλβανάκι το κουδούνι για να πει τα κάλαντα
• Να έρχονται οι συγγενείς που τους βλέπεις μια φορά το χρόνο για τραπέζι (και να ξερεις οτι θα τους ξαναδεις του χρονου, δε γαμιέται)
• Να σου φέρνει η θεία Τούλα δώρο ένα παιχνίδι για το 3DS (και ας είναι για το μπούτσο, δε γαμέται)
• Να σου στέλνει SMS με κλισέ ευχές ένας χαμένος φίλος ή παλιά γκόμενα που δε μιλάτε όλο το χρόνο (δε γαμιέται)
• Να βλέπεις μικιμάους στην τηλεόραση και μια απο τις 2.376 διασκευές της Χριστουγεννιάτικης Ιστορίας
• Να ακούς εορταστικά τραγούδια στο YouTube και να βλέπεις άσχετους και άγνωστους απο όλο τον κόσμο να ανταλλάσσουν ευχές σε όλες τις γλώσσες. 
• Να περνάς όμορφα και να έχεις αναμνήσεις για του χρόνου

Θα μου πει τωρα ο μοναδικός αναγνώστης υτου του βλογ (αν υπάρχει): "Καλά ρε Άσχετε, τώρα έρχεσαι να μας πεις τί είναι τα Χριστούγεννα, λες και είσαι καμιά αυθεντία. Κάνεις σαν αυτήν εδώ που πετάγεται να δώσει τάχα μου τον ορισμό της αντρίλας και φέρνει σαν παράδειγμα τον Μίμη Φωτόπουλο και τον Καζάκο".


Αναγνωρίζω οτι άμα έχεις προβλήματα και αγωνιά για το μέλλον, όλη αυτή η παραδοσιακή ευθυμία σου χτυπάει σαδιστικά. Και ο υποφαινόμενος όμως δεν κατούρησε στο πηγάδι. Έχει καλύτερο παρελθόν να θυμάται και να νοσταλγεί.

Όμως....

θα τελειώσω με την τελευταία παράγραφο του Polar Express:

At one time, most of my friends could hear the bell, but as years passed, it fell silent for all of them. Even Sarah found one Christmas that she could no longer hear its sweet sound. Though I've grown old, the bell still rings for me, as it does for all who truly believe.

Καλά Χριστούγεννα μαλάκες!!!!

και εύχομαι μια φορά αυτός να μπουκάρει στο σπίτι σας

Η δημοκρατία μας με απλά λόγια

Είμαι ιδιαιτερα περήφανος σήμερα γιατί αυτή τη στιγμή, μετα απο δύο χρόνια ύπαρξης, είμαι έτοιμος να αναρτήσω τη μεγαλύτερη, την απόλυτη, την ύψιστη πολιτική κοτσάνα που έχει ειπωθεί ποτέ. Μιλάμε για τόσο μεγάλη κοτσάνα που χαλαρά ρίχνει τις υπόλοιπες που έχω αναρτήσει και θα αναρτήσω σε αυτό το βλόγιον.

Καθήστε κάπου αναπαυτικά λοιπόν και κρατηθείτε, γιατί μπορεί να τιναχτείτε όρθιοι:

"Η θέση της Ελλάδας μέσα στο ευρώ είναι μια ιστορική κατάκτηση της χώρας ... Το κεκτημένο αυτό του ελληνικού λαού δεν μπορεί να εξαρτηθεί από τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος"

- Γνωστός πολιτικός

Τι λε ρε φίλε; Σοβαρά; Το 'αποφασίζομεν και διατάζομεν χωρίς να σας ρωτήσουμε' τώρα λέγεται 'ιστορική κατάκτηση'; Φιλε ξέρω τί εννοούσες, αλλά σου δίνω συγχαρητήρια γιατί χωρίς να το ξέρεις σε μία πρόταση συνοψίζεις το μόρφωμα εξουσίας φεουδαρχικού τύπου που έχουμε εδώ για πολιτικό σύστημα. Περιγράφεις τέλεια το είδος της δημοκρατίας μας, καθώς και τη γνώμη που έχει το σύστημα για την άποψή μας.

Καναπεδάκιας σε μορφή FAQ

Και τώρα επειδή ξέρω οτι σας εξόργισα σε προηγούμενο ποστ, θα προκαταλάβω τις σκέψεις σας. Σε μορφή FAQ θα απαντήσω στις χιλιοειπωμένες παπαριές που έχετε να μου αντιπαραβάλετε για να αποδείξετε πόσο άπραγος και απαθής είμαι (θα δείτε και οτι αυτά τα άκυρα επιχειρήματα επαναλαμβάνονται σε κάθε ιντερνετικό διάλογο και διαφωνία)

• "Πρέπει να βγούμε στους δρόμους γιατί είναι καλύτερο απο το να καθόμαστε στους καναπέδες μας άπραγοι. Κανένας ποτέ δεν κατάφερε κάτι μη κάνοντας τίποτα."

Οκ, εγώ που είμαι άπραγος στον παροιμιώδη καναπέ μου, πίστεψέ με, παράγω το ίδιο πρακτικό αποτέλεσμα με το να στέκομαι έξω απο τη βουλή με σημαίες και κατσαρόλες φωνάζοντας 'Ουουουου!'

Κανένας δε λέει οτι δεν πρέπει να υπάρχει αντίδραση. Φυσικά και χρειάζεται να υπάρχει αντίδραση, αλλά

αυτή η αντίδραση πρέπει να έχει κάποια, you know, λογική σύνδεση γαμώτο...;;;

Σύνδεση αποτελέσματος και αιτίας. Πως λεμε, "το βάζο έπεσε" και "έσπασε", ή "έτρεξα" και "κουράστηκα", ή "άναψε φωτιά" και "κάηκε". Απλή λογική. Ας μου εξηγήσει κάποιος πού στο μπούτσο υπάρχει η σύνδεση "διαμαρτύρομαι έξω απο τη βουλή" και "η Κυβέρνηση φεύγει". Εξηγείστε μου πώς το ένα μπορεί να προκαλέσει το άλλο!

Για να καταλάβετε καλύτερα, φανταστείτε με σαν γέρο Κινέζο σοφό σε ναό Σαολίν, γιατί ακολουθεί απαύγασμα σοφίας τύπου παραβολής :

Όταν θες να διορθωθεί το πρόβλημα πηγαίνοντας κάπου και φωνάζοντας, είναι σαν να έχεις πχ ποδάγρα και να ανεβαίνεις στην ταράτσα του  σπιτιού σου και να φωνάζεις 'αούγκα!' στον αέρα για να φύγει η ασθένεια. Όταν σε ρωτάνε γιατί το κάνεις αυτό, τους απαντάς 'Γιατί είναι καλύτερο απο το να μη κάνω τίποτα', ενώ όταν σου λένε οτι δεν υπήρξε βελτίωση, τους απαντάς (το ίδιο εύστοχα με πριν) 'Αρχή είναι ακόμα, πρέπει να είμαι εδώ κάθε μέρα και να επιμένω μέχρι να τη διώξω'.

Έτσι είναι, μη νομίζεις οτι δε συμμετέχω στον Αγώνα Για Το Καλύτερο. Λέω κάθε μερα το μαγικό ξόρκι του Ατλαντιανού θεού Κε No Mπι όταν ξυπνάω. Μη κοιτάς που είναι πιο εύκολο απο το να κατέβω Σύνταγμα. Δεν του φαίνεται αλλά είναι πιο αποτελεσματικό! Να δεις που τελικά άν αλλάξουν τα πράγματα, ο Κε No Mπι θα ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό! Απόδειξέ μου το αντίθετο αν μπορείς!

Ο Μίκης, που είναι ό,τι πλησιέστερο έχετε σε πνευματικό ηγέτη, είπε οτι 'αν μαζευτούμε 2.000.000 Έλληνες και φυσήξουμε, θα τους πάρει ο άνεμος'. Στο δημοτικό πηγαίναμε στην τουαλέτα και όποιος είχε το μεγαλύτερο τσουτσούνι νικούσε, αλλά εδώ δεν πάει με το ποσό. Κανένα πολιτικό σύστημα δε βασίζεται σε νερουλές πόρνες που μοιράζουν σπαθιά, και κανένα πολιτικό σύστημα δεν μετράει πόσοι αγανακτισμένοι μαζεύονται έξω απο τη Βουλή για να παρει αποφάσεις.

• "Αφού διαφωνείς με αυτό που κάνουμε, μάλλον εσύ ο πιο έξυπνος και πιο σωστός απ' όλους θα πρέπει να έχεις βρει τη χρυσή, ιδανική λύση που θα σώσει τον κόσμο. Θέλω πολύ να μας την πεις για να νιώσουμε απίστευτα μαλάκες όλοι εμείς οι υπόλοιποι που ξεσηκωνόμαστε. Για πες μας!"

Κατα πρώτον, αυτο να το πεις στους διαδηλωτές που δεν έχουν να προτείνουν κάτι. Κατά γενική ομολογία, το κίνημα των Αγανακτισμένων ξέρει τί ΔΕΝ θέλει αλλά όχι τί ΘΕΛΕΙ.

Εφόσον εσείς οι ίδιοι μπορείτε να είστε κατά του συστήματος χωρίς κάποια συγκεκριμένη αντιπρόταση, έτσι κι εγώ μπορώ να είμαι σκεπτικιστής χωρίς να έχω τη χρυσή, ιδανική λύση.

Κατα δεύτερον, η γνωστή λογική "για να διαφωνείς με το Α πρέπει να προτείνεις κάτι Β (αλλιώς πρέπει να κάνεις το Α)" είναι άκυρη και φασιστική.

Τώρα φανταστείτε με και πάλι σαν γέρο σοφό Κινέζο γιατί ακολουθεί πιο εντυπωσιακή παραβολή...

Όταν βγαίνεις στις πλατείες με 'σκοπό' να αλλάξεις το σύστημα είναι το ίδιο με κάποιον μαλάκα που πίνει χλωρίνη για να γίνει αόρατος. Εσύ του λες οτι με τη χλωρίνη δε θα γίνει αόρατος και αρνείσαι να πιεις χλωρίνη. Και αυτός τί φοβερό απαύγασμα λογικής σου λέει; Οτι για να έχεις το δικαίωμα να αρνείσαι, πρέπει να έχεις ανακαλύψει εσύ το Μαγικό Φίλτρο Που Σε Κάνει Αόρατο.

Αφού σου απέδειξα το μέγεθος της μαλακίας του 'επιχειρήματος' της αντιπρότασης, θα σου εξηγήσω το εξής: εγώ δεν γράφω για να μας βρω λύσεις και, surprise, δεν ειμαι αυτος που θα σώσει τον κόσμο. Γράφω για να απολογηθώ στις κατηγορίες και να σου πω γιατί δεν έχεις το δικαίωμα να μου επιρρίπτεις ευθύνες όταν δεν δέχομαι την αποτελεσματικότητα αυτού που κάνεις.

Αν είχα το μυαλό να βρω τις λύσεις δε θα ήμουν εδώ, αλλα και σίγουρα δε θα ήμουν με τον όχλο. Αυτά τα άτομα που είχαν το μυαλό, την ικανότητα, τη θέληση, τις διασυνδέσεις, την πρωτοβουλία, την ενέργεια και τα μέσα να οργανώσουν το κίνημα των Αγανακτισμένων, ας βρουν και τη σωστή λύση. Εγώ βλέπω την αναποτελεσματική λύση και την αμφισβητώ.

• "Αν όλοι σκέφτονταν όπως εσύ, ποτέ κανένας δεν θα άλλαζε τίποτα!"

Ε, και;

Tο πώς σκέφτομαι είναι δικό μου πρόβλημα και είναι άσχετο με το τί κάνουν οι "όλοι" ή τί έχει γίνει στην Ιστορία. Η στάση μου μπορεί να είναι "λάθος" αλλά είναι ανίκανη να αλλάξει στο καλύτερο ή στο χειρότερο την Ιστορία ή τους ήρωες. Δεν ασκώ ινδουϊστοβουδιστονεοεποχιτομυστικιστικοενεργειακά vibes που θα κάνω τους "όλους" να κάνουν όπως εγώ.

Και, προπαντώς, ούτε κηρύττω τις απόψεις μου σαν τις μόνες πραγματικές και σωστές ζητώντας να τις υιοθετήσουν. Μπορείς λοιπόν να κοιμάσαι ήσυχος οτι η ύπαρξή μου δεν αποτελεί κίνδυνο για την καριόλα την κενωνία και τον Ιερό σου Αγώνα.

(Εδώ που τα λέμε, αν όλοι σκέφτονταν σαν εμένα μπορεί να είχαν βρει κάτι καλύτερο, αλλά αυτό δε θα το μάθουμε ποτέ.)

Καλώς ή κακώς στους 2-3 που σκέφτονται σαν εμένα, υπάρχουν 100 που σκέφτονται σαν τους Αγανακτισμένους. Οπότε τα πράγματα είναι όπως είναι. Δεν μπορώ να καταλάβω λοιπόν σε τί εξυπηρετεί αυτό το "Αν".

• "Δηλαδή μας λες οτι όλοι είμαστε κορόιδα και πρόβατα που ξεβολευτήκαμε απο τους καναπέδες μας. Δε σέβεσαι τα προβλήματα και την αγανάκτησή μας. Μας λες να περιμένουμε στα σπίτια μας να ψοφήσουμε."

(όχι, πείτε μου οτι κάποιοι απο σας δεν σκεφτηκατε τέτοια αντίδραση!!)

Α ναι! Κι εγώ, όταν ήμουν στην Παλαιολιθική Εποχή, πίστευα οτι όποιος έχει αντίθετη άποψη απο μένα είναι κακός, εχθρός, οτι είναι εναντίον μου και δε με σέβεται. Επίσης πίστευα οτι όποιος είναι χοντρός, είναι βλάκας.

Ελπίζω όταν κι εσύ περάσεις στη Μεσολιθική Εποχή, να καταλάβεις το εξής βασικό του διαλόγου: όταν κάποιος προβάλλει αντίθετη άποψη, αυτό δεν σημαίνει αυτόματα οτι δεν σε σέβεται ή οτι σε λέει μαλάκα και κορόιδο. Επίσης, όταν διαφωνεί με αυτό που κάνεις ή πιστεύεις, δε σημαίνει οτι σου απαγορεύει να το κάνεις. Υπάρχει τεράστια απόσταση μεταξύ του να μη συμφωνώ με κάτι, και του να σε αποτρέπω απο το να το κάνεις.

Δεν είμαι εναντίον σου. Μαζί σου είμαι, και γι' αυτό σου λέω τί κάνεις λάθος. Είμαι εναντίον σου όμως όταν λες οτι είμαι υποχρεωμένος να ακολουθήσω το ίδιο λάθος.

Φασιστικό δεν είναι να λέω οτι οι διαμαρτυρίες δεν έχουν αποτέλεσμα. Φασιστικό είναι να με ταμπελώνεις σαν 'καναπεδάκια', 'απαθή' και 'συνυπεύθυνο για όλα τα κακά' χωρίς να λάβεις υπόψη σου τον σκεπτικισμό μου.

Πουθενά δεν είπα οτι οι Αγανακτισμένοι είναι πρόβατα και μαλάκες. Πουθενά δεν είπα οτι δεν πρέπει να διαμαρτύρεστε. Η αγανάκτηση σου είναι ιερό πράγμα και τη σέβομαι. Αυτό που δεν μπορώ να σεβαστώ είναι η κενή λογική του 'διαμαρτύρομαι επειδή μπορώ' ή 'επειδή δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω' και όλο αυτό το hive mind.

Μία διαμαρτυρία που είναι στείρα.

Διάφορες μαλακίες που ακούστηκαν από/για τους Αγανακτισμένους

Οι εξελίξεις στη χώρα μας είναι καταιγιστικές, οπότε οργιάζουν και οι αφορμές για παπαρολογία. Ορίστε μερικά μαργαριτάρια που ακούστηκαν, σε ελεύθερη μετάφραση, και η περίτρανη απόδειξη της μαλακίας τους.

Το παρόν ποστ ενδέχεται να ενημερωθεί σε περίπτωση που οι παπαριές πληθύνουν.

"Οι κακοί βουλευτές ειδοποίησαν τις κακές εταιρίες να μάς μπλοκάρουν τα κινητά κατα τη διάρκεια των διαδηλώσεων. Επίσης έκοψαν το δρομολόγιο του ηλεκτρικού για να μη πάμε."

- Αγανακτισμένοι κατά τις πρώτες μερες

Όπως έχω αναφέρει στην προηγούμενη ανάρτηση, το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει τους βουλευτές είναι το αν πάρεις τον κώλο σου στο Σύνταγμα (move your ass to the Syntaghma - Αμερικάνικη έκφραση, τί να κάνουμε) για να μπαστακωθείς εκεί. Είναι στον κόσμο τους: φτύνεις και νομίζουν οτι βρέχει.
Το αμέσως επόμενο πράγμα που ΔΕΝ ενδιαφέρει τους βουλευτές είναι το αν στείλεις MMS με την 'επιτυχία' της συγκέντρωσης στο γκόμενό σου, με τις βυζάρες της συν-διαδηλώτριας στους συμφοιτητές σου, ή το αν πάρεις τηλέφωνο τον κολλητό σου να του πείς τί γαμάτα που είναι εκεί, ή τον πατέρα σου τον κυρ Αποστόλη για να του πεις οτι πέρασες απο 'μια φίλη σου και θα αργήσεις λίγο'.

Υπάρχει μια πολύ λογική εξήγηση η οποία λέει οτι οι κυψέλες κινητής τηλεφωνίας έχουν ένα συγκεκριμένο bandwidth. Αν η κυψέλη που είναι υπεύθυνη για την περιοχή του Συντάγματος ξαφνικά πρέπει να εξυπηρετήσει 20.000 νοματαίους, θα συμβεί ένα πράγματα που στα επιστημονικίστικα λέγεται Denial of Service, και στα Αλβανικά 'ντεν έκει σήμα'.

Αλλά ας μην αφήσουμε αυτές τις τεχνικές λεπτομέρειες να καταστρέψουν μια τόσο γαμάτη συνωμοσιολογία, που αποδεικνύει πόσο σημαντικοί είστε και πόσο φοβούνται τη δύναμή σας. Μπρρρ!

"Η αμφισβήτηση του κοινοβουλευτικού συστήματος προσβάλλει την ίδια τη Δημοκρατία, για την οποία οι προγόνοι μας έχυσαν αίμα."

- διάφοροι γνωστοί πολιτικοί

Κύριοι γνωστοί πολιτικοί που είπατε την παραπάνω κοτσάνα, σας ενημερώνω οτι υπάρχουν τόσα είδη Δημοκρατίας, όσοι και οι οργασμοί που μπορεί να έχει μια γυναίκα που κοιμάται με τον Τσακ τον Νόρρις. Η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία είναι μία (1) (1+0=2-1=1) μορφή Δημοκρατίας, δηλαδή όχι η μόνη. Μια μορφή Δημοκρατίας, είναι και η Άμεση Δημοκρατία, την οποία και ζητούν οι Αγανακτισμένοι. Σε αυτήν, έχει άμεσο λόγο ο Λαός και όχι οι "εκπροσώποι" του, γαμω το δημοψήφισμά σας που το καταργήσατε γαμώ.

Καταλαβαίνετε οτι οι Αγανακτισμένοι έχουν πρόβλημα με τους 'εκπροσώπους' μας και όχι με τη Δημοκρατία.

Δεύτερον, και κύριον, τη Δημοκρατία την έχει καταργήσει το ίδιο το σύστημα που υπηρετείτε. Λέξεις κλειδιά: κομματοκρατία, πρωθυπουργοκρατία. Μια Κομματοκρατία στην οποία έχετε απόλυτη εξουσία, δεν είστε υπόλογοι σε κανένα, μοναδική σας 'τιμωρία' είναι η μη-ψήφο σας στις επόμενες εκλογές, και στην οποία ο Λαός έχει λόγο μόνο μια φορά στα 4 χρόνια, αφου έχετε καταργήσει ουσιαστικά το Δημοψήφισμα, να τη χέσουμε. Δεν μας πειράζουν οι θεσμοί, αλλά η υλοποίησή τους απο εσάς.

Τρίτον, η Δημοκρατία δεν αποτελεί κάποια θεότητα ή εξωδιαστατική διάνοια, η οποία θα μας τιμωρήσει με λοιμούς και καταστροφές όταν τη βρίσουμε. Η Δημοκρατία είναι μια έννοια, μια λέξη στο λεξικό. Ούτε αγία, ούτε ιερό-μαγικό σύμβολο. Δεν προσβάλλεται καμία οντότητα όταν κάποιος την "προσβάλλει", ούτε οι προγόνοι μας θα σηκωθούν απο τους τάφους να μας σφάξουν για τη βλασφημία.

Δεν μπορείτε να λέτε οτι οι πέτρες που πετάνε εναντίον σας είναι πέτρες κατά τις Δημοκρατίας. Τα ίδια έλεγε και ο Φαραώ που ήταν εκπρόσωπος του Ρα, και ο Σάπα Ίνκα που ήταν εκπρόσωπος του Ίντι πριν 4000 χρόνια. Πράξη εναντίον του ήταν βλασφημία εναντίον της θεότητας. Τώρα που δεν έχουμε θεότητες, σας συμφέρει να παρουσιάζεστε ως ενσαρκώσεις αφηρημένων εννοιών.

Αφήστε τις παγανιστικές και μεσσιανικές παπαριές που δεν πείθουν κανένα.

"Δεν φταίνε και οι 300 Βουλευτές, μόνο οι κακοί."

- άλλοι γνωστοί πολιτικοί

Όταν όμως τα μέτρα της Κρίσης έπεσαν επι δικαίων και αδίκων ήταν καλά, ε; Δεν μας ρώτησε κανένας ποιοι μέχρι τώρα ήμασταν λαμόγια, τί ψηφίσαμε ή αν συμφωνούμε. Οι καλοί πρέπει να σηκώσουν τον ίδιο σταυρό με τους 'κακούς', ε; Σε μια 'ευνομούμενη' πολιτεία πληρώνει ο Λαός ως μάζα. Ως λαός μαζί τα φάγαμε και ως λαός μαζί θα πληρώσουμε, ε; Αυτή η μαλακία που μόλις ανέφερα λέγεται 'Συλλογική ευθύνη'. Τίποτα προσωπικό. Είναι η αδυναμία του συστήματος.

Όλοι θυμόμαστε πως όταν ξεκίνησε η Κρίση, η blogόσφαιρα (ξερν!) άρχισε τα αυτομαστιγώματα, τις αυτοκριτικές και τις ενοχές για το πώς 'ασελγήσαμε στη σάρκα της Δημοκρατίας', για τις λαμογιές που 'όλοι' κάναμε, για την εφορία που 'όλοι' κλέψαμε, τις αποδείξεις που 'όλοι' δεν κόψαμε, και λοιπά προπατορικά αμαρτήματα. Ένα trend που ευτυχώς δεν κράτησε πολύ αλλά δείχνει τη φιλοσοφία της 'συλλογικής ευθύνης'.

Ε, έτσι και εσείς ως βουλευτές θα πληρώσετε προπατορικά αμαρτήματα, φταίτε δε φταίτε. 'Οπως κι εμείς 'όλοι' φάγαμε και 'όλοι' θα πληρώσουμε την Κρίση, έτσι και οι βουλευτές 'όλοι' κλέψατε και 'όλοι' θα φάτε μούτζα, γιουχάισμα και γιαούρτια. Τίποτα προσωπικό. Είναι η αδυναμία του συστήματος! Δε θα κάτσουν να ρωτήσουν πόσα έφαγε ο καθένας. Συλλογική ευθύνη δεν είπαμε; Ισότητα για όλους!

Γιατί δεν είμαστε καναπέδες

Για άλλη μια φορά το blog 'Χώσιμο' μπαίνει στην καρδιά της κενωνίας αλλά για πρώτη φορά ακολουθεί τη ροή των γεγονότων και ασχολείται με ένα πιασάρικο θέμα, απο αυτά που απασχολούν την κοινή γνώμη. Με αυτό τον τρόπο ευελπιστεί να αποκτήσει κανένα αναγνώστη ή να φτάσει ψηλά σε αποτελεσματα του Google.

Όπως καταλάβατε, το θέμα έχει να κάνει με το κίνημα των Αγανακτισμένων, το οποίο έχει χωρίσει τον πληθυσμό σε Ενεργούς Πολίτες Που Θα Αλλάξουν Το Σύστημα και Απαθείς Καναπεδάκηδες Που Είναι Συνυπεύθυνοι Για Ο,τι Κακό Θα Συμβεί.

Στο παρελθόν ο γνωστός ημίθεος Mikeius είχε αναλύσει σε ένα παλαιότερο άρθρο του τις αρετές της """"έμπρακτης"""" (πολλά εισαγωγικά) διαμαρτυρίας, και το πόσο γελοίοι και άχρηστοι και τζάμπα μάγκες είναι όλοι όσοι διαμαρτύρονται 'με λόγια' στα φόρα και στα μπλογκζ, τονίζοντας πόσο δυνατό "όπλο" είναι αυτό το σημαντικό μας δικαίωμα για διαμαρτυρία.

Ένα λογικό του σφάλμα είναι το οτι τα υπεργαμάτα σχόλια που αφήνουμε στα μπλογκς είναι πιο ουσιώδη απο το να διαμαρτύρομαι καταλαμβάνοντας χώρο με το σώμα μου σε μια συγκεκριμένη περιοχή (συνήθως το Σύνταγμα).

Κάπου αργότερα, ο gmargari, με αφορμή ένα κρούσμα αστυνομικής βίας, έγραψε ένα άρθρο που μας παρακινούσε κόντρα στην κόντρα. Βία αυτοί; Διαμαρτυρίες εμείς! Έτσι επειδή ο λαός δε μασάει και να μη τους δώσουμε τη χαρά οτι μας κόψανε τον τσαμπουκά. Μάλιστα μέσα στο αναβράζον φοιτητικό του αίμα, μας προέτρεπε όλους να ενωθούμε στον αγώνα, βαπτίζοντας έτσι φασιστικά "συνυπεύθυνους για το μέλλον", όλους τους μη συμμετέχοντες στο πανηγύρι.

Πριν συνεχίσω, δεν μπορώ να μη σχολιάσω την εντυπωσιακή μετάβαση που συνετελέσθη μεσα σε ένα χρόνο. Απο το προσωρινό διαδικτυακό κρούσμα αυτο-ενοχής του "Όλοι φτάιμε" και "Εμείς ευθυνόμαστε" κλπ, καταλήξαμε στο σημερινό "Κλέφτες" και "Ο λαός δεν ξεχνά ποιοί του φάγαν τα λεφτά". Επειδή δεν έχω λόγια για αυτό το φοβερό παράδειγμα συνέπειας που επιδεικνύουμε ως κοινή γνώμη, θα το σχολιάσω απλά σαν "ώριμη εξέλιξη".

Δηλώνω καναπεδάκιας λοιπόν. Σε περίπτωση που δε φτιάξει ο κόσμος μη ξεχάσετε ποιος θα φταίει: Εγώ και όλοι εμείς που δεν συμβάλλαμε το σημαντικό αριθμό μας στη μεγάλη συγκέντρωση των Αγανακτισμένων για να "γίνουμε πολλές" να τρομάξουμε τον οχτρό να βάλει νέφτι στον κώλο να φύγει.

Ο λόγος που είμαι καναπεδάκιας είναι η απουσία νοήματος σε όλο αυτό. Το να 'δηλώσω την αγανάκτησή μου' και να 'δείξω οτι δεν κοιμάμαι' δεν έχει καμία πρακτική σημασία, πόσο μάλλον όταν παραλήπτης του μηνύματος είναι κάποια άτομα που δεν τους ενδιαφέρει η ύπαρξη ή ο αριθμός μας. Βλέπω δημοσιογράφους να ρωτάνε τους παππούδες, τα φοιτητάκια, τα πιπίνια και τις κυράτσες "Γιατί ήρθατε εδώ". Και όλοι απαντάνε "γιατί δεν έχω δουλεία", "γιατί δεν έχω ελπίδα", "γιατί έχω 3 στόματα να θρέψω" και άλλα τέτοια.

Συντομη επανάληψη μαθήματος "Η Γλώσσα Μου" Δημοτικού: το "γιατί" ενίοτε ρωτάει σκοπό και όχι αιτία. Τις αιτίες τις ξέρουμε. ΣΚΟΠΟ ΕΧΕΤΕ;;

Με άλλα λόγια οι αποστομωτικές απαντήσεις τους στο υπαρξιακό ερώτημα "Γιατί είστε εδώ και τί κάνετε εδώ" μπορεί να οπτικοποιηθεί με το εξής βίντεο:

Δεν ξέρω αν όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν όλο το δίκιο με το μέρος τους, αλλά η λογική οτι οι Big Bad Guys θα φύγουν επειδή απλά το φωνάζουν, απο κάπου μπάζει. Μπορεί οι Big Bad Guys να αποκαλούνται απατεώνες και άχρηστοι, αλλά το μόνο σίγουρο είναι οτι δεν θα αυτοκτονήσουν επειδή υπάρχει 'φασαρία'. Πολυκοσμία και φωνές (πάντα μετά τις 6 μμ), αυτοσχέδιες επιτροπές, ομιλίες και αποφάσεις του αέρα, είναι πράγματα ανώδυνα, αόρατα και ανύπαρκτα. Δεν ενοχλούν κανέναν που δεν θέλει να ενοχληθεί, και σίγουρα οι Big Bad Guys δεν πρόκειται να βάλουν τέτοιες ευαισθησίες πάνω απο το τομάρι τους. Απάντησέ μου με το χέρι στην καρδιά: αν ήσουν ο Πάγκαλος, πιστεύεις θα είχε ιδρώσει το αυτί σου;

Με πορδές δε βάφονται αυγά. Δεν έχει σημασία πόσες φορές και για πόσο πολύ θα κλάνεις. Αυγά δε θα βάψεις. Δεν έχει σημασία πόσες χιλιάδες άτομα θα κατέβουν στις πλατείες, ούτε αν κάτσουν μία ή δύο εβδομάδες.

Έβλεπα ανθρώπους να θεωρούν τις διαμαρτυρίες πετυχημένες επειδή ήταν πολύς κόσμος. Δεν αμφιβάλλω οτι χιλιάδες δυνατές κλανιές είναι άξιο καταγραφής. Αυγά όμως βάφτηκαν; Όχι!

Πίστεψέ με, αυτοί που θέλεις να σε ακούσουν χέστηκαν για σένα. Περιμένουν απλά να βαρεθείτε και να φύγετε, ή να κάνετε καμιά στραβή για να απαξιώσουν το κίνημα. Ό,τι συμβεί πρώτο. Θέμα χρόνου είναι. Κατα τα άλλα ξέρουν οτι το 2013 θα είναι πάλι στην εξουσία.

Πέρα απο αυτό, κατεβαίνετε στις πλατείες απλά για να εκτονωθείτε, χωρίς να περιμένετε κάτι. Αυτό το κάνω άνετα και απο το σπίτι μου.

Και τώρα ο επικός επίλογος
Το καλύτερο που μπόρεσα, το έκανα μαλάκες, και αυτό δεν το κάνατε εσείς. Ας με πείσει κάποιος οτι απο τις εκατοντάδες χιλιάδες που είστε τώρα κάτω, κανένας σας δεν ψήφισε Τους  Γνωστούς Ίδιους. Και πείστε με οτι κανένας απο εσάς δεν θα τους ξαναψηφίσετε. Κι όμως, θα τους ξαναψηφίσετε όπως κάνατε εδώ και 30 χρόνια, και πάλι θα βγουν πρώτοι. Γιατί πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι του λαού, όσο κι αν φωνάζετε τώρα.

Φράσεις που μου τη σπάνε #10: Μαζί τα φάγαμε

Το βλογ μετά απο ένα χρόνο ύπαρξης ωρίμασε και ως απόδειξη πρώτη φορά θα κάνω κοινωνικοπολιτικό σχόλιο. Αλλά επειδή παραμένω και μαλάκας, το κάνω καθυστερημένα.

Όταν λοιπόν μας φορτώσανε την κρίση, ως συνέπεια της επι 37 χρόνων ανομίας και δικοματισμού, αρχίσανε να κυκλοφορούν στα χαζο-βλόγια, στα chain mail, στα φόρουμ και στα πόρταλ, συγκινητικά κειμενάκια, και σχόλια αυτοκριτικής και γενικώς αυτομαστίγωμα, οτι φταίμε, οτι ευθυνόμαστε, οτι τα φάγαμε μαζί και οτι όλοι είμαστε λαμόγια, όπως επιβεβαίωσε και γνωστός πολιτικός.

Αυτή βέβαια η πολιτικώς ορθή μεγαλωσύνη μας εμφανίζεται όποτε γίνεται κάποια καταστροφή. Και με τις φωτιές της Πάρνηθας το 2007 πάλι "όλοι φταίμε, όλοι είμαστε υπεύθυνοι, η αδιαφορία μας" κλπ κλπ

Φυσικά και η χώρα αποτελείται απο λαμόγια, κομπιναδόρους, τεμπέληδες και ανεύθυνους, και στην καλύτερη περίπτωση τα λεφτά απο τις λαμογιές σκορπίστηκαν και πήγαν σε όλο το λαό, λίγο ή πολύ στον καθένα. Αλλά αυτή η πραγματικότητα έχει τεράστια απόσταση απο αυτό που θένε να πείσουν τον κόσμο τα βλογοπαίδια. Βλέπεις νέους και 16χρονα τσουτσέκια να γλύφουν την καπότα με γεύση "Αυτοκριτική" και να αναμασάνε το "όλοι δώσαμε φακελάκι" στα πλαίσια του politically correct και του σαβουάρ βιβρ. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και να θέλουν να συμπαρασύρουν όποιον περπατά και αναπνέει στη συνενοχή. Καταμερισμός ευθύνης λοιπόν, αφού "όλοι" τα φάγαμε, "όλοι" είμαστε λαμόγια, και πρέπει να σηκώσουμε τις αμαρτίες αυτών που ψηφίζει η πλειοψηφία. Λες και είμαστε κηδεμόνες τους... λες και μια ψήφος μεσα στα 10.000.000 καθιστά εμένα ή εσένα υπεύθυνο για αυτά που αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς... λες και μαζευτήκαμε 4.000.000 νοματαίοι σε ένα δωμάτιο και ως συνένοχοι είπαμε "ας βγάλουμε τον τάδε στην εξουσία να μας τα φάει".

Για να κάνουμε μια επανάληψη

ΛΑΟΣ <=> ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ

ΚΡΑΤΟΣ <=> ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΣ/ΔΗΜΟΣΙΟ

ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ≠ ΚΡΑΤΟΣ

Σημειώνω οτι δεν λέω οτι πρέπει να "αντισταθούμε" ή να είμαστε παράνομοι. Αφού όλοι θα πληρώσουμε, θέλουμε δε θέλουμε, και οι πραγματικοί ένοχοι δεν θα πληρώσουν, το θέμα του φταιξίματος είναι καθαρά φιλολογικό και ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Απο κει και πέρα αν πιστεύουν λοιπόν οι βλογερς οτι κληρονόμησαν τις αμαρτίες των γονιών τους ωστε να τους αξίζει ισόβια εργασία χωρίς σύνταξη ή ποιότητα ζωής, ας είναι. Όμως αυτή η μόδα της αυτοκριτικής μου σπάει τα νεύρα και με προσβάλλει!

Ουδείς αναμάρτητος, αλλά θέλω να υπενθυμίσω στα πολιτικώς ορθά τσουτσέκια της αυτοκριτικής, οτι υπάρχουν άνθρωποι που δούλευαν όλη τους τη ζωή και ποτέ δεν έκλεψαν. Δεν ξέρω πόσοι είναι, ούτε τα ονόματά τους, αλλά θέλουν δε θέλουν θα ζήσουν με 500 ευρώ, σε αντίθεση με κάποιους πολιτικούς. Όσο τα τσουτσέκια των βλογίων κάνουν επίδειξη ανωτερότητας και αυτοκριτικής επειδή το μπακάλικο του πατέρα τους δεν έκοψε απόδειξη, οι πραγματικοί υπεύθυνοι που δε λένε κουβέντα, έκλεψαν εκατομμύρια και δε θα στερηθούν τίποτα. Άλλωστε αυτός ο ηρωικός "καταμερισμός συλλογικής ευθύνης" που επιδεικνύουν βολεύει τους πραγματικούς ενόχους.

Σας έχω νέα, μάγκες. Στο νιονιό μας υπάρχει ένας μηχανισμός που λέγεται γνωστική παραφωνία (κατα το Google translate) και ενεργοποιείται όταν η ύπαρξή μας απειλείται απο κάποια ασυνέπεια. Όταν δούμε οτι κάτι δεν είναι όπως "πρέπει", η αντίληψη και η συμπεριφορά μας αλλάζουν, προκειμένου να το εξηγήσουν. Όπως η αλεπού κατάλαβε οτι τα σταφύλια είναι σάπια επειδή δεν μπορούσε να τα πιάσει, έτσι και εμείς οταν συνειδητοποιήσαμε οτι οι πραγματικοί ένοχοι είναι αόρατοι, χαμένοι, δεν θα τιμωρηθούν, ως αντίδραση δημιουργούμε τύψεις ωστε να συνάδουν με την "τιμωρία" που μας φόρτωσαν.

(Κι άλλη επιστημονική ανάλυση. Γάμησα πάλι)

Θα μου πείτε τώρα, οτι το σύστημα του πολιτεύματός μας δεν "βλέπει" ποιός έκανε τί για να αποδώσει ευθύνες. Όλος ο λαός έχει τις ίδιες υποχρεώσεις και δεν σε ρωτάει αν δέχεσαι ή ψήφισες την κυβέρνηση για να σου επιβάλει τον νόμο που ψήφισε. Στο μαλακισμένο "μυαλό" του πολιτεύμτος, τα καλά και τα άσχημα υποτίθεται οτι γίνονται από όλους για όλους. Στον ενήλικο κόσμο του ώριμου πολίτη, όταν σου λένε να πληρώσεις επειδή φταις, δεν λες "ναι, αλλά αυτός φταίει πιο πολύ" σαν παιδάκι δημοτικού.

Αυτο ομως έχει μόνο θεωρητική υπόσταση και απέχει απο την πραγματικότητα. Υπάρχει κανένας νόμος που λέει οτι είμαι υπόλογος για το αν ο αδελφός μου παίρνει ναρκωτικά; Τότε γιατί είμαι υπόλογος για το τί έκανε αυτός που ψήφισα;

Ισχυουν χιλιοι παραγοντες στην πράξη και δεν εχει προβλεψει το σύνταγμα και το πολιτευμα.

• Κατηγορείτε τους εαυτούς σας οτι δεν μιλούσατε και δεν αντιδρούσατε ενώ τα βλέπατε όλα αυτα, οποτε σας αξίζουν όσα υποστούμε. Πώς όμως ρε μαλάκες θα αντιδράσετε σε ένα καθεστός μέσα στο οπίο γεννηθήκαμε και θεωρούμε φυσιολογικό; Το οτι ο Υπουργός, ο "υπηρετης του λαού", έχει βίλλα, είναι τόσο λογικό και θεμιτό όσο το να έχει παλάτι ή μέγαρο ο βασιλιάς ή ο δικτάτορας. Στο ίδιο καθεστός ζούμε, μόνο τα ονόματα και οι ορισμοί αλλάζουν, και αυτά στα χαρτιά.
• Μετά κατηγορείτε τους εαυτούς σας ως παθητικούς πολίτες. Ρε μαλάκες είμαστε ένα μπάχαλο 10 εκατομμυρίων με πρωτεύουσα 4 εκατομμυρίων και όχι σε φιλελεύθερη ή αναρχοαυτόνομη κοινότητα οπου ο καθένας έχει λόγο για τον εαυτό του και τον πλησίον. Ψηφίζουμε άρχοντες ακριβώς για να μη χρειάζεται να κάνουμε τη δουλειά τους. Όποιος έχει την κλήση να γίνει ακτιβιστής, ας γίνει, αλλά μη μας χώνετε στο ίδιο τσουβάλι όσους δεν έχουμε την ίδια κλήση
• Λέτε πως οτι "φταίμε" επειδή "ψηφίζαμε" τους ίδιους επι 30 χρόνια. Υπενθυμίζω οτι ζούμε σε ένα μπαχαλο 10 εκατομμυρίων. Δεν εκλέγουμε πρόεδρο τάξης οπου μία ψήφος κάνει τη διαφορά. Οταν μιλάμε για εκατομμύρια ανθρώπους, το να λες "εμείς" δεν έχει νόημα. Η ψήφος είναι απρόσωπη. Δεν έχει σημασία τί θα ψηφίσεις εσύ, αλλά τί θα ψηφίσουν 9.999.999 άλλοι μαλάκες εκτός απο σένα. Και να ψηφίσεις τους καλούς, αυτοί θα βγάλουν τους κακούς. 
• Οι μισοί απο αυτούς που θα πληρώσουν (εμείς ή "τα παιδιά μας") μόλις πρόσφατα αποκτήσαν δικαίωμα ψήφου, ή δεν αποκτήσανε ακόμα. Παρόλαυτά θα πληρώσουν επειδή σύμφωνα με τη μαλακισμένη λογική του σύστηματος (την οποία υιοθετείτε και ηθικά) φταίνε, επειδή γεννηθήκαν και αναπνέουν.
• Το σύνταγμα και το  πολιτευμα θεωρούν τους άρχοντες ως κεχρισμένους απο την ιερή ψήφο του αλάνθαστου λαού. Το πολίτευμα όμως δεν λαμβάνει υπόψη τα ψέμματα και τη δημαγωγία που επηρρεάζουν αυτή την "ιερή" ψήφο. Δεν λαμβάνει υπόψη οτι ο "ώριμος ενήλικας πολίτης" των 18 ετών θα πιστέψει πιο εύκολα αυτή τη δημαγωγία, ελπίζοντας ένα καλύτερο μέλλον

Οπως το πολίτευμα δεν το αφορα το τί τρέχει τριγύρω στον πραγματικό κόσμο, και το ποιός πραγματικά φταίει, ετσι και εγώ δεν δέχομαι την "πραγματικοτητα" όπως την αντιλαμβάνεται το πολίτευμα, που με καταλογίζει συνυπεύθυνο στο σύστημα. Ναι, απο την πλευρά της πολιτείας όλοι θα πληρώσουμε, επειδή δε γίνεται αλλιώς. Ναι, όλοι θα υποστούμε τις όποιες συνέπειες, θέλουμε δε θέλουμε - στερήσεις, πείνα, φτώχεια, ανεργία. Μή μας ζητάτε όμως να έχουμε και ενοχές για πράγματα που δεν κάναμε. Δε θα συμμετάσχω στο πάρτυ αυτοκριτικής και τύψεων απο πάνω. Θα πληρώσω, αλλά σε αντίθεση με σας, εγώ δεν φταίω, δεν αποδέχομαι τη συνενοχή, δεν δέχομαι τη συλλογική ευθύνη, δεν δέχομαι να συμπεριλαμβάνομαι στο "μας" της ενοχής σας, και κατηγορήστε με όσο θέλετε για το αντίθετο.

Η τακτική των φταιχτών να μας κάνουν όλους συνενόχους, είναι παλιό κόλπο.

Όσο και να βρίζετε τους Γαλαζοπράσινους και τους εαυτούς σας που τους ψηφίζατε 30 χρόνια, εσείς οι ίδιοι θα τους ξαναψηφίσετε και θα τους ξανψηφίζετε κάθε φορά, και απόδειξη θα είναι οι επόμενες εκλογές. Εδώ θα είμαι και θα πω "σας τά λεγα εγώ". Μόκο, ζώα!!

(η γελοιογραφία είναι  του Σπύρου Δερβενιώτη)

Απολογισμός: ένας χρόνος μετά

Το παρόν "βλογ" φέτος το καλοκαίρι έκλεισε ένα χρόνο ύπαρξης και ένα χρόνο μετά, είναι και παραμένει ένα βλογ για το μπούτσο. Ίσα ίσα 12 αναρτήσεις (13 με αυτή), και απο αναγνωσιμότητα αρχίδια.

Στις δραστηριότητες του βλογ έχουμε να αναφέρουμε (έτσι για τα πρακτικά) μια αλλαγή απο σκοτεινό-ξεκούραστοστηνανάγνωστηskin, σε ροζουλί-φλώρικο-κοριτσίστικο ωστε να κάνει κοντράστ με τη σκληρή και βαριά θεματολογία

Και τώρα αγαπητοί μου πάμπολλοι αναγνώστες, οι επιτυχίες του βλογ:

Ναι κύριοι, το διαδικτυακώς μεγαλύτερο σουξέ του βλογ αποτελεί η επιστημονική ανάλυση του Φουσέκη. Το διαδίκτυο έκανε το θαύμα του και ο Λόγος εξαπλώθηκε. Παρότι κοίταξα στο γκουγκλ για "Φουσέκης" και το "xosimo" το καταχωνιάζει στον πάτο, ανακάλυψα οτι αρκετοί συνάνθρωποι αναζήτησαν τη γνώση σε αυτό το πόνημά μου. Λες η τακτική του να πρήζω τον ένα και τον άλλο "κοίτα τί εγραψα για τον Φουσέκη" να έπιασε τόπο; Λες να διαδώθηκε απο στόμα σε στόμα; Τελος πάντων.

Ο Λόγος μου διαδίδεται λοιπόν, και το ανακαλυψα πρωτη φορα οταν 2 μαλάκες ανταλλάξανε ένα βίντεο στο Φέιςμπουκ με τη φάρσα "Λάθος". Τύπος ονόματι Ευάνθιος (?) πολύ σωστά σχολίασε οτι δεν είναι του Φουσέκη και απο κάτω παρέθεσε (τα-ραν-τα-τααααααν!) λινκ στην ανάρτησή μου!!!

Και απο κάτω σχολίασε: "Προφανώς δεν έχετε τόσο ελεύθερο χρόνο μ΄αυτόν που το έγραψε [εμένα εννοεί] για να κάτσετε να το διαβάσετε όλο, αλλά ο τύπος είναι θεός. [πάλι εμένα εννοεί]"

Ενα άλλο λινκ στην ανάρτηση αυτή λοιπόν, έχει δημοσιευτεί απο τον τύπο ονόματι Vallomas σε αυτό το φόρουμ οπου περι φαρσών ο λόγος. Απο κάτω σχολιάζει

"Χαχαχαχα, δεν πάμε καλά. Πολυυυυυύς ελεύθερος χρόνος. [για μένα λέει]

(πάντως καλά τα λέει) [πάλι για μένα λέει]"

Πιο παρακάτω, τύπος ονόματι Metal_Warrior απαντάει "ωραίος".

Φυσικά το καβλί μου έχει αγγίξει ταβάνι, όχι μόνο απο τα πορωτικά ονόματα (Metal_Warrior κι έτσι), αλλά και απο τα θετικά σχόλια.

Όσο για τον ελεύθερο χρόνο που κατανάλωσα για να γράψω αυτή την παπαριά, έχω να πω οτι πρωτον, η ανάρτηση γράφτηκε καλοκαίρι, και δεύτερον, έχει φάει περισσότερες επεξεργασίες απο όσα γαμήσια θα φάει η Jena Jameson μέχρι να πάρει τη σύνταξη της πορνοστάρ. Δεν ξύπνησα ένα Σάββατο πρωί και είπα "με τί στον πούτσο ανούσιο πράγμα να χαραμίσω το σουκού μου goddammit?". Η εξήγηση είναι απλή: αυτό που είδατε το έγραφα στάλα στάλα, αγάλι αγάλι πετραδάκι πετραδάκι, όποτε μου κάβλωνε.

Σε άλλο φόρουμ που κι εκεί πιάσανε το ίδιο θέμα, τύπος ονόματι awake έχει την ευγένεια να τιμήσει το βλογ μου παραθέτοντας το λινκ

Παμε παρακάτω όμως στο ίδιο φόρουμ (!), αλλά σε άλλη (!!) συζήτηση περι φαρσών: τύπος που ένας παπάς τον βάφτισε xHATEBREEDx, δημοσίευσε το λίνκ σε αυτή την ανάρτηση του, σχολιάζοντας φυσικά "κοιταξτε το παληκαρι ολοκληρη βιογραφια για ενα ατομο που ουτε καν ξερει ποιος ειναι. Αιντε τρελα στα βουνα."

Εχω να πω στον xHATEBREEDx καταρχάς οτι είμαι κοπέλα. Κατα δεύτερον "καλωσήρθες στο Ίντερνετ μεγάλε" και να μου πει ποιός έχασε τη λογική να τη βρω εγώ. Επίσης έχω να επισημάνω οτι τα χοντρά κοχόνια φαίνονται όταν μπορείς απο το ελάχιστο να βγάλεις το πολύ. Και φυσικά επειδή έχω βγάλει και γυμνάσιο, εκπαιδεύτηκα να βάζω σάλτσες στα γραπτά για να "δείχνουν". Μια φορά σε ένα διαγώνισμα η μαλάκω η καθηγήτρια μου εβαλε κατω απο τη βαση και στο διπλανο μου ειχε βαλει 14-15. Κοιταω το γραπτο του λοιπον, και τι να δω; ότι έλεγε αυτός τα είχα γράψει κι εγώ, μόνο που αυτός είχε βάλει μερικές μαλακίες παραπάνω. Εμένα η απάντηση ήταν μία σωστή παράγραφος, αυτουνού ήταν μια σελίδα μαλακίες οπότε ποιός θα πάρει τον καλύτερο βαθμό; Φυσικά αυτός που την έχει μεγαλύτερη.

(παντως στην ανάρτησή του ο τύπος έχει κανει copy μια σημαντική αποκάλυψη για τους Πατρινούς που ειχε δημοσιευτεί στο koproskylo.gr. Το σάιτ δεν υπάρχει πια, οποτε η ανάρτηση του παληκαριού αποτελεί document.)

Για επίλογο, θα πω οτι ένα απο τα κινητρα μου για το άρθρο για τον Φουσέκη, ήταν για να φαντάζομαι τα έκπληκτα μούτρα αυτών που θα το διαβάσουν. Όπως βλέπω, αρκετοί συνάνθρωποι θα γούρλωσαν τα μάτια, θα πήραν το αμήχανο χαμόγελο της λοβοτομής, και θα είπαν ένα "ρε το μαλάκα που τάγραψε αυτά". Ο σκοπός εκπληρώθηκε, αλλά θα ήθελα να είχα και μια κάμερα

Για τα παραπάνω ένα εχω να πω: είναι ακόμα η αρχή! Στις επόμενες αναρτήσεις θα κατακτήσω το διαδίκτυο!

Φράσεις που μου τη σπάνε #9: Το χιούμορ των δασκάλων

Πάλι όταν ήμαστα μικλά παιζάκια, και ζούσαμε μέσα στην αθωότητα και ανεμελιά του σχολείου, των διαβασμάτων, των φροντιστηρίων, του ωδείου, του μπαλέτου, των ιδιαιτέρων κλπ ε, πώς να το κάνουμε.... πότε πότε δεν μπορούσαμε να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας.

Φυσικά για αυτό υπήρχε κάποια εξήγηση. Απο την πιο προφανή (βλ. άλλες προταιρεότητες [βλ. παιχνίδι]) μέχρι την πιο ουσιαστική.

Θα γίνω πιο σαφής σε αυτό το "ουσιαστική": ας είμαστε ειλικρινείς, έχουμε ένα σάρκινο εγκέφαλο και όχι οργκανάιζερ. Με άλλα λόγια "άνθρωποι είμαστε" ή με άλλα λόγια "ένα μυαλό είναι αυτό". Πάμε λοιπόν το πρωί της Πέμπτης ας πούμε, σχολείο, και εκεί που πιστεύεις οτι είσαι διαβασμένος πχ στα Αρχαία και έχεις μάθει φαρσί το μονόλογο του Κρέοντα, ξαφνικά η πραγματικότητα σε γειώνει.

Δεν είχες να μάθεις μόνο το μονόλογο του Κρέοντα. Εκεί που είχες βάλει σημείωση τελευταία φορά, έπρεπε να πηδήξεις 3 σελίδες και να μάθεις μετά το μπινελίκι του Κρέοντα προς τον Τειρεσία. Α ναι! σαν μια ανάμνηση απο ένα παράλληλο σύμπαν ή κάποιο ταξίδι στο χρόνο, θυμάσαι οτι ο προφέσσορας σας είπε να κάνετε κατ εξαίρεση αυτό το πήδημα. Θυμάσαι καθαρά οτι ο εναλλακτικός εαυτός σου, είχε βάλει μια άλλη επιπρόσθετη σημείωση σε εκείνο το σημείο 3 σελίδες μετά. Τώρα πλέον το βλέπεις! Αλλα θα ορκιζόσουν οτι στο primary universe στο οποίο ζούσες μέχρι χτες που έκανες το διάβασμα, δεν έγινε ποτέ κάτι τέτοιο, και δεν υπήρχε κανένας λόγος να κάνεις το πήδημα και να δεις τη σημείωση. Έτσι δεν την είδες ποτέ.

Όταν όμως είσαι άτυχος και σε εξετάσει, ακολουθεί αυτός ο διάλογος ο οποίος σε όλους μας θυμίζει κάτι.

- Γιατί παιδί μου δεν διάβασες το σημείο με τον Τειρεσία;
- Εεε... το... το ξέχασα κύριε
- Έφαγες χτές;
- Ορίστε;
- Ρωτάω αν έφαγες χτες
- Ε, ναι κύριε
- Να φας δεν ξέχασες!

Ο προφέσσορας, πολύ σωστά, μας λέει οτι οποιοσδήποτε - ανώτερος απο αμοιβάδα - ζωντανός οργανισμός "θυμάται" να ικανοποιήσει βασικές οργανικές ανάγκες επιβίωσης, και που ακόμα και να τις ξεχάσει, θα του τις θυμήσει κάποιος άλλος (πχ. "Βασιλάαααακη! Έλα να φας παιδί μου!").

Όποιος λοιπόν μπορεί να θυμηθεί να ικανοποιήσει μια τέτοια ανάγκη, εννοείται οτι μπορεί πολύ εύκολα, αυτονόητα, και ενστικτωδώς, σα να είναι δεύτερή του φύση, να θυμάται οτι πριν 7 μέρες (αφού έχουν μεσολαβήσει 7 ύπνοι, ένα σαββατοκύριακο, 14 πήγαινέλα απο και προς το σπίτι, 49 ώρες σχολείο, 10 διαφορετικά μαθήματα 2-3 διαγωνίσματα, 2 ξένες γλώσσες, 4 φροντιστήρια και διάβασμα 5 άλλων μαθημάτων χτες το βράδυ), σε κάποια τυχαία και "σημαντική" για τη ζωή του στιγμή, κάβλωσε στον τάδε προφέσσορα οτι αυτή τη φορά κατ' εξαίρεση δεν θα είχαν συνεχόμενο κείμενο, αλλά θα πηδούσαν 3 σελίδες για να συνεχίσουν.

Φυσικά. Αλλά εκείνη τη στιγμή βρισκόμαστε στο χείλος της ρόμπας (μας κοιτάζει και η όμορφη Μαριαντζελίνα [ή άλλο καβλωτικό κοριτσίστικο όνομα της προτίμησής σας] απο το πιο πίσω θρανίο και γελάει) και μας φαίνεται οτι ο προφέσσορας μας έχει pwnάρει με το πιο λογικό και πετυχημένο επιχείρημα του κόσμου. Μας έχει στριμώξει στον παροιμιώδη τοίχο της παροιμιώδους Cloud City και σαν παροιμιώδης Darth Vader είναι έτοιμος να ρίξει την παροιμιώδη χαριστική βολή με το παροιμιώδες Lightsaber.

Κάτι μέσα μας έχει βραχυκυκλώσει. Η λογική μας διαμαρτύρεται. Ξέρουμε οτι κάτι δεν πάει καλά. Οτι κάπου υπάρχει τρύπα πιο μεγάλη απο τη μουνότρυπα της Kayden Kross. Αλλά δεν μπορούμε να εντοπίσουμε τί στο μπούτσο είναι αυτό που δεν πάει καλά.
Με απλά λόγια, δεν μας έρχεται στο μυαλό οτι το φαγητό δεν ξεχνιέται επειδή είναι λίιιιιγο πιο ζωτική και φυσιολογική διαδικασία ενώ το να θυμόμαστε κάθε λεπτομερεια πριν 7 μέρες δεν είναι.

Χαμηλώνουμε το βλέμμα, μετράμε τα δευτερόλεπτα, και περιμένουμε τον προφέσσορα να ξεθυμάνει και να ασχοληθεί με την επόμενη μαλακία του μαθήματος.

Βέβαια δεν είναι αυτή η μόνη περίπτωση που οι δάσκαλοι βραχυκυκλώνουν τους νευρώνες της λογικής μας. Έπεσε σύρμα απο το Βασιλάκη να κάνουμε κάποια σκανταλιά; Τολμήσαμε να την κάνουμε; Το αναφέραμε στο δάσκαλο; Ε, θα μας "αποδείξει" το παράλογο της σκανταλιάς μας με την εξίσου "λογική" παρομοίωση "Αν σου έλεγε ο Βασιλάκης να πηδήξεις απο το παράθυρο, θα πήδαγες"; Αγνοώντας φυσικά οτι η σκανταλιά που κάναμε με το Βασιλάκη δεν αποτελεί μοιραία once-in-a-lifetime πράξη, και ούτε αντιβαίνει στο ένστικτο της αυτοσυντήρησης κάποιου έμβιου οργανισμού.

Χρόνια μετά θα εμπλακούμε σε κάποια επιχειρηματολογία. Κάποιος που διαφωνεί μαζί μας pwnάρει απλά με την απάντηση "ατυχής σύγκριση". Και θα πούμε "Α, ναι ρε γαμώτο, αυτό έπρεπε να του πω του καριόλη του δάσκαλου!"

Φράσεις που μου τη σπάνε #8: Η σεβασμιότατη άποψή μου

Έχετε παρατηρήσει οτι όποτε θίγουμε ένα controversial (όπως λέμε στο χωριό μου) θέμα, που αναμένεται να προκαλέσει διαφωνίες, η αντίδραση κάποιου θα είναι να μας αποστομώσει με μια ατάκα του τύπου

"Άποψή σου, και είναι σεβαστή"

Θα αναλύσω αυτή τη φράση επιστημονικά σε δύο μέρη.

Πρώτα πρώτα η σημείωση του προφανούς. Το οτι είπα οτι η Σκάρλετ Γιόχανσον είναι φόλα, είναι (ω της εκπλήξεως) άποψή μου, και όχι πχ του γιου του μάυρου του αετού, του Φούφουτου ή του Τζων Σμίθ. Θα έλεγα οτι είναι απόδειξη οτι ο συνομιλητής μας δεν έχει μυωπία ή αλτζχάιμερ και όντως αναγνωρίζει οτι εγώ είμαι εγώ και όχι κάποιος άλλος που μιλάει με τη φωνή μου καθώς και οτι αμφιβάλει οτι ο Φούφουτος έχει μπει στο μυαλό μου σαν να είμαι ο Μάλκοβιτς και μιλάω εκ μέρους του.

Κάποιοι βέβαια κάνουν κατάχρηση αυτής της ατάκας σε σημείο διαλογικού ρύπου. Σε ένα φόρουμ που συζητούσαν πολιτική, πετάγεται ένας παπάρας και τί λέει προκειμένου να διαφωνήσει με έναν άλλον; Κάνει quote το μήνυμα του άλλου και επισημαίνει:

"Κι όλα αυτά, υπενθυμίζουμε, είναι αποκλειστικά η άποψή σου και μόνο."

Αυτή λοιπόν η δήλωση του προφανούς ήταν η συγκλονιστική "συνεισφορά" του στο διάλογο.

Στην ουσία βέβαια ο συνομιλιτής προσπαθεί με κάπως αποτυχημένο τρόπο να μας πει ευγενικά "αυτό που λές είναι απλα η λάθος άποψή σου την οποια την έχεις μόνο εσύ ο γραφικός και οχι εμείς οι υπόλοιποι φυσιολογικοί μάγκες". Αν πιστεύει λοιπόν το οτι επειδή είναι η άποψή μας, όχι των άλλων, και οτι είναι λάθος, γιατί δεν έχει τα αρχίδια να μας το πει κατάμουτρα;

Και προχωράω στο δεύτερο μέρος.


Το οτι η αποψή μας είναι σεβαστή είναι άλλο ένα πράγμα που μου τη σπάει και είναι εξίσου αυτονόητο, απο τη στιγμή που δεν έχουμε χούντα, μεσαίωνα ή κάποιο θεοκρατικό καθεστώς. Σεβασμός στην άποψη του άλλου σημαίνει οτι μπορώ να λέω οτι ο Σπάιντερμαν είναι πιο δυνατός απο τον Γιου-γκι-Ο χωρίς να έχει ο άλλος δικαίωμα να με κρεμάσει ανάποδα και να με μαστιγώσει για να υποστηρίξω τον Γιου-γκι-Ο. Απο κει και πέρα όμως τι;

Πίσω απο τα γράμματα βέβαια σημαίνει το εξής: "λες πίπες και παπαριές αλλά εγώ είμαι μάγκας, ανώτερος χαρακτήρας και δημοκράτης και σου του υπενθυμίζω λέγοντας οτι ανέχομαι το παραλήρημά σου χωρίς να σου πω βούλωσε την τρύπα σου"
 
Υπενθυμίζω στους κυρίους "ανώτερους χαρακτήρες" οτι ο σκοπός σε ένα διάλογο δεν είναι να αποδείξουμε οτι η άποψή μας είναι σεβαστή, που είναι εξ ορισμού, αλλά να μας ακούσει ο άλλος και να αποδείξουμε οτι δε λεμε μαλακίες. Στον πραγματικό διάλογο μιλάμε όχι για να τιμήσουμε τη Δημοκρατία, αλλά για να μας ακούσει αυτός που έχει αντίθετη άποψη, και άμα θέλει να το ξανασκεφτεί. Έτσι σέβεται πραγματικά την άποψή μας.

Αλλά ο υποκειμενισμός είναι τόσο έντονος πλέον που είναι απαράδεκτο έστω και να σκεφτείς οτι μπορει να επηρρεάσεις την άποψη του άλλου. Η πολιτικά ορθή ανταλλαγή απόψεων μη χέσω, έχει καταντήσει "πινγκ-πονγκ απόψεων": μιλάμε μόνο για να μιλήσουμε επειδή οι απόψεις μας είναι "σεβαστές". Κατά τα άλλα μιλάμε χωρίς να μας ακούει κανένας, χωρίς να ακούμε κανένα, χωρίς ποτέ να ξανασκεφτούμε αυτά που ακούσαμε και στο τέλος να έχουμε την ίδια ακριβώς γνώμη που είχαμε πριν το διάλογο, σα να μη έγινε ποτέ.

Γιατί... μη ξεχνάμε, αν αλλάξουμε γνώμη, ο άλλος είναι φασίστας!

Φράσεις που μου τη σπάνε #7: Ηθοπχιός σημαίνει φως

Disclaimer: το παρόν βγήκε να έχει λιγότερα μπινελίκια και περισσότερο κοινωνικοϋπαρξιακό προβληματισμό απο τα προηγούμενα. Ισως αν έχωνα πιο πολλά μπινελίκια, κάποιος (απο τα δύο-τρία (2-3) άτομα που με διαβάζουν) θα νομίσει οτι είμαι ρατσιστικώς διακείμενος εναντίων των ηθοποιών επειδή ξέρω γω έτσι μου τη γκάυλωσε.

Απο την άλλη, φοβάμαι οτι μεταλλάσσομαι σε blogger :/

Ξεκινάω: Οι ηθοποιοί έχουν ως επάγγελμα κάποιες ιδιότητες και υποχρεώσεις που δεν έχουν πολλά άλλα επαγγέλματα.

1. Πρώτα πρώτα, ο ηθοποιός κάποτε είχε "κακό" όνομα, πάνω κάτω όπως οι καμπαρετζούδες στη σημερινή σόου-μπιζ. Ένας γονιός της εποχής (παρακαλώ οπτικοποιήστε κάτι σε Τσαγανέα) δε δεχόταν το παιδί του να γίνει ηθοποιός. Ήθελε κάτι σε γιατρό-δικηγόρο. Όμως ο ηθοποιός ένιωθε μια ιερή φλόγα μέσα του που τον έκαιγε, και για χάρη της θα γινόταν κώλος με τους γονείς του και θα εγκατέλειπε το σπίτι του με 2 δραχμές στην τσέπη.
   Πάνω κάτω όπως τα τραβέλια δηλαδή. Που λόγω ανυπέρβλητης βιολογικής ανάγκης θα εγκατέλειπαν τα πάντα, ακόμα και με κατάρες των δικών τους, προκειμένου να βρουν τον εαυτό τους.
   Ή όπως κάποιοι καλόγεροι, που παρά τον πόνο και τις αντιρρήσεις τον δικών τους, αφήνουν τα εγκόσμια πίσω για να βρουν το Θείο (δεν εννοώ τον uncle).
   Ομολογώ οτι εγώ δεν έχω τα παπάρια για να αφήσω τη ζωή μου για κάποιο πάθος και αυτό είναι το πρώτο σημείο που κάνει τους ηθοποιούς εκείνης της γενιάς αξιοσέβαστους.
2. Ύστερα ο ηθοποιός έχει υποχρεώσεις: ο ηθοποιός δεν αρρωσταίνει ποτέ ("ανεβαίνει στη σκηνή και με 40 πυρετό"). Επίσης πάνω στη σκηνή "εξίσταται" και πρέπει να συνεχίσει το ρόλο του, ακόμα και αν τον γιουχάρουν.
   (Τώρα αν τα αναφέρει αυτά κάποιο επίσημο εγχειρίδιο στη Δραματική Σχολή, δεν το ξέρω. Ισως ο ηθοποιος "εξίσταται" και δεν πρεπει να εμ... "βεβηλώσει" το ρόλο του εγκαταλείποντάς τον ή απαντώντας στο κοινό. Ίσως είναι Bad Karma. Μπορεί η απότομη μετάβαση να αφήσει ανοιχτές πύλες σε άλλες διαστάσεις ή να εξορίσει την ψυχή του στο Λίμπο).
3. Τέλος, ο ηθοποιός έχει κάποιες αξιώσεις. Εκπαίδευσε και διασκέδασε χιλιάδες κόσμο στην πορεία του, οπότε πρέπει να τον θυμόμαστε και να τον τιμάμε όταν βγει στη σύνταξη και (συνήθως, για κάποιο λόγο) μένει απένταρος στην ψάθα χωρίς οικογένεια. Δικαιούται λοιπόν να έχει το Σπίτι του Ηθοποιού και άλλα παρεμφερή ιδρύματα. Επίσης μετα θάνατον πρέπει να τον θυμόμαστε σαν ήρωα.

Και τώρα θα σας πώ γιατί τα παίρνω όταν ακούω αυτές τις καραμέλες, και τις politically correct εκθειάσεις της προσφοράς του ηθοποιού.

Ωραία όλα αυτά αλλά ρε πούστη προς τί όλος αυτός ο "παγανισμός"; Δηλαδή τί κάνει το επάγγελμα του ηθοποιού πιο ιερό απο κάποια άλλα. Φυσικά πέραν του οτι η διασημοτητα τους καθιστά στην πεφωτισμένη ελίτ των σελέμπριτων και διασήμων.

Θα μπορούσα τώρα να ξεκινήσω ένα φτηνό φλέιμ '90ς και να πω "Ο γιατρός είναι 'πιο καλό επάγγελμα' απο τον ηθοποιό γιατί σπούδασε πιο πολύ και τώρα σώζει ζωές" αλλά δε θα το κάνω. Θα συγκρίνω όμως με κάποιο παρεμφερές, πνευματικό επάγγελμα, για να δούμε αν έχουν ίδια καθήκοντα και ίδιες αξιώσεις.

Εκπαιδευτικός, ξέρω γω.

Ο εκπαιδευτικός παρά τις προφανείς ομοιότητες με τον ηθοποιό (είναι όρθιος μπροστά σε κάποιο κοινό παίζοντας κάποιο ρόλο) επιτελεί πνευματικό-intellectual έργο: Ξεστραβώνει εμάς τα τούβλα, μας "κάνει ανθρώπους". Απο τη ζωή κάποιου εκπαιδευτικού θα περάσουν περίπου 30.000 παιδιά. Σημαντικό η όχι δεν ξέρω. Θα μπορούσα να ζήσω χωρίς να ξέρω ποιός ήταν ο Ρήγας Φερραίος, καθώς και θα μπορούσα να ζήσω με περισσότερο παιχνίδι και λιγότερα μπινελικώματα απο μέσα μου για τον κομπλεξικό μου δάσκαλο.

Η διαφορά ποιά είναι;

Ο εκπαιδευτικός δεν έχει αξιώσεις...
δεν κοκορεύεται οτι η δουλειά του είναι "ιερή" και οτι "και με 40 πυρετό έχει καθήκον να μπει στην αίθουσα" παρότι η παρουσία του είναι εξίσου (αν όχι πιο) απαραίτητη...
αν γεράσει φτωχός και άκληρος δε θα έχει κάποιο "Σπίτι του Εκπαιδευτικού" να τον φροντίσει...
δεν θα τιμηθεί απο πολιτιστικές εκδηλώσεις με βραβεία και αναγνώριση...
δεν θα βραβευτεί για το έργο ζωής του, και αν βραβευτεί, δε θα το δειξει κανένας...
δεν μνημονεύεται σε τραγούδι όπως "Εκπαιδευτικός σημαίνει φως"...
και δεν περιμένει φήμη και υστεροφημία.

Δεν ξέρω πόσα επαγγέλματα θα μπορούσατε να βάλει ο καθένας στη θέση του "Εκπαιδευτικού" και να ζυγίσει πόσο πιο "καλό επάγγελμα" είναι σε σχέση με τον ηθοποιό

Καταλαβαίνω οτι στην "παλιά εποχή" οι ηθοποιοί ίσως ήταν ήρωες αφού έβγαιναν μέσα απο δύσκολες συνθήκες. Καταλαβαίνω οτι ακόμα πιο παλιά η ηθοποιΐα ήταν ιερουργία αφού ο Θέσπης παίζοντας κάποιο ρόλο γινόταν Διόνυσος σε ενα πνευματικό-μεταφυσικό επίπεδο (ναι ρε, πήγα και Γυμνάσιο). Αυτά όμως ηταν τότε.

Τώρα, ο ηθοποιός (αν εξαιρέσουμε τις ελιτίστικες καταβολές στη σόου-μπιζ) είναι ένα επάγγελμα, καθόλου πιο ιερό απο του μπακάλη, του πυρηνικού φυσικού ή του δημοσιογράφου!! Καιρος να εκσυγχρονιστούμε τώρα και να αφήσουμε τους ιδεαλιστικούς παγανισμούς και την εξιδανίκευση ενός επαγγέλματος εξαιτίας της ιστορικής φορτίσεως που φέρει (πωπω σαν Κνίτης ακούγομαι)

Αντί επιλόγου:
Πριν λίγο είχα σκεφτεί ένα γαμάτο επίλογο, αλλά τον ξέχασα. Να όμως ένα λινκ που τα λέει όλα: http://www.slang.gr/lemma/show/theatranthropos_17540

Φράσεις που μου τη σπάνε #6: Κατουρώντας κόντρα στον άνεμο

Οταν ήμαστα μικλά παιζάκια η δασκάλα μας έλεγε να μη κοροϊδεύουμε, ζατί...


"Όποιος κοροϊδεύει τον άλλο, κοροϊδεύει τα μούτρα του"


Μάλιστα...


Το ωραίο ήτουνα όταν μας το λέγανε αυτό για "παρηγοριά", όταν δηλαδή μας κοροϊδεύανε τα άλλα τα κακά παιζάκια.

Δηλαδή οκ, γίνεσαι ρόμπα δημοσίως, στους νταήδες, τις πιπινίτσες κλπ, αλλά βαθιά μέσα στη συνείδησή σου έχεις μια εσωτερική ηρεμία, μια ηθική πληρότητα, ξέροντας οτι αυτοί που σε κοροιδεύουν, στην πραγματικότητα κοροιδεύουν τα μούτρα τους, και δεν το ξέρουν. Αλλά εσύ το ξέρεις, και δεν τους το λες! Χιχι, πονηρούλη!

Την επόμενη φορά δηλαδή, όταν τα πάρεις, όταν θυμώσεις για τα καλά, και τολμήσουν οι άλλοι να σε κοροϊδέψουν θα τους πεις στα ίσα "Όποιος κοροϊδεύει τον άλλο, κοροϊδεύει τα μούτρα του" και θα τους γειώσεις. Θα τους βάλεις στη θέση τους λέμε! Θα τους πατήσεις σα σκουλήκια και θα φύγεις απο το πεδίο της διένεξης υπερήφανος και 2 μέτρα ψηλότερος ενώ αυτοί μαζεύουν τα κομμάτια τους.

ΡΕ ΔΕΝ ΚΟΒΕΤΕ ΤΟ ΔΟΥΛΕΜΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΚΥΡΕΣ ΗΘΙΚΟΛΟΓΙΕΣ;;; 

 Δηλαδή τη στιγμή που εγώ γίνομαι χώμα απο τη ρόμπα, θα σκέφτομαι οτι οι νταήδες (που μεθαύριο θα με κλέβουν, θα με εκμεταλλεύονται, θα με πατάνε) σε κάποια εναλλακτική μυστικιστική διάσταση, βρισκονται απέναντι απο το αστρικό τους σώμα και αυτο-κοροϊδεύονται; ή αλληλο-κοροϊδεύονται τεσπα, γιατι δεν ξέρω τί ισχύει σε τέτοιες σουρρεαλιστικές παπαριές;

Ναι οκ, μας πείσατε και νιώθουμε καλύτερα τώρα, κύριοι μεγάλοι. Επίσης έχω νέα: αυτοί που σας κλέβουν στην ουσία κλέβουν τον εαυτό τους αλλά δεν το ξέρουν. Οπότε μη γκρινιάζετε.

Σε 80 χρόνια ο αμείιιιιλικτος χρόνος  θα τους δείξει τη σκληρή του όψη όσο τα γηρατειά θα τιμωρήσουν όλους όσους σας αδίκησαν!! Με πόνους, ακράτειες, κούραση και ασθένειες! Μουαχαχαχα!

Φράσεις που μου τη σπάνε #5: Η αρετή της ψυχραιμίας

Μας έχει τύχει ουκ ολίγες φορές. Λέμε κάτι, μια κουβέντα παραπάνω βρε αδερφέ, και/ή  τα παίρνει κάποιος μαζί μας, συνήθως στο διαδίκτυο βέβαια γιατί κοτάει απο κοντά.


Βλέπεις λοιπόν τον άλλο να σε κοιτάζει απειλητικα, καμιά φορά να απλώνει τα χέρα του στο λαιμό σου κιόλας, να σε αρπάζει απο το γιακά, ή (σε περίπτωση διαδικτύου) να γράφει-γράφει-γράφει κατεβατά με μπινελίκια, για εκει που "δεν ήσουν εντάξει". Ακόμα και στα γραπτά νιώθεις το σφυγμό του βρε παιδί μου να βαραει κόκκινο, και το αίμα του να βράζει (ναι, ακομα και γραπτώς!!). Ε, εκει κοντά λες, τι αφιονίστηκε έτσι αυτός;; και εκστομίζεις το κλασσικό:

- "Ηρέμησε ρε παιδί μου"

για να σε ταπώσει αυτός με το ακόμα πιο κλασσικό (αφού στιγμιαία χαμηλώσει τη φωνή του ή αφήσει το Shift):

- "Ήρεμος είμαι"
(drum fill!!)

ΧΑΧΑΧΑΧΑ!! Μα ναι, πλακα σου εκανε βρε, νομιζες οτι στα αλήθεια τα είχε πάρει;; Οχι δα! Αφου είναι τέρας ηρεμίας. Να, δεν έβλεπες καπου εκεί μεταξύ του "θα σου ξεριζώσω τα αρχίδια" και του "θα σου γαμήσω ό,τι έχεις αγάμητο", λίγο πριν του βγουν καπνοί απο τα αυτιά και του κοκκινίσουν τα μάτια, τί ήρεμα και γαλήνια άπλωνε τον τραχανά, χόρευε μπαλέτο και κούρευε το γκαζόν θαυμάζοντας την ηλιόλουστη μέρα, ταυτόχρονα;

Και οχι, μη  κοιτας οτι στην επομενη φράση θα αρχίσει να φωνάζει και να μπινελικιάζει ή θα πατήσει το CAPS LOCK. Είναι ηθοποιός λέμε!

Το θέμα είναι ποιός δουλεύει ποιόν. Ναι ρε μαλάκα, μας έπεισες οτι είσαι πολύ ήρεμος, φαίνεται αυτό. Κι εγώ μόλις εχτές βγήκα απο τη σπηλιά του Πλάτωνα και οταν καποιος μου δείχνει τα δόντια του ακόμα δεν ξέρω αν είναι επειδή χαμογελάει.

Ακριβώς επειδή ΔΕΝ σε βλέπω ήρεμο σου λέω να ηρεμήσεις.

Πως; Είσαι ηρεμος;;; ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΕΙΣ ΚΙ ΑΛΛΟ ρε παπάρα!!

Και οχι, δεν ειμαι ηρεμος :)

Περι Λέντη

Επιστημονική (όπως πάντα) ανάλυση

Μιας και θίξαμε το Φουσέκη, ας κάνουμε μνεία στο Λέντη που για όσους δε γνωρίζουν, είναι ο φερόμενος πατέρας και πνευματικός ηγέτης της τηλεφωνικής φάρσας.

Επισημαίνεται στους αξιότιμους αναγνώστας οτι ο Λέντης είναι ένας φαρσέρ που κυκλοφόρησε τα κατορθώματά του σε κασέτα, η οποία πιο πρόσφατα βρήκε το δρόμο τους στο ίντερνετ. Οι φάρσες του είναι χυδαίες και ποντάρουν κυρίως στο βρίσιδι, το μπινελίκι και το χώσιμο και γι' αυτό δεν αρέσει στους περισσότερους.

Πριν ξεκινησουμε, πρέπει να αναφέρω οτι μια ανάλυση για το έργο του Λέντη υπάρχει στο http://ktel-3.tripod.com/behindthedevice.htm το οποίο προσπαθεί να φτιάξει το ψυχογράφημα και το προφίλ του Λέντη, οδηγούμενο σε λογικά, αλλά ημιαυθαίρετα συμπεράσματα. Η δική μου ανάλυση εμβαθύνει σε άλλα σημεία αλλά το παραπάνω λινκ δίνει μια πιθανή εικόνα για το πιθανό προσωπικό περιβάλλον και το ψυχολογικό υπόβαθρο του Λέντη.

Όρισμός και ταυτότητα
Με το όνομα "Λέντης" (για την προέλευση και τη σημασία του ονόματος βλέπε παρακάτω) εννοούμε 2 τουλάχιστον άτομα τα οποία πραγματοποίησαν, προφανώς σε συνεργασία, τις φάρσες αυτές. Μερικές απο αυτές, τις έκαναν και οι δυο μαζί (σταματούσε ο ένας και συνέχιζε ο άλλος). Οι δυο τους μάλιστα έχουν ίδια φιλοσοφία και χρησιμοποιούν παρόμοιες ατάκες, μέθοδο και σφοδρότητα στις φάρσες.

Για αυτο το λόγο μάλλον, ο κόσμος τους αποκαλεί Λέντη και αναφέρεται σε αυτούς στον ενικό, και (ειδικά οσοι δεν προσέξαν τη διαφορά στη φωνή) τους θεωρούν ένα άτομο. Κι εγω στην αρχή, παρότι είχα την εντύπωση οτι άκουγα διαφορετικές φωνές, δεν μπήκα στον κόπο να σκεφτώ αν "ο Λέντης" είναι "οι Λέντηδες" και να συγκρίνω! Την αλήθεια τη διάβασα πολυ αργοτερα, στο παραπάνω λινκ!

Πριν συνεχίσουμε, ας ξεκαθαρίσουμε ποιοί είναι οι δύο "Λέντηδες".

• Ο ένας, ας τον ονομάσουμε Μπουκωμένο, έχει λίγο βραχνή και μπουκωμένη φωνή, και γενικώς ακούγεται πιο μάγκας. Η φωνή του είναι η πιο χαρακτηριστική. Αυτός έχει κάνει τις πιο πολλές φάρσες όπως για παράδειγμα τη φάρσα με τη Στέλλα ("Έλα να μας γαμήσεις") και την I want to speak with Jenny please.
• Ο δεύτερος, ας τον ονομάσουμε Συναχωμένο, έχει πολύ πιο λεπτή και ευγενική φωνή. Ενίοτε ακούγεται γελαστός και η φωνή του είναι ένρινη (ακούγεται σα συναχωμένος). Σε καμία περίπτωση όμως δεν είναι πιο ευγενικός ή μαλακός απο τον άλλο, γιατί κι αυτός χώνει μπινελίκι χωρίς προηγούμενο. Έχει κάνει λιγότερες φάρσες απο το Μπουκωμένο (γύρω στις 9) όπως η "μπουκωμένη με πούτσους".
• Τέλος να αναφέρω την πιθανότητα οτι μπορεί να υπάρχει και τρίτος Λέντης, του οποίου η φωνή να μοιάζει με του Συναχωμένου και να τους μπερδεύουμε. Αυτό το λέω επειδή σε κάποιες φάρσες οπου εντοπίζω το Συναχωμένο, η φωνή ακούγεται λίγο διαφορετική, κανοντας με να υποψιαστω οτι δεν ειναι ο ιδιος. Παροτι προσπαθησα να τις ακουσω προσεκτικα, δεν μπορεσα προς το παρον να βρω μια σημαντική διαφορά, μιας και το πιο πιθανό είναι ο ίδιος να αλλάζει τη φωνή του, και γι'αυτό προς το παρόν θα θεωρήσω δεδομένο οτι οι Λέντηδες είναι 2. Επιφυλάσσομαι όμως να κάνω μια πιο προσεκτική σύγκριση.

Οι φάρσες οπου ακούγονται και οι δύο, είναι τουλάχιστον 4.

Οι δύο Λέντηδες πιθανότατα είναι κολητοί, ή ακόμα και αδέλφια.

Το ερώτημα που μένει τωρα είναι το εξής: ποιός απο τους δύο είναι Ο ένας και αληθινός, ο "ορίτζιναλ" Λέντης; Ποιός απο τους δύο έχει το δικαίωμα για αυτόν τον τίτλο; Προσωπικά έχω συνδυάσει το όνομα Λέντης με τον Μπουκωμένο, μιας και η φωνή του έιναι πιο χαρακτηριστική, και έχει κάνει τις πιο πολλές φάρσες. Ο Συναχωμένος όμως έχει κάνει εξίσου αξιομνημόνευτες και χαρακτηριστικές φάρσες και είναι και αυτός που καθιέρωσε το όνομα "Λέντης", στη φάρσα που λέει "Ο Λέντης είμαι, ο σέντερ μπακ" (περισσότερα βλ. παρακάτω).

Προς το παρόν λοιπόν θα αφήσω αυτό το τυπικό ερώτημα να πλανάται χωρίς απαντηση και ενίοτε θα αναφέρομαι συνολικά και στους δύο στον ενικό.

Το όνομα "Λέντης"
Ο Λέντης (και οι δύο) είχαν μια τεχνική στις φάρσες τους, να αναφέρουν κάποια συγκεκριμένα ονόματα. Αυτά τα χρησιμοποιούσαν για ομοιοκαταληξία, και να ξεκινήσουν το βρισίδι.

Τα ονόματα αυτά ήταν (αλφαβητική σειρά):

• Ανέστης (ομοιοκαταληξία με το "ο πούτσος μου ο πυροσβέστης")
  
• Αργύρης (ομοιοκαταληξία με "ο πούτσος μου ο μουσαφίρης")
• Άρης (ομοιοκαταληξία με "ο πούτσος μου ο παπάρης")
• Ηρακλής (ομοιοκαταληξία με "ο πούτσος μου ο μερακλής")
• Λέντης (ομοιοκαταληξία με "ο πούτσος μου ο λεβέντης")
• Σταμάτης (ομοιοκαταληξία με "ο πούτσος μου ο ακαμάτης")

Άλλοτε ο φαρσέρ "ζητούσε" αυτά τα ονόματα ("ξέρετε ποιόν Αργύρη θέλω; Τον πούτσο μου το μουσαφίρη"), άλλοτε συστηνόταν με αυτά ("ξέρετε ποιος Ανέστης είμαι; Ο πούτσος μου ο πυροσβέστης").

Φυσικά χρησιμοποιούνταν και άλλα άσχετα ονόματα (Κώστας, Βάγγος, Νίκος κλπ).

Για ποιό λόγο λοιπόν επικράτησε το όνομα "Λέντης" για να αναφερθεί σε αυτόν/ούς τον/τους φαρσέρ; Πιθανότατα επειδή απο τα παραπάνω, είναι το μόνο που "δεν υπάρχει" και το πιο χαρακτηριστικό. Ο πραγματική αιτία όμως βρίσκεται σε μία ή δυο φάρσες του Συναχωμένου, οπου όταν τον ρωτάνε, συστήνεται ως Λέντης. Για κάποιο λόγο αυτή η ατάκα εντυπώθηκε στο συλλογικό ασυνείδητο των θαυμαστών του Λέντη, και το συγκράτησαν.

Η αλήθεια είναι οτι το Λέντης είναι ενα υπαρκτό επίθετο που μπορεί κανείς να βρει στον τηλεφωνικό κατάλογο. Είναι άγνωστη όμως η σημασία που είχε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Πιθανόν να επρόκειτο για παρατσούκλι.

Ποιό να είναι όμως το πραγματικό όνομα του Λέντη; Σε κάποια φάρσα, μια γυναίκα ισχυρίζεται πως τον αναγνώρισε, τον αποκαλεί "Δημήτρη" και τον βρίζει. Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν ο Συναχωμένος Λέντης όντως ήταν ο Δημήτρης που νόμιζε το "θύμα", ή αν το θύμα απλά μπλόφαρε. Ο Λέντης παρέμενε ατάραχος.

Τα θύματα
Αξίζει να κάνουμε μια ανάλυση συνολικά στα "θύματα" που διάλεγε ο Λέντης και να εξετάσουμε εαν όντως αποτελούσαν κάποιο στόχο.

Δεν είναι ξεκάθαρο τί σχέση είχε με τα θύματα, αλλά πιθανόν είναι να τα έβρισκε τυχαία τουλάχιστον απο κάποιο τηλεφωνικό κατάλογο. Στις περισσότερες φαίνεται να ξέρει ποιον ζητάει. Πιθανόν και να του έλεγαν οι γνωστοί του κάποια άτομα που έχουν απωθημένα, και να του έκαναν "παραγγελιά" να τα μπινελικώσει.

Σε κάποια σημεία οπου αναφέρει περιοχές της Αθήνας, μου δημιουργείται η εντύπωση οτι τα θύματα είναι σε προνομιακές περιοχές. Σε μία πχ αναφέρει "θα σας γαμήσω όλους εκει στη Γλυφάδα καριολομούνικα". Σε μία άλλη, αναφέρει τηλέφωνο που (σήμερα τουλάχιστον) αντιστοιχεί σε Κηφησιά. Αυτό είναι ένδειξη οτι τα θύματα του Λέντη αποτελούσαν "στόχο" βάσει γεωγραφίας και κλάσης. Περισσότερα για την ανθρωπογεωγραφία του Λέντη, παρακάτω.

Αυτο που καταλαβαινουμε ειναι οτι καποια απο τα θύματα τα ειχε ενοχλήσει και στο παρελθόν. Επίσης μερικά θύματα ακούγονται σε πάνω απο μια φάρσα, όπως η κυρία Στέλλα, ο άντρας της Ρούλας (σε κάποια φαρσα μιλάει με κάποια Ρούλα, ίσως την ίδια), και μάλλον η Μάιρη στην οποία κάνει τον Αμερικάνο.

Πολλά απο τα θύματά του, φαίνεται να είναι ηλικιωμένοι, και γονείς 50-70 χρονών αν κρίνουμε απο τη φωνή. Αυτό όμως δεν εμποδίζει το Λέντη να τους βρίζει καθώς και τα σόγια τους, γονείς, σπίτια κλπ. Δεν αργούν όμως και οι κυράτσες να "πάρουν μπρος" και να ανταποδώσουν το μπινελίκι, ανάβοντας έτσι τη φάρσα.

Απο την πρώτη φορα που άκουσα τις φάρσες εντύπωση μου έκανε οτι όταν τα θύματα μπαίνουν στο παιχνίδι, αναφέρονται "στην μάνα και την αδελφή" του Λέντη για να τον βρίσουν. Η μάνα είναι συχνός στόχος προσβολής, αλλά προσωπικά δεν είχα ξανακούσει ποτέ να βρίζουν την αδελφή κάποιου για να τον προσβάλλουν. Προφανώς οι φάρσες προέρχονται απο μια εποχή και ένα κοινωνικό περιβάλλον οπου ο άντρας (που έχει το ρόλο του προστάτη) θα ένιωθε μεγάλη προσβολή αν του έθιγαν την αδελφή, όπως γίνεται με τη μάνα. Όταν του έλεγαν αυτό πάντως, ο Λέντης άνετα αποκρινόταν απλά οτι δεν έχει αδελφή!

Αλλη μια χαρακτηριστικη αντιδραση των θυματων, ειναι να αναφέρουν οτι ο Λέντης είναι δειλός και οτι δεν έχει αξία όσο κρύβεται πίσω απο το τηλέφωνο, αντί να έρθει να τους τα πει απο κοντά. Το θέμα όμως δεν είναι οτι ο Λέντης είχε προηγούμενα μαζί τους, ούτε ήθελε να παίξουν μονομαχία. Ο Λέντης ήθελε να κάνει αυτό ακριβώς: το εφφέ της φάρσας.

Σκηνικό των φαρσών
Κατά ένα διαδικτυακό σάιτ, αναφέρεται οτι ο Λέντης έκανε τις φάρσες στην αρχή της δεκαετίας του '90. Σε κάποιο φόρουμ πάλι διάβασα οτι οι φάρσες έγιναν το 1987. Όπως και να έχει, οι φάρσες έγιναν χωρίς κάποιο ηλεκτρονικό μέσο, και είναι άγνωστο τί εξοπλισμό είχε ο Λέντης για να τις μαγνητοφωνήσει απο το τηλέφωνο, και μάλιστα σε σχετικά καλή ηχητική ποιότητα.

Προφανώς ο Λέντης μοίρασε τα μαγνητοφωνημένα κατορθώματά του σε γνωστούς, και κατόπιν ταξίδεψαν απο χέρι σε χέρι, όπως έχει γίνει και σε άλλες περιπτώσεις (Πατρινοί, Κόνδορος). Το καλοκαίρι του 1999 ή λίγο πριν, κάποιος ψηφιοποίησε μερικές απο αυτές και τις ανέβασε σε 24 (εικοσι τέσερα) mp3 σε κάποιο σάιτ με την επωνυμία Underground. Το σάιτ αυτό φιλοξενούσε επίσης την κασσέτα "Βρωμύλος" του Μετζέλου και τις φάρσες των Πατρινών.

Απο οσο μπορω να πω το σάιτ ειχε μεγάλη επιτυχία και ανέβηκαν και άλλα σάιτ και φόρουμ αφιερωμένα στο Λέντη, απο την πιτσιρικαρία της εποχής. Οι 24 (εικοσι τέσσερεις) φάρσες του Underground κυκλοφορούσαν απο σάιτ σε σάιτ. Ένα απο αυτά ήταν το "ΚΤΕΛ" (http://ktel-3.tripod.com) το οποιο μάλιστα προσπαθούσε να αναβιώσει το παράδειγμα του Λέντη, προσπαθώντας να τον μιμηθεί. Είναι πιθανό οτι και ο Φουσέκης να εμπνεύστηκε απο το Λέντη, χωρίς όμως να τον μιμηθεί.

Σήμερα δεν έχει μείνει τίποτα απο όλη αυτή την ιστορία, πέραν απο κάποιες σελίδες του ΚΤΕΛ αν και το ίδιο το σάιτ έχει πέσει. Το ΚΤΕΛ ισχυριζόταν οτι επρόκειτο να ψηφοποιήσει και άλλες φάρσες του Λέντη (βλ. παραπάνω λινκ) που δεν έχουν ανέβει στο ίντερνετ, αυτό όμως δεν έγινε ποτέ.

Την εποχή εκείνη, ένας γνωστός μου (λίγο μαλάκας κιόλας) μου είπε οτι έχει πρόσβαση σε μία απο τις αυθεντικές κασέτες του Λέντη, και τις έχει ψηφοποιήσει. Μάλιστα μου είπε οτι υπάρχουν αρκετές "άγνωστες" φάρσες που δεν υπάρχουν στις γνωστές 24 (εικοσι τέσσερεις) του Underground που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Μάλιστα μου έστειλε 2 (δύο) απο αυτές τις άγνωστες!! Μετά όμως όσο και αν του ζητούσα, δεν μου έστειλε άλλες (είπα οτι ήταν λίγο μαλάκας).

Αυτό το γεγονός πάντως έχει συνταράξει τα νερά. Όπου και αν έβρισκα πληροφορίες για τον Λέντη, πάντα έβρισκα τις ίδιες 24 (εικοσι τέσσερεις) του Underground. Μέχρι τώρα δεν έχω καμία άλλη απο αυτές τις "άγνωστες" φάρσες εκτός απο αυτές τις 2 (δύο) που ανέφερα. Φαντάζομαι θα είναι συλλεκτικής αξίας.

Κατάλογος φαρσών του Λέντη
Ο κατάλογος είναι με τη σειρά που είναι αριθμημένα τα 24 (εικοσι τέσσερα) αρχεία μπ3 που κυκλοφορούσαν εξ αρχής στο διαδίκτυο, και δεν ανταποκρίεται σε χρονολογική σειρά. Αναφέρονται επίσης ποιός απο τους δύο πραγματοποιεί την καθε μία, καθώς και παρατηρήσεις πάνω στα θύματα (πχ. ποιά ακούγονται πάνω απο μια φορά)

1. Mouni klamμeno (Μπουκωμένος)
   
2. Ela na mas gamήseis (Μπουκωμένος)
   
3. I want to speak to Jenny (Μπουκωμένος)
4. Kseni, kseni!! (Μπουκωμένος)
5. Lentis, den einai kyrie! (Μπουκωμένος) Δύο φάρσες
   
6. Στon poutso mou (Μπουκωμένος) Τρεις σύντομες φάρσες
   
7. Ξekoliara apopse (Μπουκωμένος) Πέντε σύντομες φάρσες
   
8. Ton Kouna-Mouta dwse mou ! (Μπουκωμένος)
9. Treis kai par' t' arxidia mou ! (Συναχωμένος)
10. Aimilie, me vrizoune ! (Συναχωμένος)
11. H gamiola i korh sou (Μπουκωμένος)
12. Pirate stilo kai molybi ? (Συναχωμένος) Ίδιο σενάριο με τη φάρσα 9
    
13. St' arxidia mas kai afto (Μπουκωμένος) Η ίδια κυράτσα με τη φάρσα 9
    
14. Na ton valeis ston kwlo sou! (Συναχωμένος, μετά κλεινει το τηλεφωνο και συνεχίζει ο Μπουκωμένος, υποδυόμενος οτι είναι ο ίδιος)
    
15. Karga nekrofylos (Συναχωμένος και μετά Μπουκωμένος) Άντρας της Ρούλας
    
16. Ela agaph mou (Συναχωμένος) Μιλάει με μια Ρούλα, μάλλον τη γυναίκα του παραπάνω
    
17. 8ymasai pou se gamaga? (Μπουκωμένος) Πάλι ο άντρας της Ρούλας
    
18. O Nikos o Tsagkouras (Συναχωμένος)
    
19. Poly xalia eistε kyrie (ο Συναχωμένος μιλάει στην κυράτσα και μόλις έρχεται ο άντρας της, αναλαμβάνει ο Μπουκωμένος)
    
20. I would like to speak to Mary (Μπουκωμένος) πιθανόν πρόκειται για την ίδια Μαίρη της φάρσας 3
    
21. Mounogria, Pourogria (Συναχωμένος)
    
22. Mapa! (Μπουκωμένος)
23. O Giwrgos me to papi (Συναχωμένος) πιθανόν η Άντα είναι η κόρη της γριάς στη φάρσα 21
    
24. Ti symptwsh !?!? (Μπουκωμένος)

Όλα αυτά μας κάνουν σύνολο 37 περίπου ξεχωριστές φάρσες

Πολυ μίσος μιλάμε!

Περί Φουσέκη

Επιστημονική ανάλυση

Στο παρόν άθρο θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε επιστημονικά την προσωπικότητα και το έργο του μυστηριώδους φαρσέρ Φουσέκη. Ένα άλλο αντίστοιχο άρθρο μπορείτε να βρείτε στο πολύ καλό http://ktel-3.tripod.com/nikoskorompos.htm με το οποίο όμως διαφωνώ σε κάποια σημεία.

Αν δεν ξέρετε ακόμα ποιός είναι ο Φουσέκης (αν είναι δυνατόν!!!) ο πιο έυκολος τρόπος είναι να ψάξετε για τις φάρσες του στο Youtube (γραφοντας "fousekis" στην αναζήτηση). Στο παρελθόν υπήρξαν κάποιες σελίδες αφιερωμένες στο Φουσέκη και σε άλλους φαρσέρ (πχ ΚΤΕΛ, Λέντης, Πατρινοί) απο τις οποίες όμως λίγες έχουν μείνει (πχ. http://www.freewebs.com/fousekis, http://www.fousekis.tk/).

Τα παρακάτω είναι μια επιστημονική προσέγγιση των φαρσών του Φουσέκη αν και είμαι αναγκασμένος σε σημεία να επικαλεστώ προσωπικές γνώσεις τις οποίες δεν μπορώ να αποδείξω ή υποστηρίξω αντικειμενικά.

Το όνομα του Φουσέκη
Η ταυτότητα και το όνομά του, λογικά θα παραμείνουν άγνωστες για παντα. Σχεδόν σε κάθε φάρσα χρησιμοποιεί και άλλο όνομα: Νίκος Κούκος, Νίκος Ματσαμπλώκος, Νίκος Καβουρδούκος, Νίκος Καρδιβούρκος, Νίκος Κορόμπος, Νίκος Τσιτσοπουλάκης, Νίκος Κάλαντας, Νίκος Ματσαμπούκας, Γιώργος ο Μπούκας.

Το "Φουσέκης" αναφέρεται ως όνομα στην πιο χαρακτηριστική του φάρσα, με την πιτσαρία, οπου το επαναλαμβάνει πολλές φορές και επίμονα στον (μαλλον κουφό) τηλεφωνητή. Απο εκεί κόλλησε στους "φανς" με αποτέλεσμα να αναφερόμαστε σε αυτόν με το συγκεκριμένο όνομα. Αξίζει να αναφέρουμε οτι το Φουσέκης είναι υπαρκτό επίθετο που το βρίσκουμε στον κατάλογο, αλλά είναι απίθανο να είναι το πραγματικό του. Οπωσδήποτε το είχε χρησιμοποιήσει μόνο και μόνο επειδή ακούγεται αστείο.

Όταν πρωτοάκουσα τις φάρσες του Φουσέκη, τις είχα βρει σε ένα σιντί, και ένα φάκελο που λεγόταν "Τσαμπαρδούκος". Υπέθεσα οτι με αυτό το παρατσούκλι ήταν γνωστός, πριν διαδοθεί στο διαδίκτυο ως "Φουσέκης". Δεν έχω ξανακούσει αυτό το παρατσούκλι απο τότε, ούτε ξέρω ποιός και γιατί τον ονόμασε έτσι. Σε καμία φάρσα του (τουλάχιστον απο τις γνωστές 11) δεν έχει χρησιμοποιήσει αυτό το όνομα, αν και σε στυλ και δομή μοιάζει με τα αυτοσχέδια ονόματα που χρησιμοποιεί, όπως το "Καβουρδούκος".

Όπως και να έχει, "Τσαμπαρδούκας" (όπως και το Φουσέκης) είναι υπαρκτό επίθετο. Μήπως είναι αυτό λοιπόν το επίθετό του;

Το άρθρο που παραθέτω παραπάνω, υποθέτει οτι το πραγματικό του όνομα είναι "Νίκος", αφού αυτό χρησιμοποιεί σε όλα του τα παρτσούκλια. Προσωπικά το θεωρω αδύνατον, εφόσον όταν κάνουμε κουτσουκέλα, ενστικτωδώς αποφεύγουμε να δώσουμε οποιοδήποτε στίγμα της ταυτότητάς μας. Υποθέτω χρησιμοποιεί το όνομα Νίκος αυθόρμητα, επειδή είναι κοινό και εύκολο. Για παράδειγμα αν μου ζητούσε κάποιος να του πω στιγμιαία ένα οποιοδήποτε όνομα, αμέσως το Νικος θα μου ερχοταν πρώτο-πρώτο.

Οι φάρσες
Οι φάρσες του Φουσέκη έχουν διαδοθεί κυρίως μέσω διαδικτύου αν και προσωπικά όπως ανέφερα τις βρήκα πρώτη φορά σε ένα σιντί που μου είχαν δώσει. Υποθέτω οτι διαδόθηκαν "χέρι-με-χέρι" πριν περάσουν στο διαδίκτυο.

Αυτές που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο είναι ένδεκα (11). Είναι άγνωστο αν είχαν κυκλοφορήσει και άλλες, οι οποίες "χάθηκαν" στην πορεία. Συνήθως παρουσιάζονται με αυτή τη σειρά, αλλά δεν ανταποκρίνονται απαραίτητα στη χρονολογική σειρά που έγιναν.

1. Λεωφορείο: Ένας πατέρας καλεί τον Φουσέκη για ένα πρόβλημα στο λεωφορείο οπου βρίσκεται η γυναίκα του και ο Φουσέκης του διηγείται σουρρεαλιστικές καταστάσεις. Το τέλος είναι η πιο μυστηριώδης φάση σε όλες τις φάρσες, καθώς για ένα αδιευκρίνιστο λόγο το θυμα καταλαβαίνει κάτι, γελάει και συμφωνούν "έγινε".
2. Ο Γιώργος ο Μπούκας: Ο Φουσέκης ζητά μια κοπέλα, η μάνα της τον βρίζει και του κλείνει το τηλέφωνο. Η πιο σύντομη και αδιάφορη φάρσα του
3. Ο νταής: Ο Φουσέκης ζητά με τσαμπουκά κάποια κοπέλα και βριζεται με τους γονείς.
4. Ματσαμπούκας: Ο Φουσέκης βρίζει κάποιον και μετα του λεει οτι ειναι επιθεωρητής του ΟΤΕ
5. Το δώρο: Ο Φουσέκης παίρνει μια γριά και μετά της κάνει ερωτήσεις για μια υποτιθέμενη έρευνα
6. Πού είναι ο Γιάννης: Ο Φουσέκης τρομάζει έναν πατέρα για το γιο του και μετά βρίζονται
7. Τα αποτελέσματα: Ο Φουσέκης παίρνει στη γραμματεία μιας σχολής και απαιτέι με τσαμπουκά να μάθει τα αποτελέσματα ενός διαγωνισμού, απειλώντας τη γραμματέα
8. Έκθεση ΙΕΚ: Ο Φουσέκης παίρνει τηλέφωνο στη διεύθυνση ενός ΙΕΚ, ζητώντας πληροφορίες για μια έκθεση σπουδαστών, προσπαθώντας να αγχώσει την υπεύθυνη.
9. Πιτσαρία: Ο Φουσέκης δουλεύει τον τηλεφωνητή πιτσαρίας, κάνοντας τον Αλβανό εργάτη. Στην αρχή προσπαθεί να τον ψαρώσει μιλώντας πολύ ευγενικά και "ακαδημαϊκά" για Αλβανός. Στο τέλος επειδή το κουράζει πολύ, ο τηλεφωνητής τον βρίζει. Απο αυτή τη φάρσα βγαίνει και το όνομα "Φουσέκης"
10. Δοσοληψία: κάποιος πατέρας παίρνει το Φουσέκη για κάποια αποστολή χρημάτων στη Ρουμανία. Ο Φουσέκης του λέει οτι θα γίνει κράτηση 60% και βρίζονται
11. Υποβρύχιο Τρίτων: Η πιο επιτυχημένη φάρσα του Φουσέκη. Συνδέεται με το υποβρύχιο Τρίτων ΙΙ, παρουσιάζεται ως αξιωματικός απροσδιόριστου βαθμού και ζητάει ακατάληπτες ενέργειες απο τους ναύτες.

Να σημειωθεί οτι υπάρχει μία φάρσα με τίτλο "Λάθος" οπου ένας τύπος τηλεφωνεί σε μια καθυστερημένη γριούλα για ένα γκάλοπ. Αυτή λανθασμένα αποδίδεται στο Φουσέκη γιατί δεν είναι δική του. Η παρεξήγηση μάλλον οφείλεται στο οτι κυκλοφορούσε μαζί με αυτές του Φουσέκη. Απο τη φωνή ομως είναι σίγουρο οτι δεν ειναι δική του.

Ο άνθρωπος πίσω απο τη φωνή
Η ταυτότητα του Φουσέκη καλύπτεται απο μυστήριο και όπως είπα θα παραμείνει έτσι για πάντα αλλά θα ήταν ενδιαφέρον να ρίξουμε φως στα μύχια της ψυχής και τις διάφορες πλευρές της προσωπικότητας του (πάντα με επιστημονικό τρόπο), όπως αυτές διαφαίνονται στις φάρσες του.

Στο αρθρο που παραθετω στον πρόλογο, γινεται η εικασια οτι ο Φουσεκης εχει υπηρετησει στο Ναυτικό επειδή επιδεικνύει γνωσεις ορολογιών στη φάρσα 11 με το υποβρύχιο. Δε συμφωνώ με αυτή την υπόθεση για τον απλό λόγο του οτι οι ορολογίες που χρησιμοποιεί ("πυλωτική διάβαση", "Κ12", "τριγωνικό ραντάρ") είναι αυτοσχέδιες χωρίς νόημα. Βέβαια το VHF που αναφέρει υπάρχει, ενώ σε ένα σημείο αναφέρει ΠΡ (περίμετρος κύκλου) που είναι ναυτική ορολογία αλλά πιο πιθανό είναι να το πέτυχε στην τύχη. Σε ένα σημείο ο Σημαιοφόρος του αναφέρει οτι είναι ΕΚ.Α. (Έκτακτη Ακινησία) αλλά μάλλον ο Φουσέκης δεν κατάλαβε τί είναι.

Μυστήριο αποτελούν οι φάρσες 1 και 10 στις οποίες δεν τηλεφωνεί αυτός, αλλά τον παίρνουν τα ίδια τα θύματα! Πιθανότατα ήταν υπάλληλος κάποιας υπηρεσίας και, ισως επειδή δεν τον ένοιαζε η απόλυση, ή απο ανευθυνότητα και ασυνειδησία, έσπαγε πλακα με τους πελάτες. Στη μία φαίνεται να είναι σε κάποιο κέντρο ενημέρωσης συγκοινωνίων, και στην άλλη φαίνεται να είναι σε κάποια υπηρεσία αποστολής χρημάτων.

Σε ένα φορουμ, είχα διαβάσει την υπόθεση οτι το τηλεφωνό του έμοιαζε με κάποιας υπηρεσίας, και έιχαν εκνευρίσει τα συχνά λάθη μέχρι που αποφάσισε να αρχίσει το δούλεμα. Αυτό υποστηρίζεται εν μέρει απο τη φάρσα 10 οπου το θύμα στο τέλος λέει "Μήπως έχω πάρει λάθος νούμερο και με δουλ-" πριν τον κλείσει ο Φουσέκης.

Η φάρσα 1 είναι η πιο μυστήρια απ' όλες, καθότι φαίνεται οτι το θύμα γνωρίζεται με το Φουσέκη προσωπικά. Η φάρσα τελειώνει όταν ο Φουσέκης λέει στο θύμα να σηκωθεί όρθιος (!), ο οποίος μετά σκάει σε γέλια. Το τί είδε και απο τί γέλασε, παραμένει μυστήριο.

Υπάρχει επίσης μια φήμη στο διαδίκτυο οτι ο Φουσέκης χώθηκε μέσα λόγω της φάρσας με το υποβρύχιο (11). Εφόσον δεν ξέρουμε όμως τίποτα για τον Φουσέκη και το ποιός είναι, θεωρώ απίθανο να μαθεύτηκε κάτι τέτοιο, ακόμα και αν έγινε. Μάλιστα ένας τύπος που ισχυρίζεται οτι είναι φίλος του Φουσέκη, έγραψε σε ένα φόρουμ και λέει αυτό που λέω: οτι αφου κανένας δεν ξέρει ποιός είναι ο Φουσέκης, πώς ξέρουμε αν ειχε προβλήματα με το Νόμο;  Μάλλον η φήμη λοιπόν αποτελεί Αστικό Μύθο, και ίσως προέρχεται απο την ιστορία με τους Πατρινούς, οι οποιοι πράγματι είχαν προβλήματα με το Νόμο.

Τέλος, είχα διαβάσει την υπόθεση οτι οι φάρσες του Φουσέκη είναι στημένες και τα "θύματα" ήταν συνεννοημένα. Αυτό μπορεί να υποστηριχτεί απο το γεγονός οτι κάποιες φάρσες έχουν κάποια ύποπτα κοψίματα, ενώ φράσεις επαναλαμβάνονται, σαν προϊόν μοντάζ όπως στη φάρσα 10. Στη φάρσα 8 η υπεύθυνη σε μια στιγμή φαίνεται να υποκρίνεται ("Ορίστε; Δε σας ακούω καλα..."). Τέλος, στη φάρσα 9, ο τηλεφωνητής πιτσαρίας λέει 2 φορές τη διεύθυνση, αλλά λέει διαφορετικό αριθμό!

Στημένες ή όχι; Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

Χρόνος, τόπος και ηλικία
Στη φάρσα 6, ο Φουσέκης αναφέρει οτι είναι απο τη Θήβα αν και δεν μπορούμε να ξέρουμε οτι είναι αλήθεια. Το θύμα της συγκεκριμένης φάρσας είναι Κρητικός. Το θύμα της φάρσας 10, λόγω προφοράς και επιθέτου (σε -άκης), είναι πιθανό να είναι κι αυτός. Δεν είναι αρκετές όμως ενδείξεις για να καταλήξουμε οτι ο Φουσέκης συνδέεται με την Κρήτη.

Στη φάρσα 1 (οπου ξανατονίζω γίνεται κάτω απο μυστήριες και αδιευκρίνιστες καταστάσεις) η οικειότητα που δείχνει με το θύμα, υποδηλώνει επαρχία. Στη ίδια φάρσα αναφέρεται οτι το λεωφορείο κατευθύνεται στη Λαμία, χωρίς όμως να είναι ξεκάθαρο αν και ο ίδιος ο Φουσέκης είναι εκεί.

Όσο για την ηλικία του, απο τη φωνή και μόνο, φαίνεται οτι ο Φουσέκης (την εποχή που έκανε τις φάρσες) είναι γύρω στα 25, ή και μάλλον μικρότερος. Απο τη φάρσα 11 φαίνεται οτι ίσως έχει μια εμπειρία απο Στρατό και έχει πάει φαντάρος.

Σε κάποιες φάρσες πάντως είναι φανερό οτι βρίσκεται με παρέα, και χασκογελούν μόλις τις ολοκληρώσει.

Η χρονολογία οπου έγιναν οι φάρσες δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί. Απο την ποιότητα του ήχου τους, είναι σίγουρο οτι έγιναν σχετικά πρόσφατα, γράφτηκαν και διαδόθηκαν ψηφιακά και όχι σε κασέτα, όπως πχ του Λέντη. Επίσης είναι σίγουρο οτι έγιναν πριν το 2002, αφού τότε πρωτοάκουσα τις φάρσες!! Αποδεικνύεται όμως και απο το γεγονός οτι στη φάρσα 1 το κινητό του οδηγού αρχίζει απο 094- και οχι 694-, ενώ στη φάρσα 10, αναφέρονται σε χιλιάδες δραχμές και όχι σε Ευρώ.

Πιθανά χρονικά στίγματα είναι τα εξής:

• Στην παραπάνω φάρσα αναφέρεται η ισοτιμία 260.000 δραχμές και 1000 δολλαρίων. Αν και θεωρητικά μπορεί κάποιος να βρει πότε ίσχυε αυτή η ισοτιμία, δεν είναι εύκολο να γίνει κάτι τέτοιο. 
• Η διεύθυνση της πιτσαρίας στην "οδό Ιωαννίνων" που ίσως πρόκειται για Κολωνό, αλλά είναι πιθανό και να μη βρίσκεται στην Αθήνα. Αν κάποιος μπορεί να επιβεβαιώσει αν υπάρχει ή υπήρξε πιτσαρία εκεί (μάλλον με όνομα "Φερράρι"), θα βοηθούσε πολύ στην επιστημονική έρευνα 
• Ένα αλλο στιγμα ειναι να βρούμε πότε το Τρίτων ήταν αραγμένο στη Σαλαμίνα.

Αξίζει να αναφέρουμε οτι το 1999 ανέβηκαν στο διαδίκτυο οι φάρσες του Λέντη και των Πατρινών οι οποίες είχαν κάνει θράυση στην τότε υποκουλτούρα. Πιθανότατα ο Φουσέκης να εμπνεύστηκε απο αυτές οπότε μπορούμε να τις εντοπίσουμε κάπου στο 2000-2001.

Να σημειώσω εδώ οτι τα αρχεία mp3 που πρωτοβρήκα τις φάρσες είχαν ημερομηνία 8 Νοεμβρίου 2001 το οποίο αν δεχτούμε, σημαίνει οτι οι φάρσες έγιναν όντως στην περίοδο που υποθέτω. Μας δίνει όμως την τελική απάντηση; Δεν μπορούμε να βασιστούμε σε αυτές 100% γιατί οι ημερομηνίες των κάθε αρχείων εξαρτώνται απο διάφορους παράγοντες. Πχ μπορεί να αντιγράφτηκαν απο ένα παιδί που για κάποιο λόγο το ρολόι του υπολογιστή του ήταν ρυθμισμένο λάθος, μπροστά ή πίσω.

Δομή και ύφος των φαρσών
Όταν κανείς ακούσει τις φάρσες θα αναρωτηθεί για ποιό σκοπό παίρνει τηλέφωνο, αν τα θύματά του αποτελούν συγκκριμένους στόχους, και αν είναι γνωστοί του. Στη φάρσα 6 ας πουμε, φαίνεται οτι έχει προηγούμενα με το "θύμα" και τον έχει ξαναενοχλήσει στο παρελθόν, ίσως σε μια φάρσα που δεν έχει "διασωθεί". Στις φάρσες 1 και 10 (που του τηλεφωνούν οι ίδιοι) και πάλι φαίνεται οτι έχουν ξαναμιλήσει.

Είναι ξεκάθαρο πάντως οτι δεν είναι τόσο κακοπροαίρετες όπως του Λέντη και των Πατρινών. Κάποιες περιέχουν βρισιές και προσβολές και έχουν σκοπό να ενοχλησουν το θύμα, αλλά δε βασίζονται στις βωμολοχίες και χριστοπαναγιές.

Οι φάρσες του Φουσέκη ποντάρουν κυρίως στο σουρεαλισμό, πετώντας αυτοσχέδια ονόματα που ακούγονται αστεία (πχ. "Νίκος Ματσαπλώκος"), καθώς και άκυρες ατάκες που δεν κολάνε πουθενά, αλλά ψαρώνουν τα θύματα (πχ. "Επίθεση σομπρέρο", "Κέντρο αρραβώνων και δημοσίας λήψεως", "Τα λεφτά σας θα πάνε σε καλαμπόκι και κάστανα", "πίτσα με φυστικοβούτυρο")

Ο Φουσέκης έχει μια εμμονή με τα ονόματα που διαλέγει, τα οποία τα κοπανάει συχνά, συνήθως ψαρωτικά, με τσαμπουκά και ύφος "ξέρεις-ποιός-είμαι-εγώ-ρε" (πχ. "Δεν μπορώ να παίζω δεσποινίς, Νίκος Τσιτσοπουλάκης λέγομαι"). Καμιά φορά η χρήση του ονόματός του είναι τόσο άκυρη που σε κάποιο σημείο ένας αξιωματικός νόμιζε οτι απευθνυνόταν σε αυτόν ("Ναι; Νικος Κούκος!" "Όχι, δεν είμαι ο Νίκος ο Κούκος").

Βέβαια ο Φουσέκης υστερεί λίγο σε σχέση με το Λέντη, καθότι εχει παιδική φωνή και τα θύματά του είναι αρκετά ξεψάρωτοι για να του τα χώσουν γερά. Όχι οτι ο Φουσέκης μασάει, αλλά ο Λέντης δεν άφηνε να του πάρουν το πάνω χέρι. Στη φάρσα 2 (που τη θεωρώ την πιο αποτυχημένη) απλά βρίζει μια γυναίκα η οποία χωρίς καν να ψαρώσει, τον κατσαδιάζει και του το κλείνει στα μούτρα.

Επίσης δεν είναι λίγες οι φορές που ο Φουσέκης τα χάνει και κάνει σαρδάμ ή λέει το ανάποδο απο αυτό που θέλει να πει που ίσως να σημαίνει οτι έχει κάποια ελαφρά διαταραχή τύπου δυσλεξίας. Πχ "Νομίζετε οτι ο Φουσέκης μπορεί να σας ξεφύγει έτσι;" αντί "Νομίζετε οτι μπορείτε να ξεφύγετε έτσι του Φουσέκη;" Σε κάποια άλλη φάση λέει "Ωραία, βούλωσε, τότε!" αντί για "Ωραία, βούλωστο!". Στη φάρσα 9 προσπαθούσε να μιλήσει "ακαδημαϊκά" και έλεγε για "εισχωρή" σε υπολογιστή αντί για "καταχώρηση".

Να αναφέρουμε επίσης οτι οι φάρσες έχουν υποστεί επεξεργασία μιας και διακόπτονται σε κάποια σημεία, ενώ φράσεις επαναλαμβάνονται, όπως στη φάρσα 10 οπου ο Φουσέκης αναφέρει 2 φορές οτι θα σταλθούν τα 400 δολάρια ("Στη μικρουλα θα φτασουνε γυρω στα 400 λεω [κοψιμο]ε θα φτασουν 400 σας λεω"). Πιθανότατα αυτό να είναι ένδειξη οτι είναι στημένες ή προϊόν μοντάζ, αλλά θα μπορούσαν να είναι κοψίματα που ο Φουσέκης έκανε για να αποφύγει την "κοιλιά" της επανάληψης.

Αντί επιλόγου
Ο Φουσέκης όποιος κι αν είναι, ως φυσιολογικό άτομο της γενιάς του και των 2000s (Generation Y), θα έχει αντιληφθεί όλο το διαδικτυακό fanbase που είχε δημιουργηθεί απο αυτόν και γύρω απο αυτόν, χωρίς να το περιμένει. Φαντάζομαι πώς θα ένιωσε αν και όταν θα βρήκε τις φάρσες του να κυκλοφορούν και να τον εκθειάζουν ή να τον βρίζουν. Θα ρίχνει επίσης πολύ γέλιο βλέποντας τις διάφορες θεωρίες και φήμες που έχουν γραφτεί γιαυτόν.

Κατα 99,99% δε θα μάθουμε ποτέ τί έγινε και αν ισχύουν όλα αυτά

(ετσι, τελειώνω ξενέρωτα τον επίλογο).